ben bir denizanasıyım, ya da anısı... ve o benim kıyılarım. jung sungchan + park wonbin

wooyoung, sanaldan tanışıp iki yıldır sevgili olduğu san ile buluşacakken san buluşmaya gelmez. ve bir daha asla wooyoung'un mesajlarına bakmaz, aramalarına da cevap vermez.

"cehennemde mutlusundur umarım, acınası hâlimi izleyerek vicdan azabı çekiyorsundur, park chanyeol." ✧ hikayenin ilk bölümleri 'içimdeki müzik' isimli kitaptan esinlenilmiş olup, kitabın konusu ile hiçbir bağlantısı yoktur. cr. @reibells, 2018

Baekhyun ıslanmış, yıpranmış, eli yüzü yara içinde, bir elinde çürümüş bir elmayla dururken ve ben bu gece böyle bir şey görecek kadar içip içmediğimi düşünürken, diğer elindeki biraz yıpranmış olan büyük kırmızı sümbülü bana doğru uzattı. ''Bunlar senin için." 190824

"O, kaybolan yılları hatırladı. Sanki tozlu bir pencereden bakar gibi. Geçmiş görebildiği ama dokunamadığı bir şeydi ve gördüğü her şey bulanık ve belirsizdi."

"sınırlarında gezmeden yapamıyorum yeonjun, en çok sınırlarına düşüyorum."

birbirimize yakın olmak için birbirimizi kanattık 03.06.23 20.09.23 -

uyandığımda, korkuyorum. korkuyorum san. -woosan {blind} au.

yunho modern sanatla ilgilenen öylesine bir adamdı, mingi ise yaşadığı sorunları kimseye anlatamıyordu. ann

Fakat 4 temmuz sabahı, tam da yarışmanın yapılacağı gün evine gittiğimizde Park Wonbin, bir daha dönmemek üzere beni, bizi, ayva ağaçlarını, her şeyden çok sevdiği gitarı Alice 'i , yazları köşedeki dondurmacı da çalışarak biriktirdiği parasının her bir kuruşu ile aldığı kitaplarını hatta kedisi Yeşilcik'i bile bırakıp gitmişti. DF: 18.12.23 - 04.03.24 / song eunseok + park wonbin