‼️DİKKAT: Yaş farkı içerir ve yetişkin içerik barındırabilir. Rahatsız olanlar varsa şimdiden uyarayım.‼️ ____ Beş yaşındayken onunla tanışmıştım. Kocamandı, uzundu ve yakışıklıydı. Kesinlikle benden büyüktü ve market reyonlarına ulaşabilmek için ona ihtiyacım vardı. O koca adam benim için bunu yapabilirdi. Bu yüzden ona evlenme teklif ettim. Ne mi yaptı? Elbette güldü. Kısa boyum onu eğlendiriyor muydu? Ah, eğer evlenebilseydik iyi bir fiyakam olurdu. Aradan 13 yıl geçtiğinde onu buldum ve hikâye de esas burada koptu. Bir kız çocuğuna hayır demek mi? Gerçekten mi? Daha büyük bir günaha bulaşamazsınız... ❗️Bu hikaye yalnızca bir kurgudan ibarettir! Bir takım değerlerin küçümsenmesi söz konusu değildir! Yaş farkı 19'dur. Eğer hassasiyetiniz varsa lütfen yorum yapmayınız❗️

yaş farkı bulunmaktadır ona göre okuyunuz...

Yaş farkı, ağır cinsellik bulunmaktadır! O kadına sadece sahip olmak isteyen bir adam değildi Harun. Onu saran, saklayan, kimseye göstermeyen bir gölge olmak istiyordu. Tutkusu ateş gibiydi; dokununca yakıyor, uzak kalınca delirtiyordu. Ama aşkın karanlık bir yüzü vardı. Kimi zaman bir öpücükten önce bir tetik çekilirdi. Ve bazen en büyük düşmanın, seni en çok seven kişi olabilirdi.

Altın kapılar ardında yaşasam da özgür değildim. Duvarlar korumak için değil, kaçmamı engellemek için vardı. Marcus Wall'in mirasçısı olmak; gücü miras almak demekti ama bedeli masumiyetimdi. Bana "prenses" diyorlardı. Oysa ben, tahtın değil, karanlığın varisiydim. İsveç yeraltı dünyasının en korkulan mafya liderlerinden biri olan Marcus Wall'in kurduğu imparatorluğun biricik prensesiydim. Bu unvan kulağa masalsı geliyordu belki ama gerçekte taçtan çok zincir gibiydi. Marcus'un adı fısıltıyla anılır, girdiği her ortamda sessizlik çökerdi; ben ise o sessizliğin ortasında büyüdüm. ... Geniş koltuğa oturdu. Rahattı. Alanına hâkimdi. Bacaklarını iki yana açtı, hiçbir şey söylemeden dizine bir kez pat pat vurdu. O küçücük hareket... bağırmasından daha emrediciydi. Yerini biliyorsun. İstemesem de yaklaştım. Dizlerim titriyordu. Başımı kaldırmaya cesaret edemedim. Kucağına oturduğum an omuzlarım kilitlendi. Vücudum ona değdiğinde içimdeki her şey geri çekildi. Sanki ben orada değildim; sadece itaat eden bir gölgeydim. Bir kolunu belime doladı. Sıkmadı. Zaten gerek yoktu. Kaçamayacağımı ikimiz de biliyorduk. Diğer eliyle çenemi tutup yüzümü kendine çevirdi. Bakışları soğuktu ama odaklıydı-beni değil, kontrolü seviyordu. Yaş farkı, olumsuz davranışlar ve cinsellik içermektedir. Marcus Wall (35) Isabelle Wall (23)

Bazı sınırlar geçilmek için, bazı sırlar ise sonsuza dek saklanmak içindir. Naz için o gece, sadece yasak bir heyecan değil, tüm hayatını değiştirecek bir kırılma noktasıydı. Bir yanda çocukluğundan beri sığındığı o tanıdık güven, diğer yanda ise tenini yakan, geri dönüşü olmayan bir arzu... Kurallar bozuldu, çizgiler silindi. Şimdi bu sessiz evin duvarları arasında, saklanması gereken büyük bir günah ve her an patlamaya hazır bir fırtına var. Herkes hiçbir şey olmamış gibi davranırken, oyunun kuralı çoktan değişti.

Homofobikler girmesin. Üveydi bu aşk özü yoktu.

Beni sevdiğini söylüyordu. Saplantılı birine ne kadar güvenebilirdim? ▪︎▪︎▪︎ •Yaş farkı içerir! insta: @aerisbesk

Benden tam olarak ne bekliyorsun bilmiyorum ama evli bir adam olduğumun farkındasın değil mi Nil" "Senden şimdilik tek beklentim senin de dediğin gibi yatak arkadaşım olman" "Peki ya sonra " "Sonrasını sonra düşünürüz olmaz mı " "Sen bana ne olduğumu söylersin zamanı gelince " "Şimdi sadece anın tadını çıkartalım"

Aden... Fazla hızlı yaşayan, kuralları umursamayan, geceleri sabaha bağlayan bir üniversite öğrencisi. Babası için bu artık bir hata değil, utançtı. Ve çözüm basitti. Onu, en güvendiği adama göndermek. Tufan Pala. Babası için eski bir dost. Şehir için saygı duyulan bir adam. Ama Aden için... Tehlikenin ta kendisi. Siyah gömlekleri kadar karanlık bir karakter. Mesafeli. Sert. Kontrol manyağı. Aden onun evine ceza olarak gitti. Ama kimse Tufan'ın gözlerinde yanan o kıvılcımı hesaba katmadı. Aynı çatı altında iki inat. İki ego. İki sır. Tufan'ın sakladıkları, Aden'in görmemesi gereken şeylerdi. Aden'in içindeki yangın ise Tufan'ın kontrolünü kaybettirecek kadar güçlüydü. Bu bir aşk hikâyesi değildi. Bu, takıntının başlangıcıydı. Ve bazı adamlar sevmez... Sahip olur. Perestiş, aşktan daha yoğun duygulardır..

"Sen kimsin? Niye herkes sana abi diyor? Adın yok mu senin?" dedim karşımda pis pis sırıtan herife. "Herkesin abisiyim." deyince kafamı duvarlara vurarak isyan etmek istedim. Şu dünyada herkes mi beni sınardı? Tam ağzının payını verecektim ki bir iki adım yaklaşıp, tam gözlerimin içine imalı imalı bakarak konuştu. "Ama senin abin değilim, şanslısın." 19.02.24