"Neyim ben, senin için gönderilmiş bir mucize mi?" "Kim bilir, belki de öylesindir. Yalnızca tekrardan yaşamak istiyorum. Farklı duyguları tatmak istiyorum. Senden tek istediğim ise bana yardımcı olman. Sonrasında istediğini yaparsın. İster kalırsın, istersen arkana bile bakmadan gidersin. Seni burada tutsak tutmuyorum. Dediğim gibi, yalnızca yardımını istiyorum." dedi. Sanki bana seçenek bırakıyor. Kaçmaya çalışsam ölür müyüm acaba? Belki de yardımımı eder sonra da güvenli bir şekilde ayrılırım. Ama ona her duyguyu yaşatamam. Ya hazzı hissetmek isterse. Bunu yapacak cesareti nasıl bulacağım? Daha neye benzediğini bile bilmiyorum.

Köyde bir kızın kaderi, kendi ellerinde değildir. Zerda, hakkında çıkan dedikoduların ardından babasının baskısıyla hiç istemediği bir evliliğin ortasında kalır. Bu evlilik onun için bir aşk değil, köyden kurtulmanın ve kendine yeni bir hayat kurmanın tek yoludur. Fakat evleneceği adam, Zerda'nın beklediğinden çok daha farklıdır. Yıllar önce geçirdiği bir kaza, onun hayatını tamamen değiştirmiştir. Bacaklarını hareket ettiremeyen, insanlarla konuşmaktan kaçınan, içine kapanık ve sessiz bir adamdır. İki yabancı, aynı evin içinde bir hayat kurmaya mecbur bırakılır. Ama bazı evlilikler iki insanı bir araya getirmek için değil, saklanan gerçekleri ortaya çıkarmak için yapılır. Ve Zerda'nın bu evlilikten kurtulmak için attığı adım, hayatının en büyük dönüm noktası olacaktır. •••• Tekerlekli sandalyesini hafifçe hareket ettirerek ayakta dikilen bedenime doğru yaklaştırdı. "Benimle evlenmek senin için zor olmuş olmalı," dedi. Ben ona cevap vermezken cümlelerini kurmaya devam etti. "Gerçi seni suçlayamam. İnsan hayatını böyle birine bağlamak istemez." Kaşlarımı çatıp yüzüne bakmayı sürdürürken, "Nasıl birine?" Diye sordum. Dudaklarının kenarında alaycı bir tebessüm oluştu. "Benim gibi birine." Sözleri göğsümün ortasına ağır bir taş gibi oturdu. "Bu evde senden karılık beklemeyeceğim. Sen de benden koca olmamı bekleme." Sandalyesini çevirdi. Gitmek üzereyken durdu. Başını hafifçe bana çevirdi. "Ve sakın beni hayatındaki bir yük sanma, Zerda. Çünkü ben kimsenin sırtında taşımak zorunda olduğu bir adam değilim." Ardından tek bir kelime daha etmeden uzaklaştı..

Köyde güzel bir aşk hikayesi Yaş farkı ve açık cinsel sahneler içerir

Dönem kurgusudur. Hikayede 18+ sahneler olacaktır, ona göre okuyun.

Yunanistan'da, hiç tanımadığı bir yabancıyla geçirdiği birkaç gecenin ardından kaçtığı İstanbul'a geri dönen Leyla, beklenmedik bir sürprizle karşı karşıya olduğunu aylar sonra öğrenir. Hamiledir. Üstelik yalnızca ismini ve mesleğini bildiği, tatilde tanışıp numarasını bile doğru almadığı bir adamdan. Şimdi sırada, yapılması gereken en doğru şey olduğuna ve Leyla, bu bebeği doğurmaya karar verdiğine göre, ilk hedef bellidir: Bebeğinin babasını, İstanbul'da da bulmak!

Ağabeyi onu masallardaki bir prensese benzettiği için lakabını bir isim gibi üzerinde taşıyan Güzel, abisi ile birlikte küçük bir lojman dairesinde yaşayan, üniversite son sınıf öğrencisidir. Ağabeyi Harun, işi yüzünden sık sık göreve gider ve son gidişinin ardından, geri dönemez. Ölümü Güzel'in hayatına ve ruhuna bir yıldırım gibi düşer. Harun son nefesini vermeden onu en yakın arkadaşına, Cesur Yakut'a emanet eder. Ağabeyinin emaneti, lojmanda bir sivil olarak tek başına kalamayacak olması ve hayatı ile ilgili aldığı tehdit mektupları, Güzel'in kendini aniden abisinin en yakın arkadaşı ile anlaşmalı bir evliliğin içinde bulmasına sebep olur. Güzel, ismi ile değil, duygusuzluğu ve hislerinin yoksunluğu ile lanetlendiği için Çirkin olan bir adamın, camdan çiçek bahçesinin içine hapsolur. Sonra o cam kubbenin içine, adamın lanetinin üzerine, hislerini bir gül fideleri gibi ekmeye başlar. Fidelerin çiçek açacağından umutludur. Ancak ne derler bilirsiniz, Çiçek açsa da her gül, solmaya mahkûmdur. "Bileklerime kadar dikenlerle yaratmış beni Tanrı," dedi, sesinin iğne deliği kadar küçük bir boşluğundan bile bir his alamıyor, göremiyordum. "Güller için elimi tutsan bile, yara içinde kalacaksın Güzel." Dudaklarını ıslattı. "İşte bu yüzden, işte bunun için." ❧ Kurgunun temeli 2015 yılına dayanmaktadır.

