Bana her yer ölümdü. Onun yanı ise yaşam. Onun yüzünden ölmeyi diledikçe o bana hep yaşam vadetmişti oysa. Dokuz yıl önce işlenen bir günahın bedelini ödemek; masum bir cana kalır. İntikam için çıktığı yolculukta hiç ummadığı bir şey çıkar karşısına: Hesapsızca duyulan bir aşk. Aşk her şeyin ilacı olur muydu? Yaşananları unutturur muydu? Gülüp eğlensekte, tenlerimiz defalarca kez birbirine değse de, kalplerimiz aşkla dolsa da, hatta geçmişi geride bırakmaya çalışsakta... Tek bir şey değişmeyecekti: Günün sonunda o mezarın soğukluğu, bizi hep birbirimizden uzak noktalara savuracaktı. O savrulduğumuz noktalardan, bir daha bir araya gelemeyecektik belki de... Yaptığımız hatalar büyük olacak, geri dönülemez yollara girecektik. Mesafeler büyüyecek, ortaya çıkan sırlar bizi yerle bir edecekti. Ödenen bedellerin, bir önemi kalmayacaktı. Masumlar, yandığı kadar yakacaktı. Günahkarlar, yaktığı kadar yanacaktı. Aşk her şeye rağmen yine galip gelebilecek miydi? Karan KURTOĞLU ve Asel IŞIK 13/04/2024

Hayattaki en büyük korkusu yabancı erkekler olan Alçin Erge, Korkmaz Kemal Aslankara tarafından alındı. ●Acemice yazılmış olup bol bol görsel kullanılmıştır. Okumadan önce uyarayım ki daha sonra bana ağıza alınmayacak küfürler etmeyin. Kaldı ki kimse kimseye silah zoruyla okutturmuyor!

Okuduğunuz bir romanın içinde kötü karakter olarak uyanırsanız ne olurdu? ... #1 - Dram #1 - Tarihi #1 - Prenses #1 - Krallık #1 - Novel #1 - Karakter #1 - Büyü #1 - Mary #1 - Fantastik

Kenan," Burdan kaçamazsın..! Buna asla izin vermem sen benimsin anla bunu... Saklandığım yerden nefes dahi almadan bekledim çünkü o benim nefes alışlarımı bile biliyordu.... Kenan hasta bir adamdı, bağımlıyıdı.. Ve bu hastalık ne yazık ki bendim... Geç kaldın sen gelene kadar ben öldüm içimde ki masum Sare öldü. Keşke... Keşke bana çabuk gelseydin Gömüş gözlerinde kaybolduğum adam. Kenan beni öldürmeden bana sahip olmadan gelseydin. Senin karanlığını ona tercih ederdim... Duymadın beni... Sessiz çığlıklarımı duymadın Barlas Demiray

Hiç bilmediğiniz bir yerde, tanımadığınız varlıkların arasında bir şeytana bağlı olduğunuzu öğrenseniz, ne yapardınız? Üstelik tüm varlıkların soyu sizin elinizde olsa... Asıl soru, siz hiç bir şeytana sonunu bile bile aşık oldunuz mu? Onun ateşinde kül olacağınızı bildiğiniz halde... *********** "Savaş? İyi misin?" "Sadece yoruldum..." "Senin için yapabileceğim bir şey var mı?" "Sarıl... Sadece sarıl meleğim..." Ve şeytan içinden fısıldadı 'sev, sadece sev...' *********** Ve Şeytan, ilk kez ağladı o gece. Meleğine bakarken ki söylediği sözler, küçük odada yankılandı çaresizce. "Seni unutmak istemiