Bir mektupla terk edildiğinde büyümüştü Efsa Demirhan. Ailesi olduğunu düşündüğü insanların bir yalandan ibaret olduğunu anladığında ise, mektubu yazan kişi çoktan hayatından çıkıp gitmişti.

Lena Aydoğan, gece yarısı sessizce evden adımlayıp dolunay ışığında uçurumdan savrulduğunda nasıl bir evrende gözlerini açacağını bilmiyordu. Ona doğru adımlayan gri kurda bakarken, gördüklerinin kendi hayal gücü olup olmadığını da sorgulamıyor değildi. (İlerleyen bölümlerde yetişkin içerik olacaktır.)

Aden Asi Çağlayan, Dalkıran Konağın'a ilk adımını atarken kafasındaki oyunu başlatmış oldu. Bu defa oynadığı kişi, etrafında dönecek bir topaçtan ziyada o topacı dolayan ipin kendisiydi. İp urgan olup boynuna da dolanabilirdi, İp düğüm olup parmağına da bağlanabilirdi.

Siz: Kafama koyduğumu yapmak gibi bir huyum olduğu doğrudur. Bu yüzden kafama koydum. Kocam olacaksın. Kocam: O biraz zor ;) ~~~~~ Siz: Restoranda hesabı sen mi ödedin? Kocacığım: Bizim ödediğimiz tek hesap eve döndüğümüzde karımıza verdiğimiz hesaptır. Siz:Eve gel o zaman.