Sınıf öğretmenliği öğrencisi Ayperi; şehirler arası otobüs yolculuğunda sıkıldığı için önündeki koltuğun sırtında yazan numarayı kaydederek mesaj atar ve numaranın sahibi bir Kara Harp Okulu öğrencisi çıkar. Siz: Piç Hakan siz misiniz? (00.17) Siz: Yani piç derken benim tercih ettiğim bir sıfat değil. (00.17) Siz: Yazan öyle yazmış. O öyle yazınca ben de teyit etmek için sorayım dedim. (00.18) Siz: Aşırı derecede saçmalıyorum şu an... (00.19) Piç Hakan: Ne geveliyorsunuz? (05.47) NOT: BU KİTABIN GERÇEK KURUM VE KİŞİLERLE İLGİSİ YOKTUR, BENİM HAYAL DÜNYAMIN YANSIMASIDIR.

"Uğruna beklenilen her şey, güzeldir. En az ahududu kadar." Hafif kavruk teniyle, üzerine serpiştirilmiş kahve çekirdeği tonlu saçları ahenk içindeydi. Şaşkınlığın getirisi olan, kırpışıp duran uzun kirpiklere titreyen dudaklar eşlik etti. Dünyanın en kaliteli güldürüsünü duymuş gibi, sivri köpek dişleri yaverliğiyle kahkaha atarak güldü. Gülüşü, bir dakika boyunca kesilmedi; öyle ki, gözlerinden akan şeffaf damlalar bile sivri çenesinden süzülüp gitmişti. -Ben, dedi işaret parmağını kaldırıp durumun ehemmiyetini adama hatırlatırcasına, asla seninle olmam. Asla! Bu saçma teklifini de git kime yaparsan yap!" Öfkesiyle kabaran damarları, ince boynunun zerafetine tezat durmuştu. -Sen bilirsin." Karşısındaki adamın umursamaz duruşuna, cam masa üzerinde ritim tutan parmaklarına baktı metin olmaya çalışarak. "Başka seçeneğin varsa." Tık...Tık...Tık...Adamın masadaki uzun, işaret parmağında takılı olan yüzüğün çıkardığı ses beyninde yankılandı. Kıskıvrak yakalanmıştı. Hayatta çaresiz kalmamak için her çareyi deneyecekti. Arkasını dönüp hiçbir şey söylemeden ayrıldı, ferahlığının aksine, içine kasvet çöktüren odadan. İnsanoğlu, ilk "asla" dediğinde yapardı hatayı. Ve ikinci hatası da öfkeyle söylediği sözlerin ardından gelen sessizlik olurdu. O "asla"nın dönüşeceği "belki" ve "evet" in başlangıcı sessizlikle atılırdı çünkü. Tutkular ahlak çerçevesinde yaşanmaz, aşklar da filmlerdeki gibi masum başlamazdı her zaman. Bazı tutkular ahududu renginde olurdu, bazı aşklar ceylan dutu tadında. Bolca ihtiras, hastalıklı bir aşkın köklerini salardı. ***İlk Bölüm Yayımlanma Tarihi: 23.01.2018

Doğumla değil ölümle gelen bir karışıklık hikayesi... Aksu ve Alara. Kaderleri ortak yazılmış iki kız. Tamamen zıt hayatlar yaşayan ve farklı sebeplerle yaşadıkları hayatlardan memnun olmayan bu iki kız aynı anda ölürse ne mi olur? ⬛⬛⬛ Aksu sıcakkanlı, eğlenceli, biraz utangaç, çokça sevecen bir genç kızdır. Soğuk, disiplinli ve gösteriş meraklısı ailesinin aksine. Alara ise umursamaz, dik başlı, insanlardan pek haz etmeyen, farklı zevkleri olan genç bir kızdır. Birbirlerine bağlı, yardımsever, mütevazı ve sevgi dolu ailesinin aksine. Yaşadıkları kaza sonucu can veren bu iki kıza bir seçim hakkı sunulursa ve bu kızlar birbirlerinin bedenlerine girip kendilerine ait olmayan hayatı yaşamaya başlarlarsa en fazla ne olabilir ki? π~Farklı türde bir yeni aile macerası~π Keyifli okumalar🤍

*Yaş farkı içerir. *Köy kurgusudur. *2000 li yıllarda olaylar gelişmektedir *Yetişkin içerikli sahneler mevcuttur. Cevher & Baran ~~~~~ " Seni ne kadar çok sevdiğimi bir bilsen... Şu kalbim dile gelip bendeki yerini bir anlatsa..."tekrar öpüp devam ettim sözlerime. "İnan şaşırırdın, bir kadın sevdiği adamı nasıl her şeyin üstünde tutar diye. Sevdiğinin yanında hayatı bile gözünde nasıl değersiz kalır diye." Hafif gülümseyip dudaklarını alnıma bastırdı. O bana gülene kadar gülüşüne bu kadar muhtaç olduğumu bilmiyordum. " Senin gibi güzel sözlerle anlatamıyorum ben sevgimi. Ama..."elimi göğsüne yöneltip tam kalbinin üzerine koydu. "... hisset be güzelim." ~~~~~~~

