"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

Suratımdaki eğlence de bittiğinde artık tamamen ciddiydim. "Birkan..." seslendiğimde yavaşça bana baktı. Gözlerindeki o boşluk, neye uğradığımı şaşırttı. Sanki ne demiştim onu da anlamadım ama düzeltmem gereken bir şey olduğunu biliyordum. "Ben öyle demek istemed-" "Tam olarak öyle dedin. Ben sana yardım edeceğim dedim, arkandayım dedim. Sen dalga geçtin benimle!" Sözümü sert bir sesle kestiğinde donup kaldım. Belim, bacağına temas ediyordu. Ben rahatsız olmadım ama sanırım o oldu çünkü benden öte tarafa kayarak temasımızı kesti. Ben öyle bir şey demek istememiştim ona. Nasıl laftı öyle? Arkamda olduğunu, yaptığı yardımları nasıl görmezden gelebileceğime inanıp bunu düşünebilirdi? "Şaka yapmıştı-" "Her şakanın altında bir gerçek vardır dimi?" Beni afallattı. Asla öyle bir şey düşünmemiştim. Kafamı iki yana salladım çünkü artık konuşmama bile müsade etmiyordu. Gözlerini bir saniyelik bana değdirip hemen çektiğinde nefesimin kesildiğini hissettim. Göğsüm sıkışmaya başladı... Bu kadar saçma bir şaka nasıl olur da buraya gelebilir anlam veremiyordum çünkü Birkan, olgun bir adamdı. Bazı şeylerin şaka olup olmadığını bilip ona göre yargılayabilecek kadar akıllıydı. Lakin şu an korkunç bir gerilik yaşıyordu zekasında. Elimi uzatıp yüzüne dokunmak istedim. Kafasını yana çekerek elimin havada donup kalmasına sebep oldu. "İstemiyor musun beni? Sadece küçük bir keli-" gözleri bir anda bana döndü. İlk defa bu kadar değişik bir ifade gördüm gözlerinde. Sadece onu da görmedim, başka bir şey daha belirdi ama hemen gitti. Dudaklarından aniden çıkan tiksinti dolu ifadeyle kalp krizi geçireceğimi sandım. "Git!" İkimiz de aynı anda donduk.

-Tamamlandı- Elimdeki bereyi yavaşça çekti parmaklarımın arasından, suratımın etrafına dağılmış saçlarımı düzeltip kendi beresini kafama geçirdi. Düz bir çizgi halindeki dudakları kıvrıldı, gözlerine bir ışıltı yayıldı. Saçlarımı sevip yanaklarımı avuçlarının içine aldı. "Ne düşünüyorsun?" diye sordum kısıkça. "Sana ne kadar çok yakıştığını." Yüzümü yüzüne doğru çekti, dudaklarını alnıma dokundurup uzun soluklu bir öpücük bıraktığında ellerimi yanağımdaki ellerimin üstüne kapadım. "Başka?" dedim ona alttan bir bakış ederken. Dudaklarına yayılan serseri gülüşün ardında gözlerini tavana çevirdi, alt dudağına gevşekçe dişlerine geçirdi. "Bu eve, yanıma ne kadar çok yakıştığını." *** Kitap eğlenceli bir aşk hikayesini ve gündelik yaşamı içerir. Okuyacaklara duyurulur! Olumsuz örnek olabilecek davranışlar ve yetişkin içerik barındırmaktadır! Kapak Tasarımı: @hestianinkalemi 💜 Tüm hakları saklıdır. *Canım Kadına ithafen. @nanelilokum

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Bakıyordu adam. Kara saçlarına, yeşil gözlerine, beyaz tenine, güldüğü için yanağında oluşan o ömürlük çukura... İçi yana yana bakıyordu. Hasreti ile kanayan yüreğiyle bakıyordu. Ne güzel demişti mevlana; Gönül yorulunca ter, gözden akar... Gönlünün teriyle, gözünden akan yaş ile bakıyordu. Yağan yağmur ile karışmıştı artık gözyaşları. Ama gönlü öyle bir sevda ateşi ile yanıyordu ki, o an istedi bir tek onun üzerine yağsın bu yağmur, yağsın ki söndürsün içindeki ateşi. Ama o an irkilerek kendine geldi ve iki yana salladı başını. Onun sevdasının ateşiydi bu. Varsın yaksın, kül etsin ama gitmesin kendinden. Çünkü ona dair sahip olduğu tek şeydi içindeki bu yürek yakan sevdası. Yıllardır hasretiyle kavrulduğu sevdası. Yara olan ama yâr olamayan sevdası... Kaderin üstünde bir kader vardı, Ve her şey olacağına varırdı... 🫀 *** Bir umut beklemekti onu Bir umut kavuşmaktı ona... *** Beklenmeyen Evlilik Ağa / Bekar Baba Adam Uzaktan Platonik Seven Erkek Karakter Yaralı Karakterler Annelik Dram & Soft Aşk ***

