16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Kıyamet yeni bitti. Yer küre üzerinde neredeyse kimse kalmadı. Hayatta kalanlar ise hala mücadele veriyor. Her zaman bir şeylerle baş etmek için gücümüz vardı. Artık yok. Yeni çağa hoşgeldiniz. ♡#itzy etiketinde 1. sıra (2022/02/28) ♡#yeji etiketinde 1. sıra (2022/03/04) ♡#yuna etiketinde 1. sıra (2022/03/04) ♡#lia etiketinde 1. sıra (2022/03/04) ♡#midzy etiketinde 1. sıra (2022/06/04) Cover by: PittieLau

0532***: Bugün o topu atanı bulursam sahadaki basket potasını kafasına geçirecem (01.15) 0532***: Lan Tolga piçi, niye görüldü atıyorsuunn (01.16) Defne: Noluyor be siz kimsiniz? (01.17) 0532***: dalga geçmeyi kes pezevenk içtin mi sen (01.18) Defne: ulan pezevenk senin... of neyse demeyeceğim bunu 0532***: ayıp ama oğlum yeter yani. Bu arada hangi exinin fotosunu koydun lan profile? Pinterest kızları gibi pek yüzü görünmüyor güzelliğin (01.25) Defne: teşekkürler, polise bir sapık ihbarı bulunacağım. Sayemde bir sapık daha parmak arkasına kapatılacak. (01.29) 0532***: bir dakika, sen cidden Tolga değilsin he Defne: valla mı ya 0532***: şey kusura bakmayın o zaman, yanlış numara (01.30) Defne: Tolga denilen çocuğun numarası sende kayıtlı değil miydi kardeşim nasıl böyle olmuş olabilir? (01.33) 0532***: yalnız kardeşim demezsek Defne: Hasbinallah çattık ya ### Eğlencesine yazılmış yarı textingtir. Tüm hakları bana aittir. Herhangi bir çalınma da gerekli işlemler başlatılacaktır. 03.02.22 13.08.23