ကြယ်ဆိုတာ သူ့အချိန်တန်လျှင် ကြွေကျရစမြဲပါ ကိုစံရှိန်......

ချစ်ခြင်းတရားမှာ ပြိုင်ချက် နှစ်ခုရှိတယ်... ဆက်ချစ်မှာလား=စွန့်လွှတ်မှာလား

ရှိသမျှခွန်အားနဲ့ သူတတ်နိုင်သမျှ ပံ့ပိုးပေးချင်သော ကျူပင်လို လူသားလေးရဲ့ မြတ်နိုးခြင်းများ။ ရိွသမ်ွခြန္အားနဲ႔ သူတတ္ႏိုင္သမ်ွ ပံ့ပိုးေပးခ်င္ေသာ က်ူပင္လို လူသားေလးရဲ့ ျမတ္ႏိုးျခင္းမ်ား။ Book Cover by Art Gift💜 Bromance Myanmar OC

Hello! Mr.second.. You will be always My man ..

"ကျွန်တော်ကသွန်းငယ်ကိုစိတ်ချမ်းသာအောင်ထားမှာမို့သွန်းငယ်ရဲ့စိတ်ကူးအိမ်မက်တွေကိုအကောင်အထည်ဖော်ရင်ပါရမီဖြည့်ပေးမယ့်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်တာမို့ကျွန်တော်နောက်ကိုလိုက်ခဲ့ပါ။သွန်းငယ်" "ကြၽန္ေတာ္ကသြန္းငယ္ကိုစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားမွာမို႔သြန္းငယ္ရဲ႕စိတ္ကူးအိမ္မက္ေတြကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္ရင္ပါရမီျဖည့္ေပးမယ့္လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္တာမို႔ကြၽန္ေတာ္ေနာက္ကိုလိုက္ခဲ့ပါ။သြန္းငယ္" full credit to the artist of the cover photo

သီတင်းကျွတ်လက်ဆောင်လေးပါ

သေမင်းက ၁၉နှစ်အရွယ်သွေးကင်ဆာရောဂါသည်လေးကို ချစ်မိသွားတဲ့ fic လေးပေါ့

Rebirth ေလးပါ short story သဝန္တိုရေအာင္နင္နဲ႔ငါက အဆင့္ခ်င္းတူလို႔လား ေနၾကာ/ ကိုက ငါ့ကိုပိုခ်စ္လို႔ငါဆိုတဲ့တတိယလူေပၚ လာတာ ပိုးစုန္းၾကဴး/ မင္း ပိုး ကိုလက္ခံရမယ္ ေနၾကာ ႐ိုးေျမက်/ အဆင္မေျပတဲ့အခ်ိန္တိုင္း မင္းနားမွာကိုကို ႀကီး႐ွိတယ္ မိုးထိမိႈင္း / Uni Rebirth လေးပါ short story (owncreation) သဝန်တိုရအောင်နင်နဲ့ငါက အဆင့်ချင်းတူလို့လား နေကြာ/ ကိုက ငါ့ကိုပိုချစ်လို့ငါဆိုတဲ့တတိယလူပေါ် လာတာ ပိုးစုန်းကြူး/ မင်း ပိုး ကိုလက်ခံရမယ် နေကြာ ရိုးမြေကျ/ အဆင်မပြေတဲ့အချိန်တိုင်း မင်းနားမှာကိုကို ကြီးရှိတယ် မိုးထိမှိုင်း

Unicode မြကျွန်းညို တက္ကသိုလ်မှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ အရာတစ်ခုရှိတယ်... အဲ့တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားပဲ... ပြန်တူးဖော်မိတဲ့အချိန်မှာတောင် အမှတ်မရှိ ခုန်နေတဲ့ နှလုံးသားလေးပေါ့... Zawgyi ျမကၽြန္းညို တကၠသိုလ္မွာ ၿမွဳပ္ႏွံထားတဲ့ အရာတစ္ခုရိွတယ္... အဲ့တာက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ႏွလံုးသားပဲ... ျပန္တူးေဖာ္မိတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္ အမွတ္မရိွ ခုန္ေနတဲ့ ႏွလံုးသားေလးေပါ့... Start-23.10.2021 End-9.3.2022

"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"