Yaşamına son vermek üzere Kim Kardeşlerin evinin çatısına tırmanan genç, bir vampir ailesine konuk olacağından habersizdi. |SemeTae| Baş: 28 Nisan 2021 Son: 10 Eylül 2021

"Benimsin demiştim, ben de senin, Renkli Rüyalar Oteli'nde..." 011219

Hiçbir insan kendisini ısıran vampirin suratını hatırlayamazdı, acıları saniyeler içinde kaybolur giderdi. Vampirler ancak bu sayede insanların arasında yaşamlarını sürdürebiliyordu. Onların hafızalarını silerek. Kim Taehyung bir istisnaydı. Kendisini ısıran vampiri çok net hatırlıyordu. Acısı yıllar geçmesine rağmen tazeydi... TW!!! Dark romance! Vampir kurgusu olduğu için karakterlerin çoğu insani özelliklerden muaf. Çocukluk travmalarından bolca bahsediliyor. Bunları dikkate alarak okuyun lütfen!

"Bizim hikayemizde görmek yok sevgilim."

Deus'un yarattığı dünyada özgür düşüncelere yer yoktu. İnsanlar yalnızca Deus'a inanır, ötesini düşünmeyi hayal bile edemezlerdi. Vampirler, insanların kölesi olduğu bu sisteme karşı çıkacak cesareti bulmuşlardı. Elbette bütün evreni yaratan Deus, bu isyanı çıkaranları cezasız bırakmayacaktı. Kim Taehyung, yirmi sekiz yaşında bir editördü. Yalnızca para kazanmaya ve evlat edindiği küçük kızına bakmaya çalışıyordu. Ancak beklenmedik bir anda kendini Deus ve vampirler arasındaki mücadelenin içinde bulmuştu. Bundan kaçmak istese de zamanla vampirler ve insanların yaratılışı hakkındaki korkunç gerçekleri öğrenmeye, daha fazlasını merak etmeye başladı. +18, kan, şiddet, cinsellik ve bazı varoluşsal sancılar içeriyor. Bunları dikkate alarak okuyun lütfen.

Jeon Jungkook beni mahvediyordu. Yok ediyor, içimden geçiyor ve adımı unutturuyordu. Sadece baldırlarını okşuyor, beni ıslatıyordu. Ona baktıkça yerimde kıvranıyor, mahvoluyordum. Baskınlığı altında ezilmek istedim, yönetilmek ve acımasızca yok edilmek istedim. !smutoneshot¡ [151020 & 151120]

"Nereye gidersen git." dedi değişik bir ses tonuyla üzerime yürürken. Ve ardına sığındığım tüm eşyalar, onun emrinde havalanarak uçup gitti. "Benden kaçamazsın." Kapak: raisshi ♥️

Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.