pabucumun bayboyu Ayşen: Ama senin gibi tiplerden hoşlanmam. Ayşen: Senin gibi tipler dediğim. Ayşen: Kötü çocuk gibi takılan. Ayşen: Zeki ve çalışkan erkekler daha çok ilgimi çekiyor. Ayşen: Ama şerefsizim sen de bir bok var. Ayşen: Ne olduğunu bilmiyorum. Ayşen: Beni sana çekiyor. Ayşen: Belki de auran yüzünden. Ayşen: Bu yüzden ben de dedim ki. Ayşen: Ben bu çocuğu adam ederim. Ayşen: Pabucumun badboyunu çok güzel adam ederim. |Dikkat bu kitap sizi ders çalıştırmak için gaza getirebilir...| -Yaşanmış olaylar ve hayal dünyamın birleşimidir- Başlangıç: 02.11.23 Bitiş: 18.02.24 #badboy 1. => 10.11.23 #lise 1. => 17.11.23 #anonim 1. => 17.11.23 #okul 1. => 20.11.23 #sevgi 1. => 22.11.23 #mizah 1. => 03.12.23 #texting 1. => 12.12.23 #arkadaşlık 1. => 14.12.23 #romantizm 1. => 24.12.23-20.03.24-15.06.24 #gençkurgu 5. => 23.03.24 #eğlence 1 => 28.04.24 #romantizim => 28.04.25

0544*: O ŞİMDİ ASKER 0544*: CANI NELER İSTER 0544*: UYKUDA MEVLAM BENİ ONA GÖSTER Atahancığım: Kimsiniz?. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- !Kitabın tüm hakları o şimdi asker şarkısında saklıdır!

0535**: Bir daha önüme atlama. Siz: Ay sanki bilerek önüne atladım ne bu tavır? '03.03.2024 - 29.09.2025 🩵 📣Küfür ve Argo içerir.

Kurulan yanlış bir grup ve yanlışlıkla eklenen bir kız. Aralarında ömürleri boyunca hiç bitmeyecek bir bağ başlar. Ask ve dostluk... / Ayağa kalkmam ile Canın bana sarılması bir oldu. "Ay çiçek seni çok özledim" gülüp bende ona sarildim. Bu sefer egenin kafasına vurmasıyla ayrıldık. "Abartma lan" Alinin kollarını açmasıyla gözlerinin içine baktım. Onu gerçekten bir abi olarak görüyordum. Yavaşça kollarının arasına girdim. "Canin dediği gibi tam bir cimcimesin" içten bir şekilde gülümseyip ayrıldım. Tabiki odun egenin yaptığı şey hesap sormaktı."Kimdi onlar?" "Hayranlarım. Bir türlü basimdan ayrılmadılar" bu sefer ege hiç beklemediğim bir haraket yaptı. Kollarını vücuduma sıkıca sarıp göğsüne bastırdı. Burasının bu kadar huzurlu olduğunu tahmin etmemistim.

Sürekli görürüz kurguların konularında; abimin arkadaşı. Rutinlerden siz de sıkılmadınız mı? Cevabınız EVET Mİ? O zaman dışarıda durmayın. İçeri gelin. Arkadaşımın abisi temalı bu kurgu da kah ağlayacağız ama bol bol gülüp, eh biraz da utanacağımız bir kurgu sizleri bekliyor. Üstelik tamamlandı. Eee, daha ne olsun? Değil mi ama?

"Hocam biz numaraları sallıyorduk Eren salağı farkında olmadan Abisinin numarasını söylemiş" Benim telefonumdan?!! "Eren" dedim bana baktı "Efendim hocam" "Abin?" İçimde nedense çok kötü bir his vardı bu işin sonunda Cafer bez getirecekti galiba "Müdür"

zeliha.akdgn: Mert? m.yigitkara: Hayır zeliha.akdgn: Meriç? m.yigitkara: Hayır zeliha.akdgn: Miraç? m.yigitkara: Hayır zeliha.akdgn: Merih? m.yigitkara: Hayır zeliha.akdgn: Mahir? m.yigitkara: Hayır zeliha.akdgn:Mars? m.yigitkara: Yok Jüpiter amina koyayım m.yigitkara: Mustafa Yiğit Kara

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.