Baran Abi adlı kişiyi Baran olarak değiştirdiniz. 🎀 Yağmur : okulun kampı varmış bu hafta son sınıf öğrencileri için. Baran : ne güzel. Baran : çadır mı lazım? Yağmur : yok sen lazımsın. Baran : ne? Yağmur : cidden. Yağmur : sen lazımsın. Baran : anlayamadım? Yağmur : herkese yanında 1 kişi getirme hakkı verilmiş. Yağmur : benimle gelir misin?

Bir mahalle. İki kadın. Ve yavaş yavaş içeri sızan yepyeni bir hayat... Hüma ve Miray, geride bıraktıkları onca karmaşadan sonra küçük bir mahalleye taşınırlar. Yenimahalle; sokaklarında çocuk kahkahaları, balkonlarında çiçekler, pencerelerinden umutlar süzülen bir yerdir. Burada, tozlu raflardan silinmiş bir hayalin peşindedirler: Bir pastane. Küçük bir dükkan, büyük bir başlangıç. Ama bazen hayat, tam da en sessiz anlarda başlar. Fırın kokularının arasına anılar karışır, mahalleye sinmiş sesler kalbin içine işler. Camdan içeri yalnızca güneş sızmaz; geçmişin gölgeleri, geleceğin ihtimalleri ve belki... bir çift göz de o camın ardında bekler. Bu, acele etmeden anlatılan bir hikâye. Yavaş yavaş. Tıpkı mutluluk gibi...

Pera, 17 yaşında bir lise öğrencisidir. Feza adında motorcu bir çocuğun hayatına girmesiyle kalbinin ilk defa attığını hissetse de bu onun için son derece tehlikeli olacaktır. Yarı texting ✨

İkinci baharlarını yaşayacak olan Çınar Dede ve Manolya Hanım, torunlarının kaynaşmasında kararlılardır. Kimileri buna çoktan hazır olsa da bazılarında durum pek de öyle değildir. Koca bir yaz tatilini dedelerinin yazlığında Manolya Hanım'ın torunlarıyla geçirecek olan Koca soydaşlarından Süsen için ise olaylar daha yazlığa gitmeden başlamıştır. • Burnundan ufak bir nefes verirken gülümsedi; Çok ufakça gülümsedi ve, "Kalbini bana saklar mısın?" diye sordu önce. Gözlerimi kırpıştırarak ona baktığımda söylediği şeyin soru oluşu onu rahatsız etmiş gibi kendisine kaşlarını çattı ve bu kez gerçekten istediği gibi söyledi, "Kalbini bana sakla, Süsen." Çenemdeki elini saçlarıma getirip önüme düşen tutamı nazikçe, dokunmaya ve incitmeye korkar gibi kulağımın arkasına itti, "Oraya birini alacaksan eğer, bu kişi ben olayım. Çünkü fark ettim ki orada bir başkasını görmeye dayanamayacak kadar kaptırmışım kendimi sana..." Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı, gözlerim ise bir an olsun gözlerinden ayrılmadı. O ise artık her şeyin bambaşka olacağını ikimize de kanıtlarcasına çekinmeden konuşmaya devam etti, "Kaptırmışım diyorum çünkü en başında her şey kontrolüm altındaydı... Ya da öyle sanmışım," Kendi kendine konuştu, "Bunu çoktan kaybettim, seni kanlı canlı görmem yeterliymiş bunun için..." Ve kararlılıkla gülümsedi, "Senin karşında kontrolsüzüm ve bu beni gram rahatsız etmiyor. Aksine... Bir şeylerin yeterli olabilmesi için elimden geleni yapacağım, Süsen." Beni koridorda dokuz çocuğuyla sokakta kalmış bir kadın gibi bırakıp gitmeden hemen önce son kez konuştu, "Bu saatten sonra yaşanacak hiçbir şey umurumda değil, cennet çiçeği." 24.12.2024 | #yaz 1. 05.01.2025 | #yaztatili 1. 04.03.2025 | #kısakurgu 1. 23.03.2025 | #eğlence 1. 13.07.2025 | #yazaşkı 1. 08.08.2025 | #yarıtexting 2. #kısahikaye 3.

