Tuttuğu direksiyonu o kadar çok sıkıyordu ki parmak boğumları bembeyaz olmuştu adamın. Gözleri sadace önündeki yola bakıyor ona yalvaran genç kıza bakmıyordu bile bir kez olsun. Ağlamaktan yorulmuştu artık. Sesi karşısında ki adama gitmiyor, söylediği sözcükler kifayetsiz kalıyordu. İçini çeke çeke baktı ona sessizce. Alnında duran gece karası saçları, kara kaşı ve kahverengi gözleri yüzüyle bir uyum içindeyken, çok masum duruyordu böyle Behram. Ama hiç bir his yoktu suretinde. İçi dışı kadar güzel değildi. Bunu hissetmişti Havin. Yüzünü tekrar önüne çevirdi. Karanlıktan göz gözü görmezken birde ona eşlik eden yağmur Havini korkutuyordu. Ne olduğunu anlamadan araba durdu. Kapısı bir hızla açıldı. Hiç zaman kaybetmeden bileğinden tutup sürüklemeye başladı. Balçıkların içinde Behram'ın arkasından yürümekte zorlanırken, bir yandan da mümkünmüşmüş gibi ellerinden kurtulmak istiyordu. Onun bu hareketine karşılık Havin'in bileklerini canını acıtırcasına daha sıkı tutarken sonunda Gidecekleri yere ulaşmıştı. Tahta kapıya ayağıyla vurup içeriye Havini savurarak attı. Hemen arkasından kendi de girip kapıyı kitledi. Göz göz geldiler ikinci kez. Behram siyahını masum kıza bulaştırmak için ona doğru adım atarken, genç kız ise anlamıştı, bundan sonra bu kapıdan dışarıya eski Havin olarak çıkmayacağını. Bir yıldız daha söndü bu şeyirde... Bir can daha verdi Diyabarkır.... Ama bu canın bedeni değil, ruhu girmişti toprağa...... Evet sevgili, kıymetli okuyucularım. Bu ikinci kitabım. Her ne kadar heycanlı değilim desemde bir o kadar aslında heyecanlıyım. İlk töre kitabım. Lütfen ön yargılı davranmadan ve hayalet okuyucu olmadan önce hikayeme bir şans vermenizi istiyorum ..... Sevgilerle Yorgunyazar.

Ağzımı açacakken kendini toparlayıp bana doğru eğilip sesini yükseltmeden bağırmanın nasıl olduğunu öğretti bana. "Saçma sapan anlık heveslerinle tüm bağlarımızı koparmaya yemin etmiş olabilirsin ama ben bunu duymam, görmem ! Seni kardeşten öte görmedim, görmem de !" Gözümden hemen damlalar döküldü. Yaşların akışını izlerken beni yakmaya devam etti. "Ağla. Şimdi sen ağlaki ilerde hepimiz ağlamayalım. Şu an çocukluk edebilirsin ama devamı olmasın." Kafamı yere eğip ağlamamı kesmeye çalıştım. Arkamı döndüm ona, görmesin istedim, gurursuz da değildim ki... Sanki arkamı dönmemi fırsat bilir gibi hızla tezgahtan sırtını çekip kapıya yürüdü. Anlık bir korkuyla koluna yapıştım. "Böyle gidecek misin ?" Kolundaki elimi tüy gibi hafifçe tutup kollarından kurtardı. "Bırak." Dedi sadece. "Salih... lütfen. Bu Yaptığın... gitme işte." Tüm hislerim birbirine karışmıştı. Konuşalım, bana böyle bakmasın, yüz yüze bakacak yüzümüz kalsın istiyordum. Yüzümü bomboş gözlerle kapıyı çarpıp çıkıp gitti. Onun kapattığı kapılar ardında utanmış, kırılmış, incinmiş bir ben kaldım.

" Bu odada olan herşeyi sana unutturmak isterdim demeyeceğim." dedi bir fısıltı şeklinde. " keşke bu odada olan şeyleri sen yaşamadan önce bulabilseydim seni." Sanki büyük bir pişmanlığını dile getiriyor gibiydi. Bu Sözü bana yetmişti. Geç bile olsa beni bulmuştu. Türkiye'nin en ünlü savcılarından biri olan Numan Hezer'in yeğeni Eliz, dayısından gördüğü şiddet yüzünden bir davet yemeğinden kaçmaya çalışır. Yolları Atlas Yaşar ile karşılaşan Eliz, Numan Hezer ile ilgili bilgi getirmesi karşılığında onu hapse göndereceğini söyleyen bu adamla ile bir anlaşma yapar. Ama kader çoktan yazılmıştır. Ve her şey kaderde olması gerektiği gibi ilerler. Kimsenin hesapları bunu değiştirmez.

