Grupa nieznajomych z całego świata budzi się na tajemniczym statku dryfującym po lodowatym oceanie, bez żadnej pamięci, jak się tam znaleźli. Choć bariera językowa znika dzięki niewyjaśnionej technologii tłumaczącej ich słowa, niepokój i chaos szybko ustępują miejsca próbom odnalezienia się w nowej rzeczywistości.

Astropia to duże miasto nad morzem. Mimo jej piękna panuje tam głód i bieda, a po ulicach coraz częściej włóczą się bezdomni. Krystian, by nie skończyć tak, jak oni oraz pomóc bratu, postanawia spróbować swoich sił na statku. I to nie byle jakim! Jednym z najlepszych. Na statku Krwawego Ewrona.

Nie mam co robisz ze swoim życiem, a pisanie bl fanfików to moja pasja. Mam nadzieję że się spodoba:>

Krystian to dorosły mężczyzna z ciężką, skomplikowaną przeszłością, lata milczenia i proby zapomnienia tego co bylo pozwoliły mu względnie uciec aż do czasu przeprowadzki do warszawy chłopak, przez którego jego nastoletnie życie wyglądało jak scena z horroru. Nie był już tylko tyranem i bolesnym wspomnieniem byl on... Kamil największy streamer w Polsce. tysięcy widzów, ogromne zasięgi, tłumy ludzi, którzy pragną choćby przez momęt zaistnieć w jego swiecie A jednak on chce tylko jednego... chłopaka z kontrowersyjną przeszłością. chłopaka, którego kiedyś zniszczył. chłopaka, o którym nie potrafi zapomnieć przez lata. #5 - bl #1 - blb 10.11.25 #26- fanfik 16.11.25

ALTERNATYWNA RZECZYWISTOŚĆ: Po śmierci Grzegorza Brzęczyszczykiewicza Ewron jest zrozpaczony. Snuje się po gruncie serwera z poczuciem tęsknoty za swoim kompanem: mimo, że znali się krótko, czuł w zwierzęciu swojego przyjaciela. Nie myślał nawet o zemście, chociaż był asasynem, nie chciał nawet przejmować się niecnymi planami Grafa, który powiadomił go, że to zdetonowanie bomby podłożonej przez hindusów było przyczyną tragedii. Gdyby Ewron tylko wiedział, że wrogów należy szukać w najbliższych przyjaciołach. Że przeciwieństwem miłości nie jest nienawiść, a apatia. Że cudze kłamstwo powoli zmusi go do okłamywania samego siebie. ﾉ⁠*⁠.⁠✧ ! Zaznaczam, że nie shipuje Kamila i Krystiana, a jedynie ich postacie na QSMP2 Fuck AI Praca ta jest równolegle publikowana na moim profilu na AO3 w języku polskim.

Powinna to być historia o miłości. Miłości, która ratuje, koi i daje poczucie bezpieczeństwa. Krystian wierzy, że to właśnie znalazł. Przy Kamilu wszystko staje się prostsze, spokojniejsze, jakby ktoś w końcu przejął kontrolę nad chaosem w jego głowie. Kamil wie, co powiedzieć, co zrobić, kiedy dotknąć i kiedy się wycofać. Zawsze wie lepiej. Jednak że z czasem granice zaczynają się rozmywać. Troska zamienia się w kontrolę a bliskość w zależność. Cisza w coś, co boli i rani mocniej niż najostrzejszy nóż. A rzeczy, które kiedyś wydawały się niewinne, zaczynają zostawiać trwałe ślady. Krystian widzi coraz więcej. Rozumie coraz więcej. Ale z każdą kolejną chwilą coraz trudniej mu sobie wyobrazić życie bez niego, bez Ewrona Bo co, jeśli jedyne miejsce, w którym czujesz się „bezpiecznie"... jest dokładnie tym, które cię niszczy? To nie jest historia o wychodzeniu z mroku. To historia o coraz głębszym bólu i traceniu kontroli nad wlasnym życiem.

Ashwron, ale temat wampirów i temat reaktora- jego rozprzestrzeniania się "Czyli jego krew jest jak ludzka" pomyślał Ash, a jego ciało przeszył absurdalny ból. Coś przyczepiło się do jego szyi, nie chciało puścić. Jego siła była niczym Hektora wobec Achillesa- niczym. Assasyn w tej chwili nie zachowywał się jak człowiek, bardziej jak zwierzę, które myślało tylko o przeżyciu. Chciał krzyczeć z bólu, ale Ewron zasłonił mu usta dłonią- może atakowanie go było błędem. Pierwszy raz w życiu bał się, że zaraz naprawdę może je stracić. Zanim mógł ustalić swoją następną próbę ucieczki, stracił kontrolę nad ciałem, a niedługo po tym obraz zaczął się kręcić stając się czarno biały, aż nie stracił przytomności.

Kiedyś będzie tu sensowny opis... I guess..

Przez przeszłość chłopaków nie dogadują się najlepiej. Wszystko się zmienia podczas kawalerskiego i ślubu Diablesa i Nieuczesanej. -Pierwszy mój fanfik (bardzo amatorski).

Z góry przepraszam za błędy ortograficzne i interpunkcyjne, jeśli jakieś są oczywiście.