Her şey rüya gibiydi: Aşkları, birbirlerine olan sevgileri ve birbirlerine verdikleri değerleri; hepsi onlara rüya gibi geliyordu... Aynı rüyayı, hayatı, dünyayı, kaderi paylaşıyorlardı onlar. Dışarıdan bakanların kıskanacağı türden bir bağ ile bağlılardı birbirlerine. Onlar, birbirlerinde eksik olan yerleri tamamlıyorlardı ve en güzeli ise kendilerine baktıklarında yine birbirlerine ait şeyler görmeleriydi. Onlar birbirlerine o kadar derin bağlanmışlardı ki, göremediler: Rüyanın sona ereceğini fark edemediler. Rüya, Kabus'a dönmüş ve bazı yalanlar atmıştı ortaya kabus. Bu yalanlar bir peri masalını andıran tatlı rüyanın son bulmasına sebep olmuştu...

"bu çocuğa dayanamadığını biliyorum avukat ama biliyorsun o tam bir baş belası."

"aşk?" diye sordum rüzgarın dağıttığı saçlarına tebessümle bakarken. başını salladı olumlu anlamda, "aşk." burnumdan güler gibi bir ses çıkarttım, tozlu üstümü ve gemideki çuvalları işaret ettim. "ülke bu haldeyken?" -angst- kapak: atyunia

her gecemde gündüzümde hiç gözümde uyku yokken saatlerce düşündüm doğru zaman doğru insan yanlış karar yok işin özünde sen beni istemedin

Bu hikaye, Beomgyu ve Beomgyu'nun Taehyun'u hakkındadır.

"Japon mitolojisine göre tanrı birbirlerinin ruh eşleri olan çiftleri serçe parmaklarından görünmez kırmızı bir iple birbirine bağlarmış. Parmağına bak, iplerimizin birleştiğini görüyor musun?"

kang taehyun'un babasının choi beomgyu'nun babasıyla dertleri vardı. • tamamlandı

hayattan hiçbir beklentisi olmayan, nefes almanın bile onun için ızdırap olduğunu düşünen kang taehyun ölmek istiyordu. yaşam dolu, enerjik, neşeli, pozitif, hayatta daha yapacak çok şeyi olan choi beomgyu ise yaşamak istiyordu.

"kasabanın altın çocuğu taehyun'un uzun bir süredir sakladığı büyük sırları vardı."

✧ İstediğimde benim ol Choi, istemediğimi anla. Çünkü bu sana son seslenişim.