-Peşinde benim adamlarım var korkma +Ne demek peşinde adamlarım var, ayrıca ben senin daha ne olduğunu ya da ne yapmaya çalıştığını bile bilmiyorum nasıl korkmayayım -Ben sana zarar vermem güzelim merak etme +Bana güzelim demeyi kes, ayrıca o adamlarını da çek -Olmaz +Ne demek olmaz -Olmaz, başına birşey gelebilir Sinirle telefonu kapattım, manyakmıydı bu, anlamıyordum ne yaptığını. İlk kitabım olduğundan ilk birkaç bölüm biraz hızlı geçebilir, kitap ilerledikçe düzeliyor.

Mirzah Arslan 3 yıldır aşık olduğu kızı yanına almak isterse ne olur? Mirzah Arslan ❤️ Gizay Çetin Not: - İlk bölümler fazlasıyla cringe gelebilir. Bölümler ilerledikçe toparladığımı düşünüyorum ( İlk kitabım🥹) -Arkadaşlar bu kitap benim kendi yazdığım kitaptır ve hiç bir şekilde çalıntı bir bölüm yoktur! -Eğer yazım yanlışları olursa şimdiden özür dilerim;) - Kitabımda küfür, argo kelime ve +18 bölümler olacaktır bilginize

Almina'm: Bizim seninle ilişkimiz sağlıklı değildi hiç bir zaman Aras. Almina'm: Kabul et artık sende bunu. Almina'm: Hem sen benden yaşça büyüksün bir kere? Almina'm: Annem öğrendiğinde de onaylamadı seni hiç bir zaman. 0542**: Aramızdaki yaş farkı abartılacak kadar değil Almina. 0542**: Annen onaylamadı diye mi ilişkimizi bitirmeye kalktın? Almina'm: Aramızda on bir yaş var? Almina'm: Sence onaylamaması için bu kadarı bile yeterli değil mi? Almina'm: Ayrıca ne iş yapıyorsun onu bile söylemiyorsun bana? Almina'm: Sürekli bir şeyleri saklıyor gibisin ve saklıyorsun da. Almina'm: Bir senedir birlikteydik seninle ama o zaman sağlıklı düşünemiyordum Almina'm: Şimdi düşününce ne kadar ergence davrandığımı yeni anlıyorum. 0542**: Ağır konuşuyorsun. 0542**: Ne yapacaksın ne iş yaptığımı kızım? 0542**: Yaşadıklarımız senin için ergence mi Almina? 0542**: Halbuki benim için çok değerliydi ve hâlâ değerli. Almina'm: Benim için değil artık. Almina'm: Eski Almina yok senin karşında. Almina'm: Bitti dediysem bitti artık. Almina'm: Bir daha da olmak istemiyorum seninle. Almina'm: Görüşmek üzere "Almina'm sizi engelledi." 0542**: Engelledin galiba Gönderilemedi. 0542**: Neyse başka bir numarayla yazacağım artık. Gönderilemedi.

Genç kız annesini ve babasını kaybettikten sonra onlardan kalan çiçekçi dükkânını işletmeye başlar. Bir gün müşterilerinin fazla olması yüzünden dükkânı geç kapatır. Yolda ilerlerken eve daha erken gitmek istediği için kısa yolu tercih eder. Ve orada iki adamın, yan komşusu olan adamı kaçırmaya çalıştıklarını görür. Nereden bilebilirdi ki sırf bu yüzden tüm dünyasının değişeceğini? ... "Artık onu bırakmam." Diyordu Kuzgun. Sesi hiç uyumamış gibi dinçti. "Abi saçmalama istersen. Kız gitmek isterse ne yapacaksın? Zorla mı tutacaksın?" Dedi Hakan. Tek kaşım havalandı. "Evet, zorla tutacağım. Daha önce küçük diye uzak durdum, ama kader onu bana tekrar getirdi. Bir daha bırakmam." Sesi netti. Kimden bahsettiklerini anlamadığım için kaşlarım çatıldı. "Sen iyice kafayı yedin." Dedi Hakan sinirle. Sesleri kısıktı. "Evet yedim. Kafayı yedim. Boşuna getirdin beni buraya konuşmak için. Kararım kesin. Asel'i bırakmam." Dedi Kuzgun sert sesiyle. Durdum. Sanki o an dünya bile durmuştu. Nefesim kesildi. "Hani unutmuştun kızı? Ne oldu bir anda?" Dedi Hakan. "Unutmuştum. Ama o tekrar çıktı karşıma. Seviyorum onu." Demesiyle kan beynime sıçıradı. Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. "Bu sevmek değil Kuzgun. Sen o kıza korkunç derecede takınt-" Diyordu ki sözü yarıda kesildi. Çünkü bir adım ileriye gitmiş ve kapıyı açmıştım. İkisinin de gözleri üstüme çevrilirken ben şokla Kuzgun'a bakıyordum. ... Kitabın ilerleyen bölümlerinde, açık bir yazım diliyle anlatılmış sevişme sahneleri yer almaktadır.

