Gizli bir platform. Sanal bir oyun. Kimliklerin maske, arzuların tuzak olduğu bir dünya... Tutkularını hukukun soğuk sınırlarına hapseden bir kadın avukat ve adalet uğruna karanlığa bürünen bir hakim: Behmar Rehani. Hakim bir adam, suçluları avlamak için eroin kaçakçısı maskesini takar. Arzuya hükmetmeye alışkın bir kadın, avukat kimliğinin ardına saklanır. Yasa ile günah, adalet ile ihtiras aynı bedende çarpışır. Maskeler düştüğünde geriye yalnızca tenin hakikati kalır. "Bedenlere saplantılıymışsın... Öyleyse tenine tamahkârım."

Aşk Tutku Şehvet... Gizli yaşam, macera, göz yaşı, komedi... Peri ve Kuzey'in aşk hikayesi. İki zıt insan, bir birleriyle olmak için neleri göze alacaklar? Peki siz bu birbirine zıt iki insanın hikayesini okumaya ve tutkunu olmaya hazırmısınız? ~~~~ Usulca yanına yaklaştım, onun baktığı yöne gozlerimi dikip parmak ucumda yükseldim ve kulağına fısıldadım. "Eşcinselmisin?" diye sordum alayla. Ağzına doğru götürdügü bardakla donakaldı ve yavaş bir şekilde eğilip gözlerini gözlerime dikti. "Ne dedin sen ne dedin ne dedin?!" diye sordu buz gibi bir sesle. "Aslında insanlarin cinsel tercihini sorgulamam ama iki saatir abimi kesiyorsun. Eğer öyleyse, hiç şansın yok diyecektim". Sözlerimi bittirmemle, sırtımın buz dolabıyla buluşması bir oldu. Ben daha ne olduğunu anlamadan kucağına alması, bacaklarımı beline dolaması ve kendini bana bastırması aynı ana tekamül etti. O anda bacak aramda hissettiğim şeyle gozlerim kocaman acıldı. "Küçük Kuzey'in ilgisi sadece benim karşı cinsime küçük ergen". Dili boynumdan başlayıp kulağıma doğru ateşten bir yol cizdi. "Merakını giderebildim mi?" diye sorup kulak mememi dişlemesiyle inlemem bir oldu. ~~~~ Saygıyla ve edeple yorum yapmayacaksanız hiç okumayın. Kimsenin kimseyi kırmaya hakkı yok. Unutmayın bu bir kurgu. Kişinin hayal ürünü. Karşınızda tanımadığınız bir insan olsa dahi gönül kırmayın. Tüm hakları bana aittir çalıntı veya kopyalanmaya karşı derhal yasal işlemler başlatılacaktır. BU HİKAYEDE +18 Sahne mevcut.

Hayatınız klişelerle değişir sıradaşılılıklarla pekişir.. Barda içkisine ilaç atılan Esin kendini, daha önce hiç görmediğini düşündüğü adamın kollarında bulur. Sabahında o odadan kaçarcasına çıkarken 'yabancı' adamı bir daha asla görmeyeceğini düşünürken kardeşinin yediği haltları öğrenir... __________ Alıntı ---------------- "Kardeşimin kılına bile zarar veremezsin." Dedim kendimden gereksiz emin bir şekilde. O ise oturduğu yerden alaycı bir şekilde beni baştan aşağı süzdü. "Neden veremiyeyim küçüğüm?" Dedi oturduğu yerden kalkarken. Masanın etrafından dolaşıp önümde durdu kalçasını masaya yasladı. Önümde durması beni iyice gererken ağlamamak için dişlerimi kırarcasına sıktım. "Kardeşime zarar verirsen, bende senin bebeklerine zarar veririm Tuna." Dedim gözümden bir damla yaş düşerken.... Not: yaş farkı ve +18 ögeler içerir.

Abimin arkadaşından hoşlanırken hayatın bana neler getireceğini bilemedim. Hata yaptığımı fark ettiğimde ise farklı bir şehire gittim Üniversite için, dönme vaktim geldiğinde bir terslik vardı. Tek başıma ayrıldığım İstanbula yanımda masum bir bebekle döndüm. işte benim hayatım tam da bu anda başladı. :)

"Han." derken dudaklarım titredi. Bedenlerimizin yakın olması ise bedenimi titretti. "Güneş." dediği an kalbime bir ok saplandı sanki. Yer yerinden oynadı ciğerlerim havasız kaldı. Öyle güzel söyledi ki adımı sanki ilah bir ses gibi duymamı sağladı. "Güneş." dedi yine o ilah sesi ile. Nefes alamadım. "Güneş." dedi yine sanki beni bitirmek için ant etmişçesine. ⬇️⬇️⬇️⬇️ YETİŞKİN İÇERİK.. Yer, mekan ,kişi ve kişiler gerçek değildir ! Tamamen kurgu olup hayal dünyama bağlı olarak yazılmıştır.

Yazgıya atılan düğümün hikayesi... Zinar Aşiretinin ağası Viran Zinar, Sipanların büyük torunu Afşin'i isteyecek zannederlerken asıl isteyeceği kişi, kuzeni Nalin Sipan'dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader ağlarını çoktan örmüştür.

