Siz: Yağız Siz: Sen benim en yakın arkadaşımsın Siz: Yemin ederim niyetim seni öpmek değildi. Yağızımm: Arkadaşlar birbirlerini bir kez daha öpmek ister mi Nazlı? Aralarındaki arkadaşlığın dinamiği herkese doğru gelmeyebilir, lütfen bunu normal karşılayacaksanız okuyun. -Argo ve cinsellik içerir.-

Babam başımın üstüne bir öpücük kondurarak, "Selam, bebeğim," dedi. Babamı nadiren evde gördüğüm için hemen göğsüne sokuldum. Böyle anların kıymetini bilmeye çalışıyordum. "Selam, baba," deyip kocaman sarıldıktan sonra nasıl göründüğüne baktım. Üstünde en iyi butiklerden birinden aldığı üç bin sterlin değerinde bir takım elbise vardı. Evet, babam İngiltere'nin hatırı sayılır zenginlerinden biriydi. Nedense hiçbir zaman ikiz kız kardeşim Katherine gibi şımarık bir velet olmamıştım. Katherine'in ismi bile sürtük ismi gibiydi. Neyse ki çift yumurta ikizi olmadığımız için birbirimize benzemiyorduk. Benden biraz daha kısa olan Katherine'in dümdüz kahverengi gözleri, kahverengi saçları vardı.

Bdsm ile alakalı bildiği tek şey bundan hoşlandığı olan İzgi ve üç yıldır dominant olan ve bir dize oyuna katılmış Kağanın yolları kesişirse ne olur?

Neris, şehrin çete liderinin postuna görmeyeceğini düşünerek dalgasına yorum yapar ama viral olan yorumu ile başına bela aldığından habersizdir. Argo içerir.

(Yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.) Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

'Umudun gece ise, ay'a tutun.' ∞ (15/08/2018; Başlama tarihi.)

0537*: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

- Affedersiniz... Yasemin irkildi. Sesin sahibine dönmekte önce tereddüt etti, sonra başını yavaşça kaldırdı. Göz göze geldikleri an, ikisinin de dünyası kısa bir süreliğine durdu sanki. Poyraz, biraz mahcup ama samimi bir ifadeyle devam etti: - Kırmızı boyanızdan ödünç alabilir miyim? Sanki benimkinin tonu yeterince canlı değil. Yasemin, önce gülümsedi, sonra fırçasını palet kenarına bırakıp küçük kavanozu uzattı. Parmakları kavanoza değdiğinde, Poyraz'ın parmakları de fark etmeden dokundu ona. O küçücük temas, ikisinin kalbine aynı anda sıcak bir titreşim gönderdi. - Buyurun, dedi Yasemin hafif bir sesle. Poyraz kavanozu alırken gözlerini ondan ayıramadı. - Teşekkür ederim. Bu renk, resminizin ruhuna çok yakışıyor, diye ekledi istemsizce. Yasemin şaşırmış, aynı zamanda utanmıştı. Normalde yabancılarla konuşurken bu kadar çekingen hisseden bir kadın değildi. Ama Poyraz'ın sesinde, bakışlarında farklı bir şey vardı...

uydurduğun numarada aşiret ağasına denk gelmek mi? × Siz: çok muhterem az götve... pardon kimsiniz? Kurban: Ne diyorsun lan sen? Kiminle konuştuğunun farkında değilsin bence! Siz: soruyorum ya kimsin işte? Kurban: Baran Çakıroğlu, Baran Ağa. Siz: aynen kanka aç kapıyı Kurban Ağa × kurgu baştan yazılıyor. aşiret töre vs yoktur, sadece isimde öyle geçiyor; mizah kitabı. ve bölümler çok kısa maalesef :( AŞIRI DOZDA KÜFÜR BULUNMAKTADIR. KIZLARIN KÜFÜR ETMESİ İTİCİ DİYEN ARKADAŞLARIMIZ KİTABA GELMESE DE OLUR.

Akın, evine yürürken erik ağacına tünemiş bir karaltı fark etti. Karakteristik gür sesiyle, "Lan! S..." derken kollarına, hatta kucağına bir şey düştü. "Sen kimsin?" Bile diyemedi. Ellerine düşen meyve falan değildi. Bir kızdı! Polis Amiri Akın Avcı, gökten herkese üç elma düşecek olsa, kendi payına düşenin bir kız olacağını hiç tahmin etmezdi. Bu görsele şahit olan babaların ve mahalledeki dedikoducu kadınların tanık olduğu çok absürt, trajikomik bir andı. Annesi tarafından bir türlü sevilemeyen, babası ve abisi tarafından tam olarak korunamayan Feyza, Pamukkale Üniversitesi öğrencisidir. Abisinin en yakın arkadaşı aynı zamanda komşusu olan Akın'ın devreye girmesiyle ve aniden Feyza'nın sessiz hayatına dalmasıyla, değişim başlar. #(YAVAŞ İLERLEYEN YANİ SLOW BURN ÇOK UZUN BİR KURGUDUR)# Sabırsız biriyseniz okumaya hiç başlamayınız lütfen. :)