"Bizim yine birlikte olmamız İmkansız"dedim düz tutmaya çalıştığım sesimle,bana doğru bir adım attı. "Sen demiyor muydun Belkide İmkansızın içindeki İmkanı bulmaktır Aşk diye?"gözlerimi kaçırdım,yine bana doğru bir adım attı ve ellerimi tuttu. "Yapma böyle,gel İmkansızın içindeki imkanı bulalım"gözlerine baktım.Bende istiyordum ama korkuyordum beni kendine doğru çekti ve sarıldı. Dayanamadım ve bende ona sarıldım.O an anladım benim İmkansızımda İmkanımda O diye.... *************************************************** Basketçi kız yaşadığı olaylardan dolayı sarsılır ve ne yapacağını bilmez.Aşk ona sadece masum yüzünü göstermişken acı yüzünüde gösterir.Aşk acısı çeken kızın Aşk sınavı başlar.Daha doğrusu Basketçi kız ve Aşkın hikayesi başlar... BASKETÇİ KIZ ADLI HİKAYENİN DEVAMIDIR BASKETÇİ KIZ'I OKUMADAN BUNU OKUMANIZI TAVSİYE ETMEM.

"Belkide İmkansızın içindeki İmkanı bulmaktır Aşk..." *************************************************** "Seni seviyorum Basketçi kız" "Seni seviyorum Güzelim" "Seni seviyorum deli Kız" "Ne zaman kalbini dinleyeceksin Basketçi kız?Ne zaman kalbine söz hakkı vereceksin?"dedi parmağı ile sol yanımı işaret ederek gözlerimi kaçırdım. "Hiç bir zaman!Ben beynimle karar veririm,kalbimin karışmasına gerek yok onun tek işi kan pompalamak"buruk bir gülümseme belirdi yüzünde "Aşkı nasıl yaşayacaksın o zaman?"biraz düşündüm "Yaşamıcağım istemiyorum"dedim gözlerimi gözlerine dikerek yüzünü yüzüme yaklaştırdı. "Seni seviyorum Basketçi kız" "Seni seviyorum Güzelim" "Seni Seviyorum Deli kız" Hiç bir şey demedim ne gözlerimi kaçırdım nede ağzımı açtım "Aşkı o güzel kalbine tattırmazsan bende mutlu olamam"dedi ve bana doğru bir adım attı "Aklımla sevsem olmaz mı?"diye sordum Masum bir sesle. Kıkırdadı "Bilmem olur mu?"eline baktım ve yavaşça elini elime aldım "Bence oldu bile"diye fısıldadım gözlerimi onun gözlerinden ayırmadan. Affalamış ifadesi bir gülümsemeyle yok oldu "Neydi bu şimdi?"diye sordu inanamıyor muşçasına.Omuz silktim "Aşk itirafı"dedim ve gözlerimi kaçırdım. Çenemi hafifçe kavradı "Kaçırma"gözlerimi yine gözlerine diktim "Neyi?"dedim anlamadığımı belli ederek,yüzünü iyice yüzüme yaklaştırdı "Gözlerini diyorum,kaçırma bırak biraz daha başım dönsün"

Girl*Girl Homofikler için tehlikeli alan. Küçük bir kağıtla başladı hayalim. Köşelerini katladım önce. Origami yapmaya çalıştım. Ardından bir kalem ilişti gözüme kitapların en sağından. Uzanıp elime aldığımda. Şuursuzca dolaştı kalem kağıdın üzerinde. Bir de baktım bir not kağıdı bir sayfa olmuş. Bir sayfa bir bölüm olmuş. O bölüm bir kitap olmuş. Elimden bırakınca kalemi yazdığım yarı hayal sözlere baktım ya. Okudum saatlerce. İşte o zaman dank etti; HER SAYFAYA SENİ YAZMIŞIM KİTAP BİTİNCE ANLADIM... #KalbiDengem

Sonsuzluk seninle başlardı. Ben ise her cümleme seni katardım. İki noktaydık yan yana anlamsız olsak da. Bitebilirdik ya da devamımız gelebilirdi. Üçüncü nokta geldi peşimize. Artık bir devamımız olduğuna eminim. Ne söylesem kifayesiz bize dair. Tek bir nefese, tek bir beden, iki hayata bir hikâye sığdıralım sevgilim. Bir yerden başlayalım en iyisi yazmaya. Sen; Bu gece uyumadan önce, kalbimin ucuna dudaklarını bastırır mısın? Kalemin Kalbime Dokundu'nun devam kitabıdır. ©Tüm Hakları Saklıdır

[Buse Derya Biçer için.] sanki onun gülüşü en sevdiğim şarkının en sevdiğim yeri, sanki ünlü bir ressam'ın en kıymetli eser, sanki o gülüşe tüm papatyalar yuva yapmış, o gülüşe binlerce şiir yazılır, ben hiç bıkmadan saatlerce o gülüşü izleyebilirim. Ve o gülüşün sahibi en yakın arkadaşım. Merkür.

