|| Mardin'den Kaçış Serisi: I || * Kurgu ve isimler değiştirildi. "Bazen evler, dört duvar olmaz." İstanbul'un ışıkları ve acımasız bir törenin gölgeleri... Kaderin size yazdığı senaryoyu yırtıp atabilir misiniz? Berdelin çemberine hapsolmuş bir genç kızın hikayesi bu. Aşkı, umudu değil; bir ailenin onurunu ve insafsız bir anlaşmayı temsil eden bir soyadını taşıyacaktı. Ama bir adam, o kadim törelerin yazılı olmayan kurallarına meydan okudu. O adam, onu hapseden kafesin anahtarı olacaktı. Fırtınalı bir gecede, kendisini bekleyen adamla değil, onu kurtaran adamla İstanbul'a doğru bir yolculuğa çıktı. Boğaz'ın serin rüzgarı, geçmişin tozlu sayfalarını aralarken, zoraki bir evliliğin gölgesinde yeşeren tehlikeli bir çekim fırtınası başladı. Peki, aşk bir kurtuluş hikayesi olabilir mi? Yoksa kaçtıkları töre, en karanlık haliyle şehrin kalbinde onları yakalayacak mı? Bu kitap, kaderine karşı duranların, aşkı en beklenmedik yerde bulanların ve geçmişin zincirlerini kırmayı göze alanların hikayesi. Ama unutmayın, her kurtuluşun bedeli vardır ve bazen en büyük karanlık, en aydınlık gecelerde bile sizi bulabilir. * Cinsel içerikli sahneler vardır. *Kapak tasarım şahsıma aittir *

|| Mardin'den Kaçış Serisi II || +18 Bazı kaderler kesişim, bazı kesişimler ise kaderdi. * Yetişkin içeriktir. Kapak tasarımı @-necirvan 'a aittir "Kitapta kuma yoktur."

Kırılan her kemiğin yerini çelikten bir irade aldı şimdi. Eskiden canımı yakan o sessizlik, artık benim en sadık müttefikim. Bana diz çökmeyi öğretenlere, ayağa kalkmanın bedelini ödetmeye geliyorum. Avuçlarımda biriken kül, bir zamanlar içinde yandığım o evin kalıntılarıdır. Kimse sormasın; vicdanım nerede, merhametim hangi durakta indi? Ben o durakları ateşe vereli çok oldu. Çünkü biliyorum; fırtınanın ortasında nezaket, sadece celladına gülümsemektir. Ve ben artık kurban değil, celladın ta kendisiyim. Gökyüzü yukarıda çok temiz duruyor, değil mi? Fazla steril, fazla yalan... Benim kanatlarımın karası o maviliğe ağır gelecek. Yıldızları tek tek söndüreceğim ki, karanlıkta kimse yüzünü gizleyemesin. Herkes kendi gerçeğiyle çıplak kalsın bu gece. Çünkü bu bir iyileşme hikayesi değil; Bu, bir yok oluşun zafer çığlığıdır. Güneşi beklemeyin, ben karanlığın içindeki o tek parıltı olmaya yemin ettim. Bir kuğu ölürken şarkı söyler derler... Ben şarkı söylemeyeceğim. Ben, bana ait olmayan bu gökyüzünü aşağı indireceğim. "İnsan en çok benzemekten korktuğu kişiye dönüştüğünde özgürleşir." Ruhundaki siyahı kucakla. Çünkü bu hikayede kimse masum değil. 𝕭𝖆ş𝖑𝖆𝖓𝖌ıç: 𝟐𝟎 𝕹𝖎𝖘𝖆𝖓 𝟐𝟎𝟐𝟔