"Erkek seviştikçe sever, kadın sevdikçe sevişir." +18 içeren sahneler vardır. ♤♧♤ Soğuk dudakları boynumda kavurucu izler bırakarak dudaklarıma uzandığında ayak parmak uçlarıma yükseldim. Tenimi sarıp sarmalayan heyecan vücuduma tatlı bir titreme bahşederken kalbimin ritmi hızlanmış, sanki sadece onun için atıyormuşcasına yerini belli etmeye çalışıyordu. Hızla inip kalkan göğüs kafesim ve titrek nefes alışverişim onu etkilemiş olmalıydı ki dudağının kenarı hafifçe kıvrıldı. Kendini daha da bastırırken kadınlığımın üzerinde hissettiğim sertlikle anlık nefesim kesildi. Parmak uçlarını çenemin altına koyup başımı kaldırmamı sağladı. Soğuk dudaklarını alev almış dudaklarıma değdirip fısıldadı. "Seni istiyorum..." Dudaklarını dudaklarıma bastırıp beni tamamen etkisi altına aldı. Başım dönüyordu, tutunacak yer ararken ellerim ensesinde birleşti, ayaklarımı hissetmiyordum. Çarpıcı kokusu tenime işlerken, dudaklarının tarifsiz tadı dünyanın sekizinci harikası gibiydi. Nefeslerimiz birbirine karışırken usulca geri çekildi, "...şimdi şuan benim ol."diyerek fısıldadı. Nefesi tenimi delip geçmeye yetmiş, her bir dokunuşu aklımı başımdan almıştı. Başlangıç tarihi ; 23 Aralık 2019

"O sıcak yaz gününü hala unutamıyorum! İpeksi kumral saçların uçuşurken yüzündeki gülümseme nefesimi kesmişti. Hele o Çimenlerin üzerine uzanışın... Eşsiz bir tabloydu karşımdaki. Yanına uzanmıştım. Bana sarılman, çiçek kokunu içime çekişim uzun uzun... Dudaklarına uzanışım ve nefessiz kalışımız... Nerden bilebilirdim ki her şeyin senin bir oyunun olduğunu ... Ve o günün bu yalan hikayemizin bilmediğim son gerçek günü olduğunu..." İntikam hiç bu kadar sarsıcı olmamıştı. Kimse bu kadar yaralanmamıştı. Lanetli bir geçmiş uğruna aşk bu derece sınanmamış ve aşk hiç böyle can yakmamıştı! Lakin ne olursa olsun o intikamını alacaktı! Onun ADI İNTİKAMDI! © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim dahilinde olmaksızın alıntı yapılamaz. Kurgunun kullanılması, hikayenin iznim dışında ticari amaçla kullanılması, çoğaltılması yasaktır.Böyle bir durumla karşılaşılırsa yasal işlemler başlatılacaktır. Not: +18 sahne içermektedir. Bu nedenle yetişkin içeriktedir.

Arın en sonunda dayanamayıp beni yere indirip yüzümü avuçlarının içine aldı. "Benim limanım sadece senin ve bizim çocuklarımız için Işıl Kandemir."diyip sertçe dudaklarıma kapandı. İçimde tarif edemeyecek kadar duygu karmaşasını bir anda yaşarken içindekileri dışarıya vurmak adına Arın'a acemi ama bir o kadar tutkuyla karşılık verdim. Dudaklarımızı ayırıp anlını anlıma dayadı. "Seni Ölene Kadar Seveceğim. Ruhuma ince ince işlenmiş büyük bir mühürsün ve o mühür ordan asla geçmeyecek." •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• İki kalp birbirini tamamlamaya, birleşmeye çalışıcak. Peki ya başarabilecekler mi? Gece gündüze, gündüz geceye bulaştı. İki kalbin bir olması ve tek bedende atması. İlk yazdığım kitaptır. Acemilik vardır. Bunu bilerek okuyun lütfen. ⚜️NOT:TÜM KİTAPLARIMDA SADAKATLİ ADAMLAR VE KADINLAR VAR. İHANETE YER YOK. ©Tüm hakları saklıdır. ™©Wattpadte Ruhumdaki Mühür adı altında yazılan ilk kitap (Kullanılamaz)!

