"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1

İlk bölümler düzenlenmeye alınacaktır. Buna dikkat ederek okuyunuz. Çocukluğu ne kadar zor geçerse geçsin vatanı için çalışıp çabalayarak bir bordo bereli olan Kıdemli Üsteğmen Sıla Gündoğdu timi şehit olduğunda bir yıllık bir göreve gider. Geri döndüğünde yeni bir time atandığını, bununla birlikte doğduğu şehre tayini çıktığını öğrenir. Görevine yeni timi ile devam ederken bir telefonla gerçek ailesinin bildiği aile olmadığını öğrenir. Bu haber onun dönüm noktası olur. (Hem kitappad hemde wattpad üzerinde Zirve ve Gölge adında yazılan ilk ve son kitaptır.) ♦♦♦ Asker ve Gerçek aile kurgusudur. Kurgu ve kitap kapağı şahsıma aittir. Kitapta yazılan her şey hayal ürünüdür. Herhangi bir çalıntı durumunda işlem yapılacaktır. Buna kitap adı da dahildir. Elbette eleştiriler olacaktır ama lütfen saygı çerçevesinde olunuz. Umarım beğenirsiniz ♥ Alıntı paylaşımları için İnstagram Hesabım: asil_kalem

"Yapma." Sesimin titremesini istemesem de kollarının kıskacında ki bedenim tıpkı sesim gibi titriyordu. Göz kapaklarımı sımsıkı birbirine bastırsam da burnundan verdiği nefesi yüzüme çarptığın da öfkelendiğini anlamıştım. Çıplak sırtımın değdiği duvara sert bir darbe geldiğinde ağzımdan küçük bir çığlık kaçtı. Kafamın hemen yanına bir darbe daha geldiğinde yerimden sıçradım. Zaten titremekte olan bedenim üçüncü darbeyle daha fazla dayanamadı. Sırtımı duvardan çekmeden yere düşen bornozumun üstüne oturdum. Korkuyordum. Bu adamdan ölesiye korkuyordum. ... "Asıl hayatın bu geceden sonra başlıyor karıcığım." ... Yayım tarihi : 23 Ocak 22

Koltuğa bacaklarını açarak rahat bir pozisyonda oturup sigarasından derin bir nefes aldı. İçeri doğru bükülen yanaklarını izledim. Sigarayı küllüğe bırakıp dumanı burnundan ve ağzından dışarı çıkardı. "Soyun!" "Gerçekten birlikte mi olacağız?" "Oyun mu oynuyoruz?" Kalkıp yavaş adımlarla yanıma geldi. Gözlerini gözlerime sabitledi. Ardından bana doğru eğilip dudaklarını kulağıma yaklaştırdı. Nefesini tenimde hissedince tenim karıncalandı. "Biz oyun oynayacak yaşı çoktan geçtik ay ışığım.." Yutkundum. Hemen ondan uzaklaşmam gerekiyordu. Onunla yakın olmak bana hiç iyi gelmiyordu. Makyaj masasının önüne geçip makyajımı çıkarmaya başladım. Aynadan her hareketimi dikkatle izlediğini hissede biliyordum ama ben yüzüne bakmak istemiyordum. Sonra sıcaklığını arkamda hissettim. Bir eli karnıma dolandı. Diğer eli gecelikten dolayı çıplak kalan bacağımı okşamaya başladı. Nefesi boynuma değiyordu. Tenim alev alev yanıyordu nefesi değdikce. Burnunu boynuma sürtüp sesli şekilde derin bir nefes aldı. Bu hareketiyle içim titredi. Ben de aynaya bakınca gözgöze geldik. "Oyun mu istiyorsun ay ışığım?" Sesimi bula bildiğimde "Ne oyunu?" dedim. Ama sesim titremişti. Sırıttı. "Benim de var kendime göre bir takım oyunlarım. Ama bu oyunları çocuklar oynamaz. Ayıp." Yarkın&Aylin 🌙🌙🌙 Amcası tarafından zoraki şekilde Mardinin zengin ailelerinden birinin oğluyla evlendirilen genç kızın hayat hikayesi. {Olaylar Mardinden sonra İstanbulda devam ediyor. Aşiret hikayesi değildir.}

Sen yaz saati uygulaması, Ben kış saati. Ortak bir takvimimiz bile olmadı. Seni bir saat ileri almışlar, Beni bir saat geri. Bu zamanlar yoksa bize düşman mı?

Gelinliği çıkarmasını beklemediğim için kalbim hızlı atıyordu. Yüzümü kendine döndürüp belimden sertçe kavrayıp kendine çekti. Dudaklarımızı birleştirdiğinde kala kaldım bir süre. Dudaklarımı emmeğe başladı. İkisini birden emiyordu. Dili dudaklarımın arasına sızdığında şoku atlatıp dudaklarımı araladım. Dilini dilime değdirip alt dudağımı emdi. Boyum uzun olduğu için boynuna geliyordum. Ellerimi kıpırdatmayı başardığımda çekingen bir şekilde kollarımı boynuna doladım. Dudaklarına karşılık vermeye başladığımda bir eli belimdeyken diğer eli ip askıyı omuzumdan indirdi. Parmaklarında ateş var gibiydi. Çıplak tenime dokundukca tenim yanıyordu. Diğer askılığı da indirdiğinde karşısında iç çamaşırlarımla kalmıştım ve ikisi de tüllü dantelli bir şeydi. Omuzumdaki elini aşağı indirip sırtım boyunca sahiplenici dokunuşlarla gezdirdi ve belime indi. Dudaklarımızı ayırıp dudaklarını boynuma ilerletti. Boynumun ince derisini dudaklarının arasına hapsetti. Aniden ellerini belimden çekip ayrıldı. "Vanilya kokuyorsun." ✨ Bu hikayede berdelle hayatı değişen 4 kişinin başına geleceklerden bahsediliyor. Diğer berdel hikayeleriden çok farklı. Hikayede 2 önemli çift var. Biri berdele ait, diğeri değil. Aşiret hikayesidir ama can sıkıcı değil. Okudukca beğeneceğinizi düşünüyorum.

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara'ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara'da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza'nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara'ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .