Bir, iki, üç... Sahne ışıkları yeniden açıldı ama bu kez bütün oyun baştan yazılmıştı. Terk edilmiş bir kadın, yeniden dönen bir adam ve hiçbir zaman bitmeyen kalp kırıklıkları... "Sevgi bir kuş gibidir. Ne kadar çok kafese koymaya çalışırsan o kadar çok uçmak ister. Aç kafesi, uçsun kuş. Kafeste tutulan sevgi, sevgi değildir."

Süre azalmaya devam etti. Son 36 saniye. "HANGİSİ?" diye yükseldi İlay. Eli yüzü kan içinde ki askerin bilinci tamamen gidiyor gibiydi. "Bana bak," diye ona da yükseldi İlay. "Yüzüme bak, sakın uyuma!" Asker İlay'ın sesini uğultu şeklinde duyuyordu fakat yeşil mi kahve mi olduğunu anlamadığı gözlerinde ki telaşı zihnine kazınmıştı. Elinde ki telefon ile üzerinde ki bombayı gösteriyordu. "Beyaz," dedi telefondaki kadın sesi. "Beyaz'ı kes."

O gün, "Bir insan kaç kere ölür," demişti silahın namlusunu koluma sürterken. Geçmişi düşünürken acıyla gülümsedim. "Bir insan kaç kere ölür, gece yüzlü adam?" Ve, titreyen ellerimle tetiğe bastım. •••• Yerde bir hançer. Ve Canavar'dan önce hançere ulaşmaya çalışan 4 ayrı kişi. Araf hançere doğru koşuyor, elindeki fotoğrafı sıkı sıkıya tutarak. O fotoğraf Araf'a yaşam veriyor, Araf ise o yaşam için kendisini de etrafındakileri de ateşe veriyor. Eksen hançere doğru koşuyor, kendisini yavaşlatan yüklerden kurtulmak için ceplerini boşaltıyor. Cebinden çıkan tek şey erik, kalan yük Eksen'in ruhunda. Ödetmek istediği bedellerin yükü onu geriye çekiyor. Eksen'in koştuğu yoldan bir kadın hançere doğru koşuyor, Süveyda. Geçmişin gölgesi de onu kovalıyor. Baş koyduğu yolda yaşanacak her şeye razıydı ama yolu attığı her adımda kana bulanıyor. Eymen hançere doğru koşuyor, hançere ulaşmayı istemesinin sebebi diğerlerinden farklı. Hançeri canavara saplamaktansa, hançeri elde etmek isteyenlere saplamayı hedefliyor. Hepsi hançere ulaştığında Canavar da oradaydı. Hançeri almak için Canavar ile savaşmaları gerekiyordu. Ama dışarıdan bakan kimse canavarı ayırt edemedi, çünkü canavar artık hepsiydi... #psikoloji 8 #gizem 66

Alışılmışın dışında bir Gerçek aile kitabı.. Bence bir şansı hak ediyor..

Laviniam, kalbim... Bizi ayıran en gerçekti ölüm. Canice ölümdü onu benden ayıran. Peki neden hatırlamıyorum gerçekleri? Neden öldüğünü bulamıyorum? O kadar severken nasıl öldürdüm onu? Sevgi için çırpınırken bulduğum sevgiyi nasıl öldürdüm? Neden öldürdüm?