"Alo?" dedi ses. Boğuk ve canlıydı. Ses kaydı olamayacak kadar canlıydı. Bir ses kaydı böyle konuşmazdı. Ve bir ses kaydı cevap beklemezdi. "Bu... bu bir şaka mı?" Tedirgin olmuştum. Kesinlikle biri bana şaka yapıyor olmalıydı. Tekrar bir ses geldi. "Beni duyan biri var mı?" Telsizi ağzıma yaklaştırdım ve konuştum. Bu çok saçmaydı ama konuştum. "Evet... Evet ben duyuyorum." Ve kocaman bir sessizlik oldu. Tam bağlantı koptu sanmıştım ki tekrar bir ses geldi. "Nasıl... biri cevap verdi..." ...

İtalya'ya dil geliştirmek ve ünlü moda tasarım şirketiyle çalışmak için giden İzge, havaalanında talihsiz bir olay yaşar. Tüm gerekli evraklarının olduğu çanta havaalanında karışır. Kendi elindeki çanta ise İtalyan mafya Michele Romano'ya aittir. 39*: sence polise gitmeye kalkışsan ben bunu anlamaz mıyım? İzge: anlar mısın? +39*: anlarım ve seni bulurum İzge: bok bulursun *** 30.11.2025

"Beni Nesrin Karaaslan yetiştirdi, düşecek olursam bile sadece topu kurtarmak için düşerim ardından hiç bir şey olmamış gibi geri kalkarım. En fazla canım yanar ama bunu belli etmem neden biliyormusun? Çünkü o an önemsediğim tek şey galibiyet olur." 11/11/2025 - gerçekaile 1 3/12/2025 - Güç 1 12/1/2026 - Libero 1 24/1/2026 - Kurgu 1

"Adın ne senin?" Genç kız heyecanla içi coşarken sırıtmamak için kendini sıkıyor, böyle olunca dudağının altındaki küçük, iç ısıtan gamzesi ortaya çıkıyordu. "Vabia, komisevim." Genç adam duyduğu güzel ses ve onu eğlendiren konuşmayla kendini gülmemek için tuttu. "Sen bana en iyisi komiserim deme." Kız iri, kahverengi gözlerini heyecanını yitirmeksizin gezdirdi adamın üzerinde. İçi içine sığmıyordu. "Ne diyeyim? Amivim?" Kız güzel ve sevimli görünen yüzünü meraklı bir hâle soktuğunda genç adam daha da sıktı kendini gülmemek için. Görünüşte bir su perisi gibiyken konuştuğunda ufak bir kız çocuğu gibi hissettiriyordu. Yusuf komiser tek kaşını kaldırıp indirdi. Hâlâ daha gülmemek için kendisini sıkıyordu. "Yok amirim de deme." Kız bu sefer kaşlarını havalandırdı. İlk defa canlı bir polisle tanışmıştı fakat adama daha ne diye hitap edeceğine bile karar verilmemişti. Bu nasıl polisti böyle, kitabında yazacağı polis karakterler de bunun gibi mi olmalıydı? Bu adamdan hiç polis havası sezinleyemiyordu. Heyecanı yavaş yavaş yerini sorgulayıcı hislerine bırakırken kaşlarını kaldırdı, böylece alnı kırıştı ve Yusuf için daha da sevimli bir hâl aldı bu durum. "Memuv bey?" Sonunda dayanamayıp kıkırdadı Yusuf. Genç kız gözlerine aynı sevimli ifadeyle bakmaya devam ederken gülmemek için kendisini tutmak zor geliyordu adama. "Memur bey de deme." Rabia sinirli olduğunu sandığı ama Yusuf'u daha da eğlendirdiğini bilmeden çattı kaşlarını. "Ne dememi istevsiniz o halde?" Sesinin sinirli çıkmaması için çabalamıştı. Genç adam onu sinirlendirmek istemediği için gülüşünü kısa kesti. Ufak bir kız çocuğu gibi görünsede koca kızdı ve belki de onunla dalga geçtiğini düşünebilirdi. Küçük bir tebessümle dudaklarını ıslattı. "Polis de sen bana iyisi mi." Biçimli kaşları daha da çatıldı k

➥ Bir yanda sessizliğini renklerle tuvale hapseden bir kız, diğer yanda o sessizliğin içindeki çığlığı duymaya kararlı bir adam. Bazen en gürültülü itiraflar, hiç konuşmadan yapılır. "Senin sesini duyamıyorum ben Utkan, görebiliyorum." [acquaintance to friends, friends to lover] 🎯slowburn 🎯 yarı texting

"Bazen en gerçek aşklar sahte olanla başlar."