Uyarı: Bu kitap 15 yaş ve üzeri okuyucular için uygundur. İçeriğinde şiddet, psikolojik temalar veya hassas konular yer alabilir.. Selçuk Toprak (27 yaşında) - İstanbul'un en tehlikeli mafya liderlerinden biri, genç, acımasız ama kontrol manyağı. Beyza Dündar(22 yaşında) - Hayalleri olan, güçlü ama kırılgan bir genç kadın. Babasının yaptığı hata yüzünden Selçuk'a zorla verilmek zorunda kalıyor. Karakterimiz'in babasının hata ve borçları yüzünden bir anlık hatayla yalnış araca binip bizi yeni bir hikayeye sürükleyecek bir hikaye.. Sen kimsin?" diye sordu Beyza, sesi çatallıydı. Adam gözlüğünü yavaşça çıkarıp onu süzdü. Benim adım Selçuk Toprak. Babanın hayatını kurtarmak için seni pazarlık masasına sürdüğü adamım." -Beyza Dündar ise bambaşka bir dünyadan gelen genç bir kadındır. Hayalleri, umutları ve kendi yolunda yürümeye kararlı bir kalbi vardır. Ancak babasının yaptığı büyük bir hata, Beyza'yı Selçuk'un insafına bırakır. Borç ödenemez, anlaşma nettir: Beyza, Selçuk'a teslim edilecektir. ~Selçuk'un buz gibi dünyasında, Beyza'nın sıcaklığı bir çatlak mı yaratacak, yoksa bu ilişki onları daha da karanlığa mı sürükleyecek? +15

Aynı kapının önünde durduğumuz da kızın bana olan samimi bakışları değişti ve bana anlam veremediğim bir şekide baktı. Galiba ikimizin karıştırılma ihtimali onu sinirlendirmiş, üzmüş, endişelendirmişti. Odaya girdiğimiz de kocaman bir doktor odasında ayrı yerlere dağılmış dört aile gördüm. Karışmış beş çocuk vardı. Beş karıştırılmış çocuk... İki erkek, üç kız bebeğin hayatı değiştirilmişti bir 22 kasım gecesinde..

Oyunculuk kariyeri peşinde olan Açelya bir gün doğa üstü güçlere sahip olur ve sonradan aslında bu güce sahip olan tek kişi olmadığını ve peşinde gücünü isteyen adamlar olduğunu öğrenir.Altı element kullanıcısının ve Oni Maskelerinin peşinde olan Element Avcısı ve Element Avcısını yakalamaya çalışan element kullanıcıları. İlk yakalayan kazanır...

Hiç kimse göründüğü gibi değildir. Hayatta o kadar zorlukları vardır ama yine de savaşıp yaşam mücadelesi verirler. Bizde birkaç arkadaşın hayata karşı nasıl bir tutum sergilediklerine şahit edeceğiz. Bu yolda bizimle misiniz?

Dünya ucsuz bucaqsız bir yoldur.Bu yolda insan qarşısına çıxan həyatla üzləşir.Həyatin Günəş kimi parlaq üzü ilede taniş olur,qaranlıq gece ilede ve bu qaranlıq geceni aydınlatan Ay ilədə tanış olur.Heyat adlı muellimden necə ders alacağı ise onun yaşadiqlarina bağlıdır.Əsmərində həyat məktəbinnən alacagı dersi çox ağır eynen qaranlıq gecə kimi meşeqqetli keçecek.Tukenmez umidlerle heyatin aguşuna atılan Əsmər ureyindeki arzularla birge Güneşin qızğın şüaları altında yanıb külə dönecek..!!Ay ise buludların arxasında gizlenib bu menzereye şahid olmamaq üçün gözlerini əbədi yumacaq.... !Uzun iller ise insanlar Günəşin istisinde isinecek lakin,Güneşin derdinden xebersiz olacaqlar,Ay işığında qaranlıq gecelerini aydınladacaqlar lakin,Ayın feryadını eşitmeyeceklerr...!!!☀️🌙

Geçmiş, bir gölge gibi hayatımızı takip eder, bizi olduğumuz kişi haline getirir. Elara, hayallerini kaybetmemek için sessizliğe sığınmış bir kadın; Zafir ise geçmişin yaralarını saklayan bir adamdır. Birbirine tamamen zıt bu iki ruhun yolları beklenmedik bir anda kesişir. Elara'nın derinlere gizlediği duyguları ve Zafir'in sert görünümünün ardındaki kırılganlığı keşfetmeleri, onları hem birbirlerine hem de kendilerine karşı yeni bir bakış açısına sürükler. Ama ikisinin de bilmediği bir şey vardır: her büyük aşk, büyük bir sır taşır. "MÜPHEM", acılarla yoğrulmuş bir sevdanın, kendini bulma ve geçmişin gölgelerinden kurtulma yolculuğunu anlatıyor. Bazen en derin bağlar, en beklenmedik anlarda kurulur.

Leylim in intikamı ve Alaz a olan aşkı

Kitabın çalınması durumunda hemen adli işlem başlatılacaktır! Tüm hakları saklıdır. KİTAP DÜZELTİLME AŞAMASINDADIR. TOPLAM 40. BÖLÜMDÜR. DÜZELMİŞ OLAN BÖLÜMLER ÜZERİNDE BELİRTİLECEKTİR. ... "Git" dedim kısık bir sesle. Ne kadar zamandır görüşmemiştim onunla? Çok özlemiştim. Ama onunla yüzleşmek demek, geçmişim karanlığının beni ele geçirmesi demekti. Olamazdı... Olmamalıydı hazır değildim. Alaz bir adım daha attığında, aramızdaki hava neredeyse kıvılcım çıkaracak kadar ısındı. Gözlerimin içine öyle bir baktı ki, nefes almak bile fazla gelmeye başladı. "Elimi çekmemi istemiyorsun." dedi alçak bir sesle. Yalanlayamadım. Ellerimi iki yanda sanki teslim olur gibi bıraktım. O an yüzüme eğildi, nefesi dudağıma değemeyecek kadar yakın, ama uzak duramayacak kadar tutkuluydu. "Gece..." Adımı sanki yıllardır söylemek için bekliyormuş gibi fısıldadı. Parmakları yüzümün kenarından boynuma doğru ilerledi; beni geri itmedi, çağırdı. Kalbim göğsümde çarparken o, başımı usulca kendine doğru yöneltti. "Gözlerini benden kaçırma." dedi. Kaçamazdım zaten. Çünkü gözlerine her baktığımda içimde bir yerlere dokunuyordu-sıcak, derin, tanıdık bir yere. Aramızdaki mesafe neredeyse yoktu artık. Sanki nefes alsam dudaklarımız birbirine değecekti. "Seni böyle görmeyi... çok özledim. " diye fısıldadı. Sesindeki özlem, dokunuşundaki titreme... hepsi aynı anda içime işledi. Parmakları boynumun arkasına çıktı; elimi beline koyduğum anda gözleri karardı. Yakınlığımız bir an bile azalmasın ister gibi beni kendine çekti. "Bu defa olmaz! Beni senden ölüm alamadı Gece. Korktum çok korktum. Kalbinin sesini duyabiliyorum. Sende benim gibi yanıyorsun. " dedi, alnını benim alnıma dayayarak, "O yüzden beni durdurma." Dedi. Nefesim onunkine karıştı. Kalbim, göğsüne değecek kadar yakındı. "Durma" diye fısıldadı