Sonbaharın ilk soğuğu vurduğunda Ahu henüz 15 yaşındaydı lakin hayat insana yaşa göre dert vermiyordu. Henüz 9 yaşındayken önce annesini sonra babasını kaybeden Ahu, çift yumurta ikiziyle birlikte babaannesinin yanına taşınmıştı. Ancak sığındıkları bu güvenli liman da uzun sürmedi. Daha liseye yeni başlamışken ikiz kız kardeşinin sevgilisiyle başka bir şehre kaçması Ahu'yu tamamen yıktı. Hayat bu genç kıza daha büyük dertler hazırlıyordu ve bu dertlerin en büyüğü Vural Soyaslan olacaktı. Ahu okulun bizzat sahibinin oğlu olan bu piskopatın radarına koleje adım attığı ilk an girdi. Ahu'nun sessizliği Vural'ın içinde tehlikeli bir sevdalanmaya ve piskopatça bir takıntıya dönüştü. Şimdi bu köklü gücün ve saplantının karşısında Ahu için hayatta kalma mücadelesi başlıyor. Bu kitap; zorbalık, saplantılı ilişkiler ve psikolojik şiddet, şiddet, gibi hassas temalar içermektedir. Hikayede yer alan bu unsurlar, hiçbir şekilde romantize edilmemekte, normalleştirilmemekte veya desteklenmemektedir. Karakterlerin yaşadığı zorluklar, tamamen kurgusal bir yüzleşme ve farkındalık yaratma amacı taşımaktadır. Okurların bu temaları dikkate alarak okumaya başlaması tavsiye edilir.

BOZRA - TUTSAK SERİSİ I 11 ay boyunca insanlarla iletişim kurmadan, dağda izbe bir kulübede kurt köpeğiyle yaşayan Bora'nın kulübesinin önünde turuncu saçlı bir kadın bayılır. Alina, psikopat nişanlısıyla evlenmemek için kaçarken hayatını kurtaran ve hiç konuşmayan o iri yarı adama aşık olur. Yanında kalabilmek için cazibesi ve cesaretiyle adamı kendine aşık etmeye çalışır. Sıradan ve kendi halinde sandığı Bora'nın geçmişi, tahmin ettiğinden daha karanlıktır. *18 yaş üstü okuyucuları için uygundur. Tetikleyici unsurlar barındırabilir. *Bu kitapta sağlıklı seven bir erkek karakter yok. *Karanlık ve can yakıcı bir dark romance.

"Canını yakmak istemiyorum ama beni zorluyorsun." Yanaklarımdan bir yaş süzüldü. "Senden nefret ediyorum." Kolumdan tutmayı bırakıp bedenimi hızla bedenine hapsetti. Kollarının arasında küçücük kalmıştım. "Biliyorum ve senin de bilmen gerek." Gözleri yüzümü yavaşça inceledi, irislerinde duygudan eser yoktu. Hep böyleydi. "Seni asla bırakmayacağım." • TAMAMLANDI✔

Elçin ŞAFAK, okulunda onun tabiriyle 'mafya babası' gibi takılan gruptan arada konuştuğu Ufuk ÇOŞKUN'a yazmak istemiştir fakat birşeyler ters gitmiştir. ... -Lise kurgusudur -Tamamen hayal ürünüdür -Klasik bir wattpad hikayesidir -Bir yerden sonra yarı texting'e dönecektir

Seraphina Valentin, yirmi yaşında ailesinin sarayından ayrılıp eğitim görmek için akademiye gittiğinde ikiz kardeşi de dahil tüm ailesini geride bıraktığını düşünerek üzülüyordu ama yarıyıl tatilinde, yani altı ay sonra onları yeniden göreceğini bilmek buhranını hafifletiyordu. Ancak hiçbir şey Seraphina'nın beklediği gibi olmamıştı. Altı ay sonra tatilde evine geri dönemeyecekti. Çünkü akademiye bile gidememişti. Akademiye giden tekinsiz yollardan birinde, karanlık ormanda tuhaf sesler duymuştu. Sesin kaynağına bakmak istediğinde ise onu görmüştü. Asırlar önce babasının ve birkaç büyük büyücünün birleşip lanetlediği ejderhayı... Karşılaştığı ejderhanın, efsanelerde anlatılan o 'zalim ejderha' olduğunu anlamadan önce, onun yaralı kanadını iyileştirmişti. Ve yaptığı iyiliğe karşı beklemediği bir karşılık almıştı. Ejderha, onu esir almıştı ve ancak kendisine bir varis verdiği takdirde onu özgür bırakacağını söylüyordu.