"Ben evimi çoktan buldum, Leyla." dediğinde midemde kanat çırpmak için hazırda bekleyen onlarca kelebek bir anda canlandı. Boynuna doladığım ellerim ensesindeki kısa saçlarını bulup okşamaya başladığında Asaf'ın da bir eli belime yönelmiş, giyindiğim tişörtün altından tenime ulaşmıştı. Parmaklarının usulca hareket ettiği yerler tenimin karıncalanmasına neden olurken birleşen gözlerimizin arasında kutsal bir bağ vardı sanki. "Seni seviyorum Beyoğlu," diye fısıldadım. "Seni çok ama çok seviyorum." Gülümsedi ve uzanarak dudaklarını dudaklarıma değdirdi. "Seni seviyorum Kalbimin evi," dedi benim gibi fısıldayarak. "Seni çok ama çok seviyorum." Sıcak nefesi aralık duran dudaklarımın arasından sızıp nefesime karıştığında daha fazla dayanamadım. Boynuna doladığım kollarımı sıkıp başını hafifçe kendime çekerek o kısacak mesafeyi kapattım. Büyük bir özlem çekiyormuş gibi birleşen dudaklarımızın hareketleri birbirine uyumlu, kalplerimiz bu birleşim nedeniyle delicesine atıyordu. İçimde kocaman bir tufan yaratan heyecan dalgası bedenimi titretirken şimdi ki halimizle o heyecan koca bir tutkuya dönüşmüştü. Nefes almak için geri çekildiğimizde alnını alnıma dayayıp bir süre gözlerimiz kapalı biçimde olduğumuz yerde durduk. Bir elimi tam göğsünün üzerine koyduğumda kalbinin ritmik hareketlerini avuç içlerimde hissettim. "Yakıyorsun beni," dedi kısık bir sesle. "Ama bu yangın o kadar güzel ki, kül olmaktan korkmuyorum." "Seninle birlikte yanmaktan korkmuyorum, sevgilim."

bilmemkimim: İlk aşkta yaşadığın hüsrandan dolayı kalbin kırılmış olabilir, biliyorum bilmemkimim: Yeniden sevmeye korkuyorsun bilmemkimim: Yine kalbin kırılacak diye ödün kopuyor belki bilmemkimim: Belki de o da seni sever umuduyla başkasını sevmek istemiyorsun bilmemkimim: Ama bu böyle devam edemez bilmemkimim: Sen artık onu sevmiyorsun ki bilmemkimim: Sadece başkasını sevemediğin için, sevmeye korktuğun için hala sevdiğini sanıyorsun bilmemkimim: Korkma, yeniden sevebilirsin bilmemkimim: Göreceksin bilmemkimim: Yeniden sevmek sandığın kadar korkunç olmayacak

TAMAMLANMIŞTIR. Duygu; aynı apartmanda oturduğu, aynı okula gittiği, aynı servise bindiği Barış'a âşıktır. Hislerinin kalbini ele geçirmesine izin vermek istemediğinden kontrolü elinde tutmaya çalışır. Ancak bir gün platonik şekilde sevdiği Barış'ın ruh halinin kötüye gittiğini görmesiyle dayanamaz ve ona sahte bir hesaptan mesaj atar.

TAMAMLANMIŞTIR. Defne: En azından rüyalarımda sevsen beni?

TAMAMLANMIŞTIR. Hayatının durağan akışı içerisindeki Dicle, ikizi Tunç ve beraber büyüdüğü en yakın arkadaşı Asil'le günlerini geçirmektedir. Henüz yolun başında, kalbi tüm ihtimallere açıkken bir anda Asil'e âşık olduğunu fark etmesiyle durağan akışı son bulur. Artık Dicle bir yandan bu hisleri öğrenirken bir yandan da duygularını kontrol etmeye çalışacaktır ancak aşka karşı durmak hiç tahmin etmediği kadar zordur.