"Avukat..." Dedi, kapımın yanındaki isimdeki bakışları kısaca gezindi. Gözleri bir ifadeye büründü, ama bunu anlayamadım. O an onun eskisi gibi olmadığını fark ettiğim, zamanın sadece bana değil ona da uğradığını anladığım bir andı. "Asena Lara Şafak." Adımı, dudaklarından taşar gibi söylerken, vicdanı tek bir an nasıl sızlamazdı? Bu onun eseriydi, bu onların eseriydi. Gözleri yavaş yavaş üstümde gezinirken, şah ve mat mahkeme salonunda yargılanmaya başlamış, karşılıklı oturuyordu. "Hırslarının mahkeme duvarlarına vuracak olmasını tahmin ediyordum." Bakışları yüzümde gezinmeye devam ettiğinde, konuşmama fırsat vermeden devam etti. Gözleri, yüzümün her noktasında izinsizce gezindi. "Sana baktığımda hırstan başka bir şey göremiyorum." Hırslarım yüzünden burada olduğumu düşünüyordu. Rahat bir tavırla soluk uzun sarı saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdığımda, bakışları çok kısa süreliğine ellerime kaydı. Dudaklarımda oluşan gülümsemeyle, gözlerim çok kısa bir an geçmişe sürüklendi. Orada çakılıp kaldım. "Kimisinin kendi mahkemesi kendi vicdanıdır." Diye mırıldandım, cümlemin ne kadarını anladığını test ederek. Ama artık o benim geçmişime ait bir isimdi. "Sonuçta sizler için yargılamak, yargılanmaktan her zaman daha kolay öyle değil mi?" Kaşlarımı havalandırırken, tek bir an çekinmeden, "Beni bu konuma getiren hırslarım değildi Akel, vicdanımdı."

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

❝kimisi birinin elinin kiri, kimisi sözlerin görünmez mir'i. saklanarak yaşayan herkesi, vardır ettiren bir firari. ❞ Göğüs kafesine sıkışmış bir geçmiş, Unutsan bir dert hatırlasan bin, Ruhunu okşayan fütursuz zamanlara in, Bak, gör kimler senin için neleri silmiş, Tanrı'nın hediyesi derler ya hani buna, Hatırla. Senin dünyana doğan lanetli bir curcuna, Sorsana Tanrı'ya İva, Canını senden almadan sonlanır mı bu soysuz dava? Silik bir hafıza, silik bir kalp demekti. Kalbi eksik olanın ise ruhu çarkıfelekti. TOSKA SERİSİ birinci kitabıdır.

Birhan Dara Tasev Bulgaristan'ın Katran lakabıyla bilinen en korkulu mafya lideridir. Bir davette karşılaştığı Destina Kaner'e ilk görüşte tutulur. Aşk mı takıntı mı sorusuna cevap bulmak için kendince bir şeyler denemeye çalışır ve karşısına çıkmak yerine bir mesaj atar. Kendi aleminde korku salan Birhan Dara Tasev , Destina'nın aleminde oldukça korkaktır. Su Perisi: sen beni buldun şimdi sıra bende Katran Katran: Ben görünmeyen bir yangınım Su Perisi. İzimi bırakmam. Külümse kendime. İstemediğim sürece esamemi bile bulamazsın. Beni bulmak için çaba sarfetme Su Perisi: o yangında beni de yakmışsın bir kere izini bıraksan ne bırakmasan ne? Katran: Sen beni bulama. Ben seni bir kez daha bulacağım çünkü. Sabrımın sonundayım. Yarın akşam 8'de hazır ol. Kitapta yetişkin içerik, küfür,argo, olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar bulunmaktadır. Ona göre okuyunuz.