Bir iftira uğruna üç ay ayrı kalan Enfal ve Ensar. Ensar her şeyi öğrenince karısının kalbini geri kazanabilecek mi?

!YETİŞKİN İÇERİKLİDİR....! Matteo ellerini genç kadının ıslak saçlarına geçirdi ve onu kucağına alarak dudaklarına daha da yaklaşmak için başını hafifçe öne doğru itti ve eğilerek Lydia'nın her zerresini tatmak ister gibi öptü. Lydia'nin güzel kadınsı kokusu genç adamı adeta büyüledi. Lydia o dolgun tatlı dudaklarını araladığın da Matteo aklını kaybedecek gibi oldu. Güçlü kolları ile kadını odadaki masaya taşıdı. Şimdi karşında incecik beyaz geceliği ile tarifi imkansız güzellikteki bu kadını çıplak görmek için deliren benliğine ket vuramadı ve o incecik kumaşı ikiye ayırdı. Ortaya çıkan kadife güzelliğinden o ten Matteo'nun dayanabilecegi bir görüntü degildi. Odada duyulan kumaşın yırtılma sesi, Lydia'nın inleyisini bastıramamıştı. Genç kadının sanki doyuma ulaşmış gibi çıkardığı sesler, adamı az kalsın toy bir delikanlı gibi oracıkta gözünün dönmesine neden olacaktı. Matteo, Lydia'nın dolgun dik ve bembeyaz memelerine doğru yaklaştırdığın da başını ilgiyle büzüşmüş kiraz kırmızısı renginde meme uçlarına doğru serin nefesini üfledi ve kadına eziyet etmek ister gibi yaptıklarına devam etti. O sırada zor bulduğu sesiyle bir seyler mırıldanan kadını duydu. "Tek bir gece." Diye nefes nefese konuşan Lydia'ya, bir gecenin onlar için yeterli olmayacağını kanıtlamak için, Matteo'nun yapacakları karşında, Tek bir gecenin değil, binbir gece de geçse birbirlerine doyamayacaklarını Lydia'ya gösterecekti. Lydia 💜 Matteo

DİKKAT! Bu kurgu tamamen bana aittir. Argo , ciddi yaş farkı ve yetişkin içerik bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okuyunuz. ​ Alaz beni duvara öyle bir çarptı ki, sırtımdaki acı bir an nefesimi kesti. İki elini yanıma sertçe vurdu, kaçacak yer bırakmadı. Gözleri kan çanağıydı; haftaların uykusuzluğu ve öfkesi bakışlarına yerleşmişti. ​"Kim ulan o oğlan?!" diye kükredi yüzüme doğru. "Ne bu yakınlık, ne bu samimiyet? Kiminle yedin içtin ben yokken, kime güldün o kadar?! Kimsin kızım sen, ne oldu sana?" ​Öfkesi yüzümü yakıyordu ama geri adım atmadım. "Kim olduğumu söyleyeyim mi Alaz?" dedim, sesim buz gibi ama içim alev alevdi. "Ben senin kapı dışarı ettiğin, 'görmek istemiyorum' deyip sırtını döndüğün o kadının ta kendisiyim! Senin kabul etmediğin, ama şu an karşısında kudurmuş gibi hesap sorduğun o kadınım!" ​Alaz'ın dişlerini sıktığını, çene kemiğinin seğirdiğini gördüm. Bir eli belimden aşağı, kalçama doğru indi ve orayı canımı yakacak bir hırsla, "benimsin" der gibi sıktı. Beni kendine öyle bir sertlikle çekti ki, göğüslerimiz arasındaki o ince kumaş bile fazlalık gelmeye başladı. ​"Bak bana İklim..." diye soludu, sesi hırıltılı bir tehdide dönüştü. Dudakları dudaklarıma milimler kala durdu. "Benden başka kimse sana böyle dokunamaz, kimse sana bu kadar yakın olamaz. Duydun mu beni? Söyle ulan, kim o herif?!" ​Tırnaklarımı omuzlarına geçirdim, acıyla karışık o yakıcı tutku vücudumu esir alırken gözlerinin içine baktım. ​"Geç kaldın Alaz," diye fısıldadım...