Sırlar, sırlar ve sırlar... Bir gece yarısı evinin camında bulduğun not hayatını ne kadar değiştirebilir? Ansızın telefonlarına düşen bildirime şaşkınlıkla baktılar. *Konum gönderildi* Gönderilen konuma gideceklerinde asıl oyun başlayacaktı ve henüz kimse bunu bilmiyordu. Bilinmeyen bu numara onlara nasıl bir oyun oynayacaktı? 🎭 Lise son sınıf öğrencisi dört arkadaş, birbirinden farklı karakterlere sahiplerdi. Dördünün de tek ortak noktası herkesten sakladıkları sırları olmasıydı. Ya da... Gerçekten öyle miydi? Oyunbaz o sırları buldu ve içlerine saklandı. Şimdi sırada kendisinin bulunmasını beklemek vardı. Peki bu dört arkadaş, içine düştükleri bu oyuna karşı nasıl birlik olacaklar dersiniz? "Ben büyük bir sırrım ve büyük sırları, en iyi saklananlar bulabilir. Siz, Saklanan Ruhlar; bulabilir misiniz beni?"

Onların kaderi yıllar önce yaşanmış tek bir gece sayesinde birleşti. Bir anda karşısına çıkan ve peşini bırakmayan Atmanlı aşireti genç kızın bütün sokaklarını çıkmaz sokağa çevirecekti. Bu zamana kadar her işini kendi halleden bir kız şimdi nasıl alışırdı etrafındaki kalabalığa? Bazı sırlar, hiç ortaya çıkmayacak sanılırdı.. Fakat hiç bir sır sonsuza kadar saklı kalmazdı.

Nisa'nın bir iş çıkışı durakta otobüs beklerken eski eşini kanlar içinde görmesi ile hikayeleri tekrardan başlar... Yanlışlıkla olan "tesadüfler" bazen her şeyi değiştirebilir hem de her şeyi... Kim bilir belki de tesadüf değildir onları karşılaştıran kaderin sunduğu ikinci bir şanstır..? ☸NOT☸ Bu benim ilk kitabım bu yüzden mantık hatalarım ve yazım hatalarım olursa affola... Çok heyecanlıyım kızz hadi başlıyorusss♡ ☸☸☸

Hayat bazen acımasızdı , pişmanlıklarla doluydu , herkes hayatında bir kere de olsa pişman olmuştu değil mi ? Ben susmuştum , hayatımın dönüm noktası olan o olayda susmuştum , bu yaptığım benim en büyük pişmanlığımdı. O karanlık gecede hayatının henüz baharlarında olan gencecik bir kız, peki onun hikayesi neydi ? O gece herkes sustuysa ya , onun çığlık seslerini duymamazlıktan geldiyse insanlar , onlar da suçluydu değil mi ? " Menis benim haykırışlarımı kimse duymuyor , lütfen sen duy ." Bu bir genç kızın çaresiz haykırışlarıydı belki de . Sevdiği kızı ona belli etmeden seven ve onu hep uzaktan gören bir çocuk, o gece belki de onun içinde bir dönüm noktası olmuştur . "Son kez sarılsam sana , bana haram olan o dudaklarına bir öpücük kondursam , yine günah olur musun bana ? " "Beni hiç bırakmasan ." "Keşke zaman dursa ve hep güzel anlarımızda takılı kalsa , sence de çok güzel olmaz mı ? " Belki bir dostluk , belki bir aşk ya da hayatımızın gerçekleri olan bu hikayeye ve ailemize sen de katılmak ister misin? BU BİZİM HİKAYEMİZ (Akay - Menis ) (Buğra - Bahar ) Tamamen kendi düşüncelerimle yazdığım kurgumdur, çalınması durumunda gereği yapılacaktır.