Melekler Nurdan, Şeytan Ateşten, Adem Topraktan, Havva ise Adem'in bir parçasından yaratıldı. Adem kimdi? İlk örtünen, ilk unutan, ilk hatayı yapan, ilk tövbe eden, ilk acıyı yaşayan kısacası o ilk insan ve bütün insanlığın atasıydı. Yaradılışımız gereği birbirimize aitliğimiz belliydi. Buna rağmen içimizde bir yerlerde nur ve ateş tohumları oluşması için ekilmişti. Başlangıç ve bitiş noktamız aynıydı. Peki ya yaşadıklarımız ..? Ben Bahar eminim ki Arden hiçbir zaman beni sevmeyecekti. Başlangıcımız yetiştiğimiz toprağa kadar dayanan bu hikaye için bir son yoktu. Biz Adem ve Havva değildik. Birbirimizden uzak durmamız için birçok neden olan iki basit insandık. Ben Bahar. Babam Hakkı'nın yaramaz kızı Annem Biricik'in ise kopyası... Ezik bir kız ve zengin bir erkek diye başlamamız bizi farklı yapmayacaktı. Tam da bu yüzden o Arden oldu bende Bahar...

~Kitapların bağlantıları YOKTUR. İkinciyi okumak için birinciyi okumak GEREKMEMEKTEDİR~ Yıllar önce, küçük ve tombul bir kız çocuğu iken düşmüştü genç kadının kalbine aşk. Yıllar sonra kader; oldukça güzel, genç bir yüzbaşı olduğunda tekrar karşılaştırdı onları. Ve kadın hiç usanmadan, bıkmadan yeniden tutuldu o kahve gözlere.

YENIDEN KITABININ 2 KITABIDIR Asker olmak benim hayalimdi. Özellikle abimden sonra Oldum asker oldum. hatta yüzbaşı oldum. ama, ama çok şey kaybettim. kardeşim dediğim adamı kaybettim. Sadece onu değil hepsini kaybettim aylarca işkence gördüm. aylarca belki yıllarca vatanıma ayak basmadım Sonradan gelen ailemin fotoğrafını gördüm sadece Ben benliğimi kaybettim. bilmiyorum kaç yıldır gülmediğimi insanlığımı kaybettim. herkes titriyor önümde niye mi? çünkü ben sevdalıyım bayrağıma ulusuma, yurduma. karış karış hastayım bir toprağına. Ben kan 3 yıldır ölü diye bilinen ama yüzlerce belki binlerce terörist öldüren KADIN ILK ONCE YENIDEN KITABINI OKUYUNUZ

- TAMAMLANDI - evet herkes burada ise sonuçlarımızı açıklayalım" yüzündeki kocaman gülümseme ile . ulan benim hayatım mahvolmuş sen hala gülüyorsun zarfı açtı hemen okumaya başladı "lal kandemir ile gökay demirkan arasında %98,3 oranında benzerlik vardır ..." gerisini dinlemedim . peh evet biraz geç kurtuldum ama sonunda bunlardan kutulucağım.

Bana gülümseyerek bakıyordu. Tim çatışmaya devam ederken "Komutanım, sen bana çok şey öğrettin. Senin sayende Asil timine girdim, beni time sen aldın." dedi. Veda konuşması yapıyordu. "Böyle konuşma Selim, emrime uyacaksın oğlum. Ölmek yasak." dedim kızgınca. Ağzından akan kanı boynumdan çıkardığım fularla sildim. "Hakkını helal et deli komutan." dedi gülümseyerek "Benim hakkım sana helaldir." ••• "Emre," dedim ve konuşmama devam edemeden öksürmeye başladım. "Bizim işimiz yaşamak," dedim güçlükle. "Ve yaşatmak komutanım." diye tamamladı beni. ••• "Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk'ün dediği gibi; 'Yetişecek çocuklarımıza ve gençlerimize tahilin hududu ne olursa olsun, en evvel, her şeyden evvel Türkiye'nin istiklaline, temeli benliğine, milli geleneklerine düşman olan unsurlarla mücadele etmek lüzumu öğretilmelidir.' Onlar bizim geleceğimiz, bize değil düşmanlara karşı duracaklar!" diyip sözümü bitirdiğimde hep bir ağızdan "Emredersiniz komutanım!" diye bağırdılar. Bu ses o kadar güçlü, o kadar kudretliydi ki nizamiyeden bile duyulduğundan emindim. •••🖇 Kapak tasarımı : @koyumorgokyuzu 🤍