Herşey onun benden nefret etmesi ile başladı.

Tanık olduğum Kişi : Diyelim ki beni gördün , Neden ele vermedin? 0552 *** ** ** : Kusuru örtmede Gece gibi ol demiş Mevlana ondan 0552 *** ** ** : Ha birde...

O bir hırsız. Dahası dolandırıcı ve yalancı. O bir profesyonel. Üstelik gerçek bir dâhi. Ve şimdi polisin ona ihtiyacı var.

Hapisten yeni çıkmış bir kız... Köyde sınıf öğretmenliği yapan bir adam... Birbirinden farklı bu iki insanın bir araya gelmesinin hikâyesi.

...Askeri Kurgu... Açılmayan kapı ile birkaç kez daha kapıya vurduğunda keskin kulaklarına içeriden gelen ufak, tanıdık adım sesleri doldu. Maskenin altındaki dudakları hafifçe kıvrıldı. Elini yaranın üzerine daha çok bastırırken, "Katre benim" dedi onun duyabileceğinden emin olduğu bir şekilde. "Alptuğ" duyduğu uykulu ses ile kısa bir an gözlerini kapatıp açtı. Alptuğ.. Bir gün gerçek ismini onun dudaklarından duyabilir miydi? "Benim, kapıyı aç" derken düşüncelerini kenara itip açılan kapıya döndü ve içeriden gelen ışıkla beraber karşısındaki kıza baktı. Uykudan yeni uyandığını belli eden gözleri, dağınık saçları, üzerindeki pembeli mavili pijama takımı ile duruyordu. Derin bir soluk dudaklarından dökülürken, güzel diye düşündü. Güzel... Güzeldi. °°°°∆°°°° "Geleceğim, söz veriyorum" boğuk, kalın sesinden dökülen kelimeler ile göz yaşları daha da arttı. Ellerini kaldırıp adamın yüzünü avuçlarının arasına aldığında iç çekti. Parmaklarını onun teninde hareket ettirirken ayak uçlarında yükselip ona doğru uzandı. Tenine değmek isteyen dudaklarına inat, yanağını adamın yanağına yaslayıp, "Söz verdin" dedi. "Sözünü tutmalısın." Boynundaki parmakların bulunduğu yeri okşadığını hissetti. "Tutacağım." 🤍

Mürekkebe Boyanan Sardunya'daki Ezgi karakterine ait bir hikâyedir.

"Yalan söyledin bana." dedim elimin tersiyle gözümden akan yaşı silerek. Gözlerini kaçırdı, sert bir soluk aldı tüm havayı içine çekmek istercesine. Ona doğru yaklaşıp elimle sertçe göğsüne vurdum. "Söylesene! Ben vurdum desene!" Bir darbe daha indireceğim sırada bileğimi tuttu ve gözlerimin içine baktı. "Evet, ben vurdum." dedi kalbimi deşmek için çabalarken. Duygusuz sesi fısıltılı bir şekilde ulaştı kulaklarıma. Daha sonra bir adım yaklaştı. "Ama vurduğum şey senin kalbindi. Ben sana o silahı verdim, tetiği çekmek yerine benim seni yaralayışımı izledin." "Bunun suçlusu ben değildim..." diye mırıldandım çaresizce. Kafasını salladı. "Suçlu sadece bendim, bana güvenmekte en büyük hatayı yapan da sendin." Kapak Tasarımı: @merdumgirizbri

Seninle başladı her şey sevgilim. Şimdi bu satırları yakacak, yırtacak ya da suda boğacağım. Benimle beraber gömüleceksin, kimseler sana duyduğum karşılıksız aşkın sancısını duymayacak. Ama en çok da sen, sen sağır ve kör sevgilim, sessiz çığlıklarımı işitmeyecek, ömrünün sonuna kadar seni benden çok sevemeyecek o kadının yanında yaşlanacaksın.

+13 İnanç arayışındayken buldum o kızı. Önce inancına inandım. Ardından kardeşine kardeşim dedim. Evini evim bildim. İş onunla evlenmeye gelince evlendim. Herşey yeniden dibe battığında yine yapacağımı yaptım ve onu da, evini de, yeni hayatımı da terk ettim. Rock Star hayatımda beni yeniden bulduğunda ve karım olarak yanımda kalmak istediğinde, tüm bunlar yetmiyormuş gibi annesi belirsiz çocuğuma dadı olarak tanıttım. Cehennemde yanacaktım. Ama dünyada da bu kız yüzünden yanacağımı yeni öğreniyordum.