Sevdiğinde gözü önünü göremeyenlerdendim. Bundandır ki aldatıldığımı isteme merasimimde öğrenmiştim. Daha doğrusu kabul edebilmiştim. Sevdiğim adam beni en yakın arkadaşımla aldatmıştı. Yıkıntılarımı onardığım bir buçuk yılın ardından tekrar karşı karşıya geldiğimizde umulmaz bir işe kalkıştım. Bir yalan söyledim. Yalanıma ise en olmayacak kişiyi ortak ettim. Devrim Karasu'yu. ... "Beni ne sanıyorsun sen?" Sesinde hafif alaylı bir tını vardı.Kaşları çatık değildi, yüzünde herhangi bir şaşkınlık yoktu. Öfkeli olup olmadığını kestiremiyordum. Ağzımı açmama izin vermeden konuşmasına devam etti. "Oradan bakınca nasıl görünüyorum? Dur ben söyleyeyim." Merakla ağzından dökülecek sözleri bekliyordum. "Eski sevgilini kıskandırmak için kullanabileceği bir oyuncak." söyledikleriyle afalladım. Geri çekildim bir parça. Sözlerini aklımda irdelemeye başladım. Onu kullandığımı düşünüyordu, hem de Yavuz için. Ama benim o yalanı söylerken öyle bir amacım yoktu. Ağzımı açtığım an konuşmaya başladı. "Bıkmadın mı o itin peşinden koşmaktan?"

"Çıkart üstünü!" "Ne..ne saçmalıyorsun Cihangir" diye şaşırdı genç kız kafayı mı yemişti bu adam da gelip böyle densiz gibi konuşuyordu. "Ayperi, sana üstünü çıkart dedim" Cihangir gözü dönmüş bir şekilde sadece dediğinin yapılmasını bekliyordu. Öğrenecekti, aylardır içini bir fare gibi kemiren ve onu günden güne bitiren bu düşüncenin gerçek olup olmadığını öğrenecekti. "Cihangir, bak iyi görünmüyorsun git evimden." "Peri eğer üstünü çıkartmazsın ben çıkartırım, sana son kez söylüyorum üstünü çıkart..." "Hayırdır ırz düşmanlığına mi merak saldın halbu..." Ayperi ne olduğunu anlamadan kazağının üstünden çıkarıldığını gördü. Herşey o kadar kısa sürede meydana gelmişti ki Ayperi ne olduğunu fark edemeden Cihangir'in göğsünün tam ortasında olan dövmede elini gezdirdiğini gördü. "Siktir... Sendin o kadın sendin, Peri kızı o, siktir...." Ne yapacağını bilemedi Ayperi eli ayağı buz kesti hatırlamaz dediği adam hatırlamıştı. Göz yaşları birer birer akmaya başladı, ne yapacağını bilemedi. Korkuyordu Ayperi adamın gözünün daha altlara kaymasında ölesiye korkuyordu. Eğer görürse başına gelecekleri biliyordu. Cihangir, Ayperi nin göğsünden kayan ellerinin temas ettiği şişliğe gözlerini yavaş yavaş indirdi, yeni fark ettiği gerçek karşısında bu sefer daha sert yutkundu. Yaşadığı bu geç ikinci farkındalık onu yıkacak etkideydi, 'yapmazdı Ayperi böyle bir şey' diye geçirdi içinden. Bu yaşına kadar yaptığı hiçbir şeyden korkmayan adam ilk defa korkuyordu. "O, o bizim mi? Peri kızı o benim mi ço..cu..ğum"

Bu hikayeyi ADAM bitirdi , KADIN başlattı... Ya da onlar öyle zannetti... 🖋🖋🖋 Onların kaderleri daha doğmadan yazılmıştı. Geriye kalan ise sadece herkesin bunu fark etmesiydi. Karşılarına çıkan her engeli aştılar bir tek AŞK'a yenildiler. Aşk... UMUT MAHALLESİ gençleri için ; acı, mutluluk , dert , kıskanç bünyeler ve mucize idi. 🖋🖋🖋 Zümra ve Barış'ın hikayesi bambaşka ama sadece onların değil UMUT MAHALLESİNDEKİ tüm gençlerin hikayesi bambaşka OKUMAYA HAZIRSANIZ BİZ BURALARDAYIZ BEKLERİZ.🥰