Izmir'in sakın bir mahallede üniversite ikinci sınıf öğrencisiydi, Ekin. Ay gibi parlak bi teni gece kadar siyah saçları vardı. Gözleri okyanusu simgeler neşesi en sert insanı gülümsetirdi. Aylar önce aldatılma acısıyla gittiği barda şarkı söylerke İzmir'in gözde zenginlerinden ve yer altında namı salınan adamın göze girdiğinden haberi yoktu..

ASLAN ATEŞ DEMİRCİ Mardin ağası sertliği,soğukluğu,zalimliği ile tanınan her istediğini elde eden ağa Herkes onu saygı ile anar saygı duyar ALINTI: "senin bu giydiğin ne Kızım beni delirtmek mi istiyorsun?" "Sanane be kimsinde karışıyorsun?" "Yakında kocan olucam hanımefendi" "Çok ta umrumdaydı çekil bir daha beni kenara çekersen ne olacağını görürsün" "Hadi ya naparsın söylesene" "Bunu" Dedim ve özel yerine tekme attım. Beklemediği için gözleri şaşkınlıkla açıldı ve yere kıvrandı. "Bak bunu yaparım bir daha yap görelim ne olur" "Ben bunu sana çok fena ödeticem sen görürsün bücür" ---------------------------------------------------------------------

Zengin güçlü tüm yer altı ve yer üstünün korktuğu sinir hastası bi mafya . Yiğit Kılıçer Onun tam tersine her zaman neşeli eğlenceli iyi kalpli bi kız. Melike Kandemir Ya bu herkesin korkulu rüyası olan mafya daha ilk görüşte aşık olursa .

"Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

" Annenin iyileşmesini ister misin ufaklık? " Alaz beyin yönelttiği soruyla bir anda kalakaldım. Cevabımı beklercesine suratıma bakıyordu. Şu anda neden böyle birşey sorduğuna anlam verememiştim. " Tabiki isterim, bu benim hayatımda ki en önemli arzum! " İçkisinden bir yudum aldığında hareket eden adem elmasında gözlerim takılı kaldı. Bakışları gözlerimi bulduğunda beni yeni bir umuda sürükleyecek o sözleri söyledi. " Eğer istersen Anneni tedavi ettirebilirim ? " Kulaklarım doğru duyuyordu değil mi? Az önce Alaz bey bana anne mi tedavi ettirebileceğini mi söylemişti. Afallamış şekilde öylece yüzüne bakıyordum. Zengin bir adam olduğunu biliyordum. Bunu mümkün kılabilir di. Ama neden bana böyle bir iyilik yapsın ki! Karşılığı olmadan hemde! "Nasıl ? " Tek kelime ile sordum. Vereceği cevaba odaklanırken kalbimin atış seslerini duymaya başlamıştım. Elindeki bardağı sertçe masaya bıraktığında yüzüme doğru eğildi. Burnuma dolan içki kokusu be rahatsız etmezken kendi kokusuyla birleşmiş, daha da çekici bir kolu ortaya çıkarmıştı. " Bunun bir karşılığı olucak elbet! " Yavaş yavaş vücudumu saran korku ile merakım da artmaya başlamıştı. " Benimle evleneceksin! "... Şahsıma ait bu hikayeyi herhangi bir çalınma yada kopyalanma olduğu takdirde yasal süreç başlatılacaktır!!! Önemle duyurulur!

Babasinin annesini öldürdügü haberini alan ciwan yıkılır. kendini suçlamaya başlar.daha annesinin vefatından yirmi dört saat geçmeden intihar eder.intihar etmeden önce ise çok yakin kardeşi gibi gördügü bir arkadaşına not yazarak kardeşi berfeyi emanet eder.ya bu çok güvendigi dostu ilerleyen zamanlarda duygularina engel olamayip kendisini abisi gibi gören kiza saplantılı bir şekilde aşk olursa.ve genç kizi hayatına mahkum ederse. kitabımda şiddet, argo kelime+18 sahneler vardir ona göre okuyun. Yaralı serçe kitabıdır.sadece ismi ve kapak resmi değişti.

05**:Seni bırkamak benim için intiharla eş değer. Bu ihtimali kafandan sil. 05**:Sen benim yaşam kaynağımsın ve seni kazanmak için nelerden vazgeçebileceğimi neleri feda edebileceğimi tahmin dahi edemezsin. Ç(alıntı) durumunda adli işlem başlayacaktır. 22.12.25 Takıntı #1 22.12.25 Cesur #1 25.12.25 Texting #1 28.12.25 Mafya #1 29.12.25 Kadın #1 03.01.26 İş Adamı #1 08.01.26 Adam #1 12.01.26 Rastgele #1

!! TAMAMLANDI !! Bedenimi kendiyle birlikte duvara yasladı. "Seni yıllarca takip ettim, her gün, her hafta, her saniye..." gözlerime baktı. "Nefesim her zaman ensendeydi." sertçe yutkunduğumda dilini alt dudağımın üzerinde gezdirdi. "Sence de yeterince sabretmedim mi?" • !! DARK ROMANCE + SAD ROMANCE !!

•Mafyanın zoraki aşkı "Beni asla sevmeyeceksin, dokunmaycaksın değil mi, Arya?" dediğinde başını 'hayır' anlamında salladı. Hayatını mahveden adamı ne sevmek, ne de dokunmak istiyordu. Amir Arayanın yanından yataktan kalktı. Parmaklarını saçlarının arasından geçirip gözlerini açıp kapadı. Avuçlarını yüzüne bastırdı. Hızlıca makyaj masasına yürüyüp üstündekileri yere fırlattı. Hırsını alamayıp aynaya yumruk geçirdi. Sevdiği kadının onu sevmemesi canını çok yakıyordu. O gecenin yaşanmasını istemezdi ama sevdiğine dayanamıyordu. Onun ruhuna, bedenine her zerresine sahip olmak istiyordu. Kadınına dokunduğu gibi onun da ona dokunmasını istiyordu. Bedeninde sevdiğinin sıcaklığını hissetmek istiyordu. Ama sevdiği onu sevmek için hiç çabalamıyordu. Belki çabalasa severdi. Aşkını hissederdi... Ama çabalamıyordu. Oysa o kadın ecelle nişanlıydı!🗿

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)