Ben ne bir yalnızım ne de bir karanlığım. Ben senin gözlerininim,Asi. Sende benim taş kalbim."Sevilecek bir çok yanım var ,Rex. Biride kendim olmam"

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Hilal, İstanbul'dan babasının tayini nedeniyle İzmir'e taşınmıştı. Okulun ilk günü herkesi güzelliğiyle etkilemişti özellikle okulun popüler çocuğu Ateş Akkaya'yı... Ateş zeki, popüler ve yakışıklıydı. Hilal ise zeki ve güzeldi. Hilal okula geldiği ilk gün zor bir soruyu çözmüş ve Ateş'le ters köşe olmuştu. Peki bu ne zaman sona erecekti? Ne zaman bütün okulun diline düşeceklerdi?