Yasak olan, en çok yakışan mıdır? İki kalp birbiri için atmaya başlayınca yasak tanınır mı? Bu soruların cevabını verebilecek bir çift vardı. Ve belkide onlar da bunun farkındaydı. Ozan ve Sinem, kendilerini bulduklarını bunca yılın sonunda anlamışlardı ve artık bazı şeylerin geri dönüşü yoktu.

Bodrumdaki saklı sır masumiyetini bekliyor.

He was cold. Distant. The kind of man no one dared to cross. But she... she crossed him with a smirk and a clever tongue. Now she's about to learn what happens when you make the wrong man jealous.

"...Having to keep silent instead of being able to acknowledge you openly makes me so angry, Alya. Not being able to do anything makes me so angry. Because I would really, really like to take you out to dinner. I would really like to buy a ring and give it to you as a gift. I wanted to tell you that... Not just for a year, but even if an entire lifetime passes, I will never stop loving you."

Alya, Kaya ve Zerrin'i düğünde buluşturarak büyük bir gerilime yol açar; eve döndüklerinde Cihan sinirlidir. Ancak Alya, ilk geceleri için sakladığı geceliği giyerek aralarındaki gerginliği derin bir yakınlığa dönüştürür.

Uzak Şehir dizisindeki Cihan ve Alya çiftine özgü kafadan uydurma senaryolar.

"5 saniyede insan aşık olmaz diye düşündü ilk Cihan, çok saçma dedi kendi kendine ama sonrasında, konunun 5 saniye olmadığını anladı..." Bu kurgunun dizi senaryosu ile alakası yoktur!! Tamamı ile kendi hayal gücüm ile oluşan bir kurgudur. Keyifli okumalaaarrr 🥲🌹🩷

İki kılıç arası bir savaş, bir ucu Alya'da, bir ucu da Cihan'da. Birbirlerine doğrulttukları kılıçlar yön değiştirecek miydi? 1600'ler Fransası. Geçmiş ve gelecek arasına çekilmiş ince bir çizgi. Sırlar ve bilinmezlikler..

Alya... Ankara'nın kalbinde doğmuş, Dicle kadar asi ama Fırat kadar derin bir kadındı. Güçlü bir mafya ailesinin ilk kızı. Zeki, cesur, korkusuz... Başkent sokaklarında adımları kadar soğukkanlıydı. Bir sabah, otel odasının yanına biri yerleşti. Biri vardı. Sessiz ama tehditkar. Tanımadığı ama gözlerinden bir şeyler bildiği bir adam. İlyas Çakırbeyli... Diyarbakır'ın bağrından kopmuş, Dicle'nin öfkesini damarlarında taşıyan bir adam. 1.80 boyunda, sert bakışlı, dediğim dedik bir adam. Ankara'ya gelişi kan kokuyordu. Kan davasıydı, liste kabarıktı. Ama asansörde bir kadınla göz göze geldiğinde, içinden sadece şu geçti: "Yanlış zaman... yanlış yer... ama doğru kadın." Alya da aynı anı yaşadı: "Yanlış zaman... yanlış yer... ama doğru adam." Onlar farklı şehirlerin çocuklarıydı. Biri Ankara'nın diplomasıydı, Diğeri Diyarbakır'ın silahı. Ama kader, Dicle ile Fırat'ı nasıl aynı denize akıtırsa, Ankara ile Diyarbakır'ı da aynı otel koridorunda buluşturdu. Artık dosyalar karıştı. Kurallar değişti. Ve bir aşk, kanla yazılacak bir hikâyeye dönüştü...