Dwóch nastolatków. Jedna drużyna. I napięcie, którego nie da się rozegrać żadnym schematem. Zderzenie dwóch różnych charakterów, ambicji i dumy, która nie pozwalała im odpuścić ani jednego ruchu. Każde spojrzenie było jak faul, każde słowo jak prowokacja. Nienawidzili się tak konsekwentnie, że aż zaczęło to z czasem przypominać coś znacznie bardziej niebezpiecznego niż rywalizacja. Bo pod złością kryje się coś, czego żaden z nich nie chce nazwać. Coś, co rośnie w ciszy szatni, w przypadkowych dotknięciach i w momentach, kiedy nikt nie patrzy. A kiedy granica między wrogością a czymś dużo bardziej osobistym zaczyna się zacierać, obaj muszą zdecydować, co jest trudniejsze: przegrać... czy przyznać, że od początku grali o siebie nawzajem.