Hıçkırdım. "Ben hiçbir şey yapmadım"diye fısıldadım. "Kalbin çok güzel"diye fısıldadı o da kulaklarıma. "Bu güzel kalbini kimsenin kirletmesine izin verme" Omzundan çekilip yüzüne baktım.Gözlerimin içine o kadar yoğun bakıyordu ki kaybolmamak mümkün değildi sanki. "Hatta izin ver.İzin ver ki kalbinin kırık parçalarını bir araya getireyim.Paramparça bir şekilde de olsa ben senin o kalbinin dağılmış her bir parçasını onarmak için uğraşayım" 26.10.18 [bxg] 10.02.2020~hayran kurgu'da #1 22.02.2020~hayran kurgu'da #1 23.02.2020~hayran kurgu'da #1 ~Tamamlandı~

Kitabın çalınması durumunda hemen işlem adli başlatılacaktır! Tüm hakları saklıdır. KİTAP DÜZELTİLME AŞAMASINDADIR. TOPLAM 40. BÖLÜMDÜR. DÜZELMİŞ OLAN BÖLÜMLER ÜZERİNDE BELİRTİLECEKTİR. ... "Git" dedim kısık bir sesle. Ne kadar zamandır görüşmemiştim onunla? Çok özlemiştim. Ama onunla yüzleşmek demek, geçmişim karanlığının beni ele geçirmesi demekti. Olamazdı... Olmamalıydı hazır değildim. Alaz bir adım daha attığında, aramızdaki hava neredeyse kıvılcım çıkaracak kadar ısındı. Gözlerimin içine öyle bir baktı ki, nefes almak bile fazla gelmeye başladı. "Elimi çekmemi istemiyorsun." dedi alçak bir sesle. Yalanlayamadım. Ellerimi iki yanda sanki teslim olur gibi bıraktım. O an yüzüme eğildi, nefesi dudağıma değemeyecek kadar yakın, ama uzak duramayacak kadar tutkuluydu. "Gece..." Adımı sanki yıllardır söylemek için bekliyormuş gibi fısıldadı. Parmakları yüzümün kenarından boynuma doğru ilerledi; beni geri itmedi, çağırdı. Kalbim göğsümde çarparken o, başımı usulca kendine doğru yöneltti. "Gözlerini benden kaçırma." dedi. Kaçamazdım zaten. Çünkü gözlerine her baktığımda içimde bir yerlere dokunuyordu-sıcak, derin, tanıdık bir yere. Aramızdaki mesafe neredeyse yoktu artık. Sanki nefes alsam dudaklarımız birbirine değecekti. "Seni böyle görmeyi... çok özledim. " diye fısıldadı. Sesindeki özlem, dokunuşundaki titreme... hepsi aynı anda içime işledi. Parmakları boynumun arkasına çıktı; elimi beline koyduğum anda gözleri karardı. Yakınlığımız bir an bile azalmasın ister gibi beni kendine çekti. "Bu defa olmaz! Beni senden ölüm alamadı Gece. Korktum çok korktum. Kalbinin sesini duyabiliyorum. Sende benim gibi yanıyorsun. " dedi, alnını benim alnıma dayayarak, "O yüzden beni durdurma." Dedi. Nefesim onunkine karıştı. Kalbim, göğsüne değecek kadar yakındı. "Durma" diye fısıldadım

Ela: Barış Abi Ela: Benim elime bazı fotoğraflar geçti abi Ela: Bunlar sen olabilir misin? Ela: *fotoğraf* Ela: *fotoğraf* Barış: Siktir!

Küçük yaştan Eroğlu konağında yaşayan Güneşin tek hayali Harun Eroğlu olmuştur yıllarca. Bir gün kader onun yüzüne güler ve bu hayalini gerçek kılar. Eroğlu konağına gelin gider...Ama her şey hayalettiği gibi değildir.

"Sana tapmama izin ver." --- Not: uzun zaman önce yazmıştım herhangi bir hata veya saçmalık olabilir

"Sen tamamen farklı bir dünyadansın Farklı bir boyuttan Gözlerimi açıyorsun Ve gitmeye hazırım Işığa doğru götür beni"

to @alliekookie © Bütün hakları buzdolabımda saklıdır.

Ben, bildiğiniz üzere Pa Do Young. Bangtan'ın çatlak ve mertebesi geçiciden kalıcıya yükseltilmiş; kurnaz menajeri Pa Do Young. Ve evet, artık resmi olarak olmasa da gayrıresmi olarak Jeon Jungkook'un sevgilisi olan Pa Do Young. Bakalım bu sefer kimlerin hayatını zindan edip kimlere çatıp duracağım? |Tür: Komedi| Story by Divörz. Başlangıç: 7 Ağustos 2020

"Ölmek istiyorum." "Hayır istemiyorsun." "Kes şunu!" "İçindekileri öldürmek istiyorsun sen Jae Hwa. Ölmek istemiyorsun."