nanchune
sayfalarım tükeniyor ve yazmakta olduğum
bütün yazılarımdan feragat ederek kalan yapraklarla ifade etmeye çalışacağım üç kuruşluk hislerimi. sen benim için ne kanlı canlı bir insan ne de doğaüstü bir varlıksın. sana belirleyici bir kalıp atamak güç lâkin üstüne düşünmeme değeceğin de bariz. kim olduğuna ve olmanı istediğime dair herhangi bir fikrim yok, edinmek de bir hayli güç kaldı ki. benim gözümde hayatta kalmanı sağlayacak birkaç hayati organın birleşimisin yalnız. bir suretin bile yok belki de; bir vücudun, parmak uçlarımda hissedebileceğim herhangi bir uzvun yok. hayal edebildiğim, gözümde canlandırabildiğim fakat sözle tanımlamak istediğimde seni karşılayan herhangi bir kelimenin varlığına ulaşamadığım türden bir oluşumsun. sanırım.