මේ කතාව ගෙතෙන්නෙ පොඩි කොල්ලෙක්ගෙයි වලව් පරම්පරාවෙන් එන හාමු කෙනෙක්ගෙයි ආදරයකින්...✨ (මම ලියන පලවෙනි කතාව මේක අඩුපාඩු තියනව ඉතින්..ඒකට සොරි...ඔයාලට කැමති කෙනෙක් ඉමෑජින් කරන් කියවන්න පුලුවන්...ඒක අවුලක් වෙන්නෙ නෑ...)

"ඕ..ඕ..හිනැහෙන්න ලංවෙන්න අත් අල්ල ගෙන ඉන්න ආදරේ මගේනේ!!💛" අභිනු x තේව්...❤️💚

"කමක් නෑ ළමයෝ... ටික කාලෙකට හරි අපි එකට හිටියනේ!" ❤️💚 Start : 15.11.2025 End : 15.11.2025

"ගමේ හැමෝමත් එක්ක මුකුලු කරනවා..ඉස්කෝලේ මහත්තයා ආඩම්බරකම් පාන්නේ මට විතරද මන්දා මයෙ හිතේ.." "ගමේ ගෑනු හැමෝටම අයිතිය කියන ධීර් මහත්තයා මොකටද මගේ ආඩම්බරකම් ගැන හිතන්නේ?" "ගමේ ගෑනු නම් මට අයිති නෑ ඒත් ඉස්කෝලේ මහත්තයා නම් අයිති මට කියලා ඉස්කෝලේ මහත්තයත් දැනගත්තොත් හොදයි!!.." "මන් මනාප නෑ නෙව" "මනාප නැතුවට මොකද...කැන්දන් යන හැටි මන් දන්නවා!!" ධීර් x හේශාල් ❤️💚

නෑ එයා දන්නෙ නෑ....❄️💙

මගේ මහත්තයට පුලුවන්ද අහම්බෙන් දැක්ක ඒ හන්තාන රුවට ලස්සන පුංචි හන්තාන කෝඩුකාරයෙක් එකතු කරන්න අවසර දෙන්න... ඔයා කියන්නේ ඇත්තක්ද ගාරූ...

හිතින් අල්ලා දෑත් අත්හැරි ප්‍රේමයක්...

" මහා කුණාටුවක් වෙලාගත්ත මගේ අහසේ කුනාටුවකට පස්සෙ ලස්සනට පායපු මගේ අහිංසක දේදුන්න උබ.. ඒත්.. මම දෙලොවක් අතර අන්ත අසරණ වෙලා ඉන්නෙ මගේ දේදූහ්.. " - ආත්‍රවා ධෘනුවි ෆර්නැන්ඩස් - " අහිංසක මගේ හිත හීනියට රිද්ද රිද්ද රිද්දන පමාවට තවත් මහා පරිමාණෙන් බලාපොරොත්තු දෙන්න එපා ආත්‍රවා.. මොකද?.. උබ රිද්දන එකට වඩා මට දුක උබ මට රිද්දලා ඒ පමවාට දෙන ඒ මහා පරිමාණෙ බලාපොරොත්තු ගොන්නටයි.. මට අන්න ඒකටයි රිදෙන්නෙ.. " - දේදුනු රිද්ම රිදීබණ්ඩාර -

My hands were reckless, But in his, they found their music. A beautiful protective harmony.... තුරැ හිසක රැදුනේ..ගගුලි මියැසිය ඇසුනේ..උන්මාද සත්සරාවි.. මා මුසපත් කලා...

මේ ජිවිතේ අපි හරි ආසාවෙන් දේවල් වලට ඇබ්බැහි වෙනවා.. අවසානය මොන වගේද කියලා නොදැන උනත් අපි දේවල් වලට පිස්සුවෙන් වගේ ඇබ්බැහි වෙනවා.... අපි නොදැනම සමහර වෙලාවට එක පුංචි ඇබ්බැහිවීමක් අපිට අපිවම නැති කරලා දානවා... සමහර ඇබ්බැහිවීම් අපේ මූණට හිනාවක් ගේනවා.. හැබැයි සමහර ඇබ්බැහි වීම් අපේ ඇස් වලට කඳුළක් ගේනවා.. දුකක් ගෙනාවත් සතුටක් ගෙනාවත් ඒ ඇබ්බැහිවීම් අපිව පිස්සු වට්ටනවා.. හරියට ඒ දේවල් නැතුව අපිට ජීවත් වෙන්න බෑ වගේ...❤️💚