O gün, "Bir insan kaç kere ölür," demişti silahın namlusunu koluma sürterken. Geçmişi düşünürken acıyla gülümsedim. "Bir insan kaç kere ölür, gece yüzlü adam?" Ve, titreyen ellerimle tetiğe bastım. •••• Yerde bir hançer. Ve Canavar'dan önce hançere ulaşmaya çalışan 4 ayrı kişi. Araf hançere doğru koşuyor, elindeki fotoğrafı sıkı sıkıya tutarak. O fotoğraf Araf'a yaşam veriyor, Araf ise o yaşam için kendisini de etrafındakileri de ateşe veriyor. Eksen hançere doğru koşuyor, kendisini yavaşlatan yüklerden kurtulmak için ceplerini boşaltıyor. Cebinden çıkan tek şey erik, kalan yük Eksen'in ruhunda. Ödetmek istediği bedellerin yükü onu geriye çekiyor. Eksen'in koştuğu yoldan bir kadın hançere doğru koşuyor, Süveyda. Geçmişin gölgesi de onu kovalıyor. Baş koyduğu yolda yaşanacak her şeye razıydı ama yolu attığı her adımda kana bulanıyor. Eymen hançere doğru koşuyor, hançere ulaşmayı istemesinin sebebi diğerlerinden farklı. Hançeri canavara saplamaktansa, hançeri elde etmek isteyenlere saplamayı hedefliyor. Hepsi hançere ulaştığında Canavar da oradaydı. Hançeri almak için Canavar ile savaşmaları gerekiyordu. Ama dışarıdan bakan kimse canavarı ayırt edemedi, çünkü canavar artık hepsiydi... #psikoloji 8 #gizem 66 #aşk 62

• Günaha Davet - I • Bir gece, hiç tanımadığı biri tarafından kaçırılan Lina, bir intikam planının parçası olduğunu öğrendiğinde var gücüyle kurtulmaya çalışır ama iradesinin yerle bir olup esaretinden memnuniyet duyacağı aklının ucundan geçmemektedir. Pars, yıllar önce her şeyini elinden alan adama meydan okumak için onun en değerli varlığını elinden alır. Kin ve nefret doludur yüreği ama bilmediği şey ise, ezberleri bozan, bütün hesapları şaştıran ve muhakeme yeteneğine gölge düşüren aşkın, onun kapısını çalmadan içeri girdiğidir. Pars, Lina'yı intikamını alana kadar esir tutacakken bir anda kendisini onun esiri olarak bulur. Tutku, ihtiras ve aşk yakalarına yapıştığında, ikisinin de kaçacak hiçbir yeri yoktur, birbirilerinden başka. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 16 Yaşından büyük okuyucuların okumasını tavsiye ederim. Hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Tatlı Esaret, kitap olduğu için yayından kaldırılmıştır. Tanıtım amaçlı ilk üç bölümü yayındadır.

Kalp ve Damar Cerrahı olan Nehir Aslan'ın bir hastalıktan dolayı hamile kalma olasılığı düşüktür, ancak katıldığı bir etkinlikte alkol aldığından dolayı patronu aynı zamanda da Hastanenin başhekimi Yavuz Demir Sancar onu evi bırakmayı teklif eder. ikilinin hayatları hiç ummadıkları bir anda küçük bir mucize ile birlikte kesişir.

Ayliz gözlerini açtığında Barlas'ı tanımıyordu... Ama kalbi tanıyordu. Adını hatırlamayan bir kadının, bir adamın kokusuyla titremesi... Dokunuşuna nefesi kesilmesi... Onu görür görmez içindeki o tuhaf "tamamlanma hissi"- mantıklı değildi. Barlas ise her şeyi biliyor gibi bakıyor, ama hiçbir şey söylemiyordu. Ayliz her "Biz kimdik?" dediğinde Barlas sadece gülümsüyordu: "Önemli olan... yanımdasın." Ama bazı geceler Barlas'ın fısıltılarını duyuyordu: "Henüz hatırlamıyor." Ayliz kaçtıkça Barlas'ın koluna çekildi, Barlas sustukça Ayliz'in kalbi bağlandı. Ve Ayliz fark etti: Bilmediği bir geçmiş, Barlas'a her dokunduğunda bedeninde kıvılcım oluyor; anlam veremediği bir sıcaklık kabarıyordu. Sanki Barlas bir zamanlar ona "ev" olmuştu. Sanki ruhu, onunkini daha önce bulmuştu. Sanki unuttuğu bir söz, hâlâ göğsünde atıyordu. Ama anılar geri döndükçe... Ayliz'in hissettiği aşk kadar güçlü başka bir şey daha vardı: Karanlık. Geceleri gözlerinin önüne gelen yabancı ışıklar... Fısıltılar... Ve bir çocuğun çığlığı. Ayliz her "Bu neydi?" dediğinde Barlas'ın yüzü biraz daha soluyor, gözlerindeki o korku biraz daha büyüyordu. Sanki Ayliz hatırlarsa... sadece kalbi değil, kaderi de değişecekti. Belki de unutmak, bir korunmaydı. Belki de aşk, en tehlikeli hafızaydı. Belki de Ayliz ve Barlas'ın hikâyesi... çoktan yarım kalmış bir yerden yeniden başlıyordu. Ve tek bir gerçek vardı: Ayliz, Barlas'tan uzaklaştıkça nefes alamıyordu. Barlas'a yaklaştıkça ise... gölgeler uyanıyordu.