Zamanın çok ötesinde tarihin tozlu sayfalarında bir hikaye anlatılır Edna dilinde. Hırs ve kibirden dövülen nefretin beden bulduğu hayatlar yıkımdan başka bir şey getirmedi. Yansıma ve yanılsamalar kendi gerçekliğinden sıyrıldı. Zamansa büyük kırılmalara uğrayarak en zayıf düşmanları bile hayata geri döndürdü. Çağ değişti, karanlık tüm diyarlardan içeriye sızıp kan ve dehşeti serbest bıraktı. Karanlığın ve karmaşanın içerisinde tüm umutlar yitirilirken, son varis Edna'ya yeniden ışık tutacaktı. Kaderin elleri, bütün diyarların son şansı tek bir kişiye emanet edildi. Peki ya bu varis kaybedilen geçmişin içinde geleceği kurtarabilecek miydi ? SERİNİN İLK KİTABIDIR Aygül MUDURLU TELİF BELGELERİ - SAHİPLEN.COM üzerinden alınmıştır. KONU HAKKINDA BİLGİ : TC. 5070 Sayılı Elektronik imza sağlayıcısı TÜRKTRUST A.Ş.' nin teknik altyapısından faydalanarak oluşturulmuş olan ; SAHİPLEN.COM sitesi üzerinden zaman damgasıyla damgalanmak suretiyle eserim onaylanmıştır. 5070 sayılı kanuna göre geçerli olan " ZAMAN DAMGASI" uygulamasıyla eseri üreten kişi çalışma üzerindeki tüm haklarını garantiye almış oluyor.

Geçmişte yaşanan kayıplar sorgulanabilirdi, ama sorgulanmadı... Bir çocuk yapayalnız büyürken, geçmişin saklanan sırları onu sessizce takip etti. Sonunda O'nu ve sırları açığa çıkaracak gelecek onu alıp zaman girdabına sürüklemişti bile... Zamanın elinde oyuncak olan onlar mıydı, yoksa zamanla oynamanın tehlikeli tadına mı varmışlardı, insan zekasını alt eden, zamana boyun eğdiren aşkların çağrısı mıydı bu yaşananlar? Muhteşem bir bilim kurgu hikayesinin eşiğindesiniz... "Hayır zaman yolculuğu ile ilgili söyleyeceklerim var kendisine." dedim bir çırpıda, bunu söylerlerse mutlaka ilgisini çekerdim. Koruma aniden alaycı bir kahkaha koyuverdi. "Bak delikanlı, bize gün içinde neler neler geliyor biliyor musun sen? Patlayıcıları icad diye sunmaya kalkanlar, Hakan Çelik'i yurt dışına kaçırmak isteyen ajanlar, 2300 yılından geldiğini iddia eden yaşlı bunak dedeler, bir kaç seneye kadar ben onun gayri meşru oğluyum diyenler de çıkar da Allah'tan yaşı daha genç. Hadi genç adam, zaman yolculuğunu keşfedersen bana da uğra birlikte gezeriz." adam düpedüz kafa bulmuştu benimle. Ve evet gayri meşru değil, öz be öz oğluydum içerdekinin. Ama bir dna testi istesem deli diye içeri tıkarlardı herhalde. Umudumu yine de kaybetmemiştim. Konferans salonunun çıkış kapısına hızla koşturmaya başladım. O'nu yakalayacak ve ilgisini çekecek şekilde seslenecektim. Ama bu gün zamanın gerçekten benimle oynadığı gündü. Bir kaç saniye ile bindiği resmi araç önümden geçip gitmişti. Yerdeki taşa bir hışımla tekme savurdum.

Bazı ÖLÜMLER uzun, bütün HAYATLAR kısaymış!!! "Ne yapıyorsun sen?" diye haykırdım. "Sus, ben ne dersem onu yapacaksın. Kaltak!" bir tokat daha attı suratıma. "İmdaaaaat!" diye bağırdım ama müzik son sesti, kimse sesimi duyamazdı. Adamın fantezisine bak, beni öldürecek! "Bağırma" dedi hiddetle, bir tane daha çaktı suratıma. Gözlerim kaydı ve bayıldım. Her şey durdu. Acaba ölmüş müydüm? Yoksa gerçekten kalbimin attığı yere, annemin mezarına mı gidiyordum. 24 saat oldu, kurtuldun.. dedi içimde dedelere, amcalara, abilere hep inanmış olan ses. Ama hep de kazık yedin be Zümra hepsinden, dedi küskün çocuk içimdeki. "200'e şarj ediyorum. Dur! Geldi." Bu kadın sesi de neydi böyle, Serkan'dan kurtulmuş muydum, ellerimde bir şeyler vardı ama kesinlikle kelepçe değildi, kafamın üstünde değillerdi bir kere bileklerim, vücudumun iki yanındaydılar. Kadın benim için geldi diyordu, o sırada kapının orada sevinçle zıplayan üç kişi gördüm bulanık bulanık. Sonra içlerinden biri netleşmeye başladı. Çok tanıdık bir yüz, sakalları çıkmış, boyu daha da uzamış ama kızıl sakalları daha da yakışmış bir genç... Beni tek mutlu etmiş insan bilmese de.. "Tuna gelmişsin." dedim son gücümle zorlayarak. Zorladım çünkü gitsin istemiyordum. Ama sesim çok tuhaf çıkmıştı. Kendi sesimi tanıyamıyordum. Boğazıma bir şey mi yapmıştı o pislik? Karnımda bir acı hissediyordum, sanki kesilmiş gibi. Elimi kaldırmak istedim kaldıramadım. Tuna yanındakilere garip bakışlar attı ve sonra yanıma yaklaştı. Doktor gibi görünüyordu, çok yakışmıştı ona doktorluk.

"Bu hiç etik değil." mırıldanışıyla gülümsedim. "Etik olmayan ne? Bu mu?" dudaklarımı dudaklarına bastırdım. Belimi saran parmakları sıklaştı. "Danışanım olman etik değil. Evet kesinlikle danışanım olman" gülümseyerek başımı salladım. "Haklısın danışanın olamam. Kimse danışanıyla bunu yapmaz." Dudaklarına yaklaştığımda bu kez dudaklarımı kavrayan o oldu. Beni yakıp kavurmaya meyilli bir şekilde kucağına aldığında olacakların farkındaydım. Göreceklerinin de ama izin veriyordum. Sözlü olarak duymuştu zaten. Görmesinde bir sakınca yoktu, benim gözümde... Gördükleri canını yakacaktı, yakmıştı, bacak aramda olan yanık izlerini gördüğünde, bileklerimdeki kesik izlerine yaptığını yaptı. Önce göz yaşları aktı yaralı bölgeye. Kapanmış yaralarım yandı göz yaşlarıyla. Daha sonra sıcak dudaklarını bastırdı o yanıkları oradan almak ister gibi. (Hikayenin uzay ile hiçbir ilgisi yoktur. Yalnızca kadın karakterimin isminin anlamı uzay olduğundan koyulmuş bir isimdir.) Bu kitapta geçen hiçbir olay ve olaylar bütünü gerçek değildir. Tamamı ile kurgulanmıştır.

İnsanlar soytarıları çok yanlış biliyor. Soytarı krallıkta kral'ı güçlendiren kişilerden biridir.