Olduğum yerde hareketsizce ona bakıyordum. Merdivenlerin dibinde, kafasının altına yayılan kanın içinde yatıyordu. "Hayır... hayır... bu olamaz..." diye fısıldadım titreyen bir sesle. Ben... ne yapmıştım? Ellerim buz kesmişti. Nefes alamıyordum. Kulaklarım uğulduyor, beynim gördüğü görüntüyü reddediyordu. Her şey birkaç saniyede olmuştu ama hayatımın geri kalanını değiştirmeye yetmişti. Birinin beni kendine çekip görüş açımı kapattığını hissettim. "Tamam... bakma," dedi Bora sakin bir sesle. Titreyen gözlerim Bora'dan kayıp Savaş'ı buldu. "O... öldü mü?" diye sordum. Savaş birkaç saniye sustu. Ardından gözlerini kaçırıp başını yavaşça eğdi. Dünyam o an sessizce parçalandı. "Bir şey yap..." dedim çaresizce. "Lütfen... ölmesin." Savaş'ın tişörtünü yumruklarımın arasına alırken sesim kırılıyordu. "Ben bunu isteyerek yapmadım... Ben katil olmak istemedim." Ama gerçek değişmiyordu. O gece, korkuyla attığım tek bir adım; beni geri dönüşü olmayan bir karanlığın içine sürüklemişti. BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR .

Işıkta parlayan bir çift yeşil göz ve karanlığa mahkum kalmış kahverengi gözler... Kurumaya yüz tutan yeşil yaprakları bekleyen kara kara topraklar... Yüzlerce kişiye mezar olan topraktan çıkıp büyüyen fidanlar... Dünyası Karanlık Çocuk büyüdü ve Siyah Gözlüklü Adam'a dönüştü. Eskiden karanlık olan kendi dünyasıydı. Sonrasındaysa aydınlandı dünya. Yine de o, diğer renklere karşı kapanarak gözleri karanlığa alıştığı için siyah gözlükleriyle kararttı kendi dünyasını. Ama bir gün mecbur öğrenecekti, Ahdar Karası'nı. Çünkü ne yeşili bütün çıplaklığıyla görüyordu ne de siyah, yeşili tam olarak örtüyordu. Gözlerini çepeçevre sarmalayan siyah gözlüğün ona gösterdiği yeşil, gözlük camlarındaki girdaba düşüp Ahdar Karası'na dönüşüyordu. Yeşil değil, siyah da değil. Bu hikaye, ikisinin bir sarmalda buluşup, tezatlığın oluşturduğu büyüyü yansıtıyor. Hayır, bahsettiğimiz renk gözle görülebilecek yeşilin başka bir tonu da değil. Sadece Gece Doğan ve Işık Saçan'ın gördüğü bir renk bu. Gözlerimizi sıkıca yumup düşündüğümüzde ortaya çıkan bir renk...

Amelia on sekinci yaşına kadar Perilerin zalim kralı Nord'tan ve İblis kraldan ne olduğunu saklamak için bir demir ustası olmuş ve oğlan kılığında yaşamıştır. İçinde ne olduğunu bilmediği bir bağ yüzünden İblis kralın generaline çekiliyor.. Ama o bu iblisten kaçmak zorun da çünkü o da kralı gibi öldürüyor.. İki zalim kral'da ölmesini istiyor. Amelia ömür boyu kaçıcak mı ? Yoksa tüm insanlara, perilere,şekil değiştirenlere ve diğer tüm soylara eziyet eden bu iki kralla savaşacak mı ?