Evrende, insan ırkının son temsilcilerinin var olma mücadelesi verdiği bir yer var. Orası, ölümün zifiri karanlık kisvesi altında, seni almak için kuşattığı, ayakta kalan son kale. Orası, en korkunç düşlerinle sıradan gerçekliğin kaynaştığı bir boyut. Orası, olay ufku. Peki sen, bu distopik gelecekte, yaşamak için savaşmaya hazır mısın? Zira yalnızca, makûs kaderlerine karşı koyan en güçlü savaşçılar hayatta kalacak. Büyük umutların büyük direnişçisi olabileceğine inanıyorsan ve eğer gerçekten olay ufkuna yolculuk etmeye hazırsan, bilmen gereken birkaç şey var. Her şey bitti Dünya, artık tamamen yaşanmaz bir yer Son, çok yakın Güçlü devletler yok oluşun eşiğinde bir plan yaptı Ve büyük umutlar projesi ile, gezegenimiz tahliye edildi İnsanlık, yok oluşa daha önce hiç bu kadar yaklaşmamıştı Ne pahasına olursa olsun, büyük umutlar projesi başarıya ulaşmalı. Irkımızın geleceği, buna bağlı Ancak varlığımıza karşı en büyük tehdit, BİZİZ! Türümüz mevcudiyetini muhafaza edebilecek mi? İnsanlık yok oluşun olay ufkuna çoktan giriş yaptı... *Olay ufku: Genel görelilik kuramında, ışık ve maddenin artık kara deliğin çekim kuvvetinden kaçamayacağı bölgeyi sınırlayan kuşağa verilen addır. Olay ufku adeta, dönüşü olmayan noktadır. (Güneş Savaşları'nın yazarından)

UYARI: Kitap içerisinde nude gönderme gibi olaylar var, etik kurallarınıza uymuyorsa okumanızı tavsiye etmem. Şahsıma edilen en ufak hakarette engellenirsiniz! • gunesligunler: 24 yaşındayım uzay.dincer: İnanmalı mıyım uzay.dincer: Küçük bir çocukla uğraşmak istemiyorum gunesligunler: fotoğraf* gunesligunler: Pek de küçük çocuk değilim gibi gunesligunler: Ne dersin? • Başlangıç Tarihi: 12 Nisan Cuma 2024 Bitiş Tarihi: ... güneşsistemi #1- 13.04.2024 fotoğraf #1- 23.04.2024 uzay #1- 16.05.2024 romance #1- 19.05.2024 nude #1- 24.05.2024 sevgili #1- 27.05.2024 watty #1- 31.05.2024 uzayboşluğu #1- 31.05.2024 mesajlaşma #1- 05.06.2024 arkadaşlık #1- 16.08.2024 sevgi #1- 16.08.2024 romantik #1 21.08.2024 sevgili #1 13.08.2025

Bazı ÖLÜMLER uzun, bütün HAYATLAR kısaymış!!! "Ne yapıyorsun sen?" diye haykırdım. "Sus, ben ne dersem onu yapacaksın. Kaltak!" bir tokat daha attı suratıma. "İmdaaaaat!" diye bağırdım ama müzik son sesti, kimse sesimi duyamazdı. Adamın fantezisine bak, beni öldürecek! "Bağırma" dedi hiddetle, bir tane daha çaktı suratıma. Gözlerim kaydı ve bayıldım. Her şey durdu. Acaba ölmüş müydüm? Yoksa gerçekten kalbimin attığı yere, annemin mezarına mı gidiyordum. 24 saat oldu, kurtuldun.. dedi içimde dedelere, amcalara, abilere hep inanmış olan ses. Ama hep de kazık yedin be Zümra hepsinden, dedi küskün çocuk içimdeki. "200'e şarj ediyorum. Dur! Geldi." Bu kadın sesi de neydi böyle, Serkan'dan kurtulmuş muydum, ellerimde bir şeyler vardı ama kesinlikle kelepçe değildi, kafamın üstünde değillerdi bir kere bileklerim, vücudumun iki yanındaydılar. Kadın benim için geldi diyordu, o sırada kapının orada sevinçle zıplayan üç kişi gördüm bulanık bulanık. Sonra içlerinden biri netleşmeye başladı. Çok tanıdık bir yüz, sakalları çıkmış, boyu daha da uzamış ama kızıl sakalları daha da yakışmış bir genç... Beni tek mutlu etmiş insan bilmese de.. "Tuna gelmişsin." dedim son gücümle zorlayarak. Zorladım çünkü gitsin istemiyordum. Ama sesim çok tuhaf çıkmıştı. Kendi sesimi tanıyamıyordum. Boğazıma bir şey mi yapmıştı o pislik? Karnımda bir acı hissediyordum, sanki kesilmiş gibi. Elimi kaldırmak istedim kaldıramadım. Tuna yanındakilere garip bakışlar attı ve sonra yanıma yaklaştı. Doktor gibi görünüyordu, çok yakışmıştı ona doktorluk.

Geçmişte yaşanan kayıplar sorgulanabilirdi, ama sorgulanmadı... Bir çocuk yapayalnız büyürken, geçmişin saklanan sırları onu sessizce takip etti. Sonunda O'nu ve sırları açığa çıkaracak gelecek onu alıp zaman girdabına sürüklemişti bile... Zamanın elinde oyuncak olan onlar mıydı, yoksa zamanla oynamanın tehlikeli tadına mı varmışlardı, insan zekasını alt eden, zamana boyun eğdiren aşkların çağrısı mıydı bu yaşananlar? Muhteşem bir bilim kurgu hikayesinin eşiğindesiniz... "Hayır zaman yolculuğu ile ilgili söyleyeceklerim var kendisine." dedim bir çırpıda, bunu söylerlerse mutlaka ilgisini çekerdim. Koruma aniden alaycı bir kahkaha koyuverdi. "Bak delikanlı, bize gün içinde neler neler geliyor biliyor musun sen? Patlayıcıları icad diye sunmaya kalkanlar, Hakan Çelik'i yurt dışına kaçırmak isteyen ajanlar, 2300 yılından geldiğini iddia eden yaşlı bunak dedeler, bir kaç seneye kadar ben onun gayri meşru oğluyum diyenler de çıkar da Allah'tan yaşı daha genç. Hadi genç adam, zaman yolculuğunu keşfedersen bana da uğra birlikte gezeriz." adam düpedüz kafa bulmuştu benimle. Ve evet gayri meşru değil, öz be öz oğluydum içerdekinin. Ama bir dna testi istesem deli diye içeri tıkarlardı herhalde. Umudumu yine de kaybetmemiştim. Konferans salonunun çıkış kapısına hızla koşturmaya başladım. O'nu yakalayacak ve ilgisini çekecek şekilde seslenecektim. Ama bu gün zamanın gerçekten benimle oynadığı gündü. Bir kaç saniye ile bindiği resmi araç önümden geçip gitmişti. Yerdeki taşa bir hışımla tekme savurdum.