sᴇʀɪ̇ᴅᴇɴ ʙᴀɢ̆ɪᴍsɪᴢ ᴏᴋᴜɴᴀʙɪ̇ʟɪ̇ʀ "Bana bakıcılık yapmaktan vazgeç. Ben senin bakıcılık yaptığın çocuk değilim, karınım," dediğimde sinirle bakışları tekrar beni bulmuştu. Yüzünde memnun bir gülümseme belirirken bana doğru birkaç adım attı. Aramızdaki mesafe, attığı her adımla kapanırken siyah hareli gözleriyle gözlerim kesişti. Nefeslerimiz birbirine çarparken bu yakınlık yutkunmama sebep olmuştu. Elleri kahverengi saç tutamlarıma değdiğinde kokusu içime işliyordu. Bu hiç iyi değildi; fazla yakındı. "Tekrar et," diye kısık sesle kulağıma doğru fısıldayarak konuştu. Derin bir nefes çektiğimde, içime neyden bahsettiğini anlayamadım. Bedenim oldukça gerilmişti. Şu an duştan yeni çıktığı için sigara değil, ferah bir mentol kokusu vardı ve bu aklımı bulandırıyordu. Ona sigara kokusu da çok yakışıyordu, hatta sigara kokusunu yakıştırdığım tek adam karşımdaydı. Benden bir şeyler duymak istiyordu. "Neyi?" diye sorduğumda, nefesini boynumda hissedebiliyordum sıcak nefesi beni heyecanlandırıyordu. "Karım olduğunu, Devin. Tekrar et," dediğinde dumura uğradım. Benden bunu tekrar duymayı neden bu kadar çok istiyordu? "Küçük detaylara fazla takılıyorsun," dediğimde, sık sık verdiği nefesleri duyabiliyordum. "𝐵𝑒𝑛 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒𝑠𝑖𝑧 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝑑𝚤𝑚 𝑜 𝑖𝑠𝑒 𝑦𝑎𝑟𝑎𝑙𝚤 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑑𝑎𝑚" BAŞKA KİTAPLARDAN BAHSETMEYİN! YOK O KARAKTERE BENZİYOR YOK ŞUNUN VİBE VAR YAZMAYIN! #AGİT KARVİRAS #DEVİN KARVİRAS #KARVİRAS'IN SONBAHARI ᴛᴀᴍᴀᴍʟᴀɴᴅɪ... KİTAP TANITIMI YAPMAYIN... BAŞKA KİTAPLARDAN DA BAHSETMEYİN EMEĞİME SAYGISIZLIK OLUYOR ÇÜNKÜ VE YAPANI ENGELLİYORUM! ( Kitap da +18 sahneler vardır okurken ona göre okuyup yorum yapın ) ...

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Ondan korkuyordum evet çünkü o bir insan değildi. Ne zaman bir yaratığa dönüşeceğini kestiremiyordum. Belki de buradan kaçmam kurtulmam lazımdı ama beni bu yaratığa çeken neydi? Bazen normal bir insanken bazen korkutucu bir yaratığa dönüşüyordu. Aklım arkana bakma kaç derken peki kalbim neden bu yaratığı tanımakta bu kadar ısrarcıydı. Ya o benim bedenimi ele geçirip kendine hapsedecekti yada ben onun ruhunu esir alacaktım. Ondan uzaklaştıkça mıknatıs gibi ona çekiliyordum. Ne kadar istemediğimi söylesemde onun gönüllü kurbanı gibiydim... Okuduğunuz sıradan hikayeleri unutun ve kendinizi bu tehlikeli çekimin etkisine bırakın...👄 Hikayenin tüm hakları bana aittir ... +18 sahneler vardır okumak istemeyen şimdiden okumasın....

İsminin anlamı gibiydi Soraya. Gökte parlayan yıldızlar gibi dikkat çeken, ışık saçan kişilere denirdi. O da ismi gibi parlayan bir yıldızımdı. Beline kadar uzanan, uzun dalgalı saçları vardı. Teni buğday rengindeydi. Gözleri ise okyanus mavisiydi. Baktıkça gözlerinde kayboluyordunuz. Sanki bu karanlık ve kötü dünyada fazla mükemmeldi. Ama o dünyaya ışık saçmamalıydı. O sadece bana ışık saçmalıydı. Benim olmalıydı. Her zerresiyle...