Gecenin yarısı bir İtalyan mafya, kendisini dolandıran Türk muhasebeciye tehdit mesajları attığını sanırken, Türk mimar Arden Aras'a mesaj atarsa neler olur? - İsmin Aras değil mi?! - Evet, soyadım Aras. - Ebenin amına koyayım Aras! Madem sensin, neyin tatavasını yapıyorsun o zaman?!

Bir avukatın tek görevi vardır: Müvekkilini savunmak. Ahu Ayza Yalçın için de kural buydu. Ta ki karşısına Alaz Han Ulutürk çıkana kadar... Sıkıntıpromax: A - Alaz Sıkıntıpromax: H - Han Sıkıntıpromax: U - Ulutürk Siz: Ne yapıyorsun be? Sıkıntıpromax: İsminin baş harfleriyle akrostiş yazdım bak. A-H-U. Görüldü Sıkıntıpromax: Gördüğün gibi Ahu hanım. Kaderin bile senin benim yanımda kalman gerektiğini söylüyor. Siz: Siz gerçekten iflah olmaz bir narsistsiniz Alaz Bey!

En yakın arkadaşım Simay ile girdiğim iddia sonucunda kaybettiğim için iki gün boyunca ne isterse yapmak zorunda kalmıştım. Ve benden istediği ilk şeyin ise rastgele salladığı bir numarayla bir hafta boyunca konuşmam olacağını nereden bilebilirdim ki? "Bak, sadece bir hafta tamam mı?" ✶ Siz: N'aber? Bukim: Vazgeçmeyecek misin? Siz: Sözümü tutmam gerekiyor... Bukim: Devletin askeri rahatsız etmeye hakkın var mı peki? Bukim: Hatta direkt herhangi birini rahatsız etme hakkın var mı İnci? ༄𓆉 argo, küfür, yazım hataları bulunabilir <3 ilk bölüm tarihi: 15 Mart 2026, Pazar

Nasırlı elleri, silah tutmaktan sertleşmiş, gözleri alışagelmiş kurşun, saçlarına karışan barut, hayallerini süsleyen şehadet... Umay'ın hayatı kendisine gelen telefona kadar bunlardan ibaretti. Sabah güneş doğmadan kalkar, gecenin zifirinde askerlik yeminini tekrarlayarak bir eli silahında uykuya dalardı. |Hikayede geçen kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.|

İmzasız bir sözleşmeydi bizimkisi; profesyonellik adı altında başlayan ama kalplere sızan bir yangın. Yiğit, sevmeyi bilmeyen bir adamdı; duygularını kilitlediği o soğuk holding duvarları arasında sadece emir vermeyi bilirdi. Ben ise onun bu karanlık dünyasındaki tek sığınaktım. Aramızdaki bağ sadece bir aşk değil; tenimizin birbirine susadığı, nefesimizin kesildiği karanlık bir tutkuydu. O, sevmeyi bilmezdi ama arzuyu en derinden hissettirirdi. Tenim tenine mühürlendikçe, o sadece bir patron olmaktan çıktı, ben ise sadece bir asistan... Biz sevgiyi en baştan; birbirimizin yaralarından, geceyi bölen o yakıcı donulunuşlarından ve birbirimize olan açlığımızdan öğreniyorduk. Karşımızda duran her engele inat; o sevmeyi, ben ise onun hem limanı hem de en büyük tutkusu olmayı öğreneceğm.

Ahu Taşdeviren: Beni omzuna atıp mekandan çıkarmak ne be adam?! Koruma: Sizi koruyordum. Ahu Taşdeviren: Beni koruman gereken bir durum yoktu ortada. Mekandaydım ve eğleniyordum. Koruma: Tanımadığınız herif size fazla temas ediyordu. Ahu Taşdeviren: Ay sana ne?! Tehlikeli mi oldu şimdi eğleniyorduk diye? Koruma: Fazla yakındı, tehlikeli. Koruma: Lütfen dikkat edin, dedenizin kesin emri var. Koruma: O adamın elini götüne montelemediğime dua et. Geberdim lan ben burada. - Bu mesaj silindi.

Siz: Lütfen ev taşımayı bilmiyorsanız durun. Siz: Nöbetten geldim ve uyuyamıyorum. Siz:Koltukların küt küt yer değiştirmenizi geçtim BİDE SON SES MÜZİK AÇIYORSUNUZ!? --- 0567:Kusura bakmayın ama benim bu evi düzene sokmam gerekiyor

Bir barda dünyanın en tehlikeli mafyası ile telefonlarınız karışırsa ne olur? #Romantizm 1. #Mafya 1. #Genel kurgu 1. #Genç kız edebiyatı 1. #Aşk 1. #Texting 3. #Mizah 6.

Asel abisinin verdiği yeni numarasına yazar ama abisi ona numarasını yanlış yazar ve Asel yanlış numara olan aslında abisinin en yakın arkadaşına mesaj atar gecenin köründe . Siz : abi çok soğuk çok üşüdüm beni almaya gelir misin lütfen?

" lütfen! Flora, bana İsmimle seslenme." Uyarıcı sesiyle çenesinin gerildiğini hissedebiliyordum. "Ne dememi beklerdin? Adın bu değilmi." Hızla tezgahın üzerine zıpladım ve oturdum. Bacaklarım aşağıya sarkarken bakışları kısa şortta tutundu. "İsmim bu, ama sen bunu bana bu şekilde söyleme." Şimdi yüzüme çevirdi lanet gözlerini. "Ama diğer kızlar onlarda sana böyle-" "Sen söyleme-" tavayı yana doğru kaydırdı ocağın altını kapatarak bana doğru bir adım attığında kollarını iki yanımda tezgaha yasladı. "Dudaklarına yakışmıyor. Onlara daha çok, efendim. Yada emredin. Gibi şeyler yakışır." Gözleri dudaklarıma kaydığında tenimdeki ürpertiyle ne olduğunu bile anlayamıyordum. "Tıpkı bir itaatkar gibi..." dedim titrek bir nefesle. "Tıpkı bir itaatkar gibi." Dedi beni onaylar bir tonlamayla.. "Ama- ama ben-" "Değilsin biliyorum. İtaatkar değilsin. Farkındayım."