Kitap şiddet, küfür ve cinsel sözler içermektedir. İlerleyen bölümlerde yaşanacak olan +18 sahnelerden dolayı dikkat edin lütfen. Bırak beni... İstemiyorum diyorum anlasana!" diye hıçkırdı Şehrazat. Sesi titriyor ama içindeki nefret parlıyordu. ​Rojhat durmadı. Aksine, aradaki mesafeyi tek bir hamlede kapatıp Şehrazat'ın ince bileklerini kavradı ve onu sertçe kendine doğru çekti. Aralarındaki temas yakıcıydı. Eğilip, dudaklarını Şehrazat'ın boynuna, tam şah damarının üzerine bastırdı. Kirli bir fısıltıyla konuştu: ​"Bu gece içine ekeceğim tohumumdan sonra da böyle konuşabilecek misin Zühre yıldızı? Yarın sabah bu odadan benim mührümü taşıyarak çıktığında, o dilin hala bu kadar keskin olacak mı?" Şehrazat kurtulmaya çalışarak debelendi, ellerini adamın taş gibi sert göğsüne dayayıp itmeye çalıştı. "Ölürüm... Ölürüm de senin olmam Rojhat Ağa! Tenime dokunduğun her yeri yakarım yine de sana teslim olmam!" ​Rojhat, kadının direnişinden zevk alıyormuş gibi hafifçe sırıttı. Boştaki eliyle Şehrazat'ın belini kavrayıp onu yatağa doğru bastırırken, vücudunun tüm ağırlığını hissettirdi. Bakışları Şehrazat'ın titreyen dudaklarına indi. ​"Ölmek kolay Zühre yıldızı... Zor olan benim kadınımsın gerçeğiyle yaşamak," dedi sesi iyice pesleşirken. Elini Şehrazat'ın elbisesinin yakasına attı, kumaşın gerilme sesi odada yankılandı. "Sana bir seçenek sunmuyorum, yalvarman için de beklemiyorum. Olacak diyorum, o kadar. Bu gece o yataktan ağanın kadını olarak kalkacaksın." Kül soğur... Ama kelepçe iz bırakır.

BAŞLAMA: 22.08.2019 ~Hikayemde küfür, şiddet ve +18 vardır. Rahat edemezseniz okumayınız~ ********* Soğuk ciğerlerini hırplarken daha da hızlı koşmaya çalıştı kız. Gerçi neyden kaçtığını bile bilmiyordu aniden kağıt toplayan arkadaşları koşuşturmaya başlayınca saf aklı onlara ayak uydurmuştu. Hissediyordu onlara azrail olacak adamlar nefeslerini kesmek için enselerindeydi. Bacaklarından kayan eski pantolonunu iki eliyle tutarken arkalarındaki adamların neden peşlerinde olduğunu çözmeye çalışıyordu. Soğuktan akan burnunu sertçe sanki bir daha akma dercesine koluna sildiğinde dirseğinden tutulmasıyla yere fırlatıldı genç kız. "İbneye bak küçük bacaklarıyla nasılda koşuyor Nazmi" "Hikmet abi izin ver bu soysuzun nefesini şurda kesiyim bir daha erkeğim diye ortalıkta gezemesin" Genç kız yere sürten yanağını tutarken göz yaşları gözüne örtü olmuş karşısındaki iki yarmayı bulanık görüyordu. Küçük kalbi korkuyla dolup taşarken karşısındaki adamların ne saçmaladığını anlamayamadı. İbne değilim demek istedi soysuz senin anandır demek istedi lakin yapabildiği burnundan sessiz bir nefes almak oldu. "Ateşhan abi ecdadını beller zaten Nazmi biz sapasağlam bu iti atalım önüne sonra bizi sikmesin" "Peki abi haklısın gidelim o zaman" Minik bedeni titrerken genç kızın birden sürüklenmeye başladı iki yarma tarafından. Ayaklarıyla etrafa tekmekler savurup yumruk atmaya çalışsada bu iki hanzo dönüp bakma gereği bile duymamışlardı sadece sürüklüyorlardı. Tekrardan hissetti kız bu sefer son yakındı son bir nefes kadar arkasındaydı ********

Yüzü gülmemiş genç kız saplantılı mafyası tarafından alınırsa:)

Bu hikayede ki başrol erkek karakter, insan değildir! Karanlık bir temaya sahiptir! Lütfen okurken bunu göz önünde bulundurun ❤️ Bu kitabın rengi Kırmızı'dır. ❤️🔥 *** 'Sen benim kalbimsin, sadece benim için atacaksın.' Dünya çoktan küllerin altına gömülmüştü. Savaşlar, açlık ve insanların kendi elleriyle getirdiği son... geriye yalnızca sefalet ve kıtlık bırakmıştı. Ta ki gökyüzü yarılıp Vorthariler gelene kadar. Onlar insanlığa yeniden yaşama şansı verdi. Toprağı yeşerttiler. Nehirleri doldurdular. Gökyüzünü temizlediler. Ama her şeyin bir bedeli vardı. Her üçüncü dolunayın üçüncü gününde üç kalp talep ettiler. Biri orduları için. Biri gezegenleri Nyxar için. Ve biri... Zar'Keth için. İnsanlar onları kurtarıcı sanmıştı. Sonra canavar olduklarını öğrendiler. Vorthariler'in Zar'Keth'i Draegor ise ölüm, ateş ve korkudan ibaretti. Yıllardır kalpsizdi. Ta ki bir insan kız karşısına çıkana kadar. Elaria. Ateş kadar kızıl saçları ve her şeye rağmen sevgiyle atan kalbiyle, Draegor'un içinde çoktan ölmüş bir şeyi yeniden uyandırdı. Artık Draegor onu öldürmeyecek kadar merak ediyor, kaybetmeyecek kadar ihtiyaç duyuyordu. Çünkü bazı kalpler sökülüp alınamazdı. Bazıları yalnızca hissedilebilirdi.

(+18) Daha yeni evlenmiş ve kocasına deliler gibi aşık olan güzce bir gece ansızın kocasının karanlık yüzüyle tanışır. Eskiden aşkla bakan gözleri korkuya bürünmüştür ne kadar o evden kaçmak istese de kocası kartal izin vermez ve onu eve tutsak eder. İnsan bazen hayatının mahvolduğu anı hatırlamaz sanıyor. Oysa ben hatırlıyorum. Benim mutluluğum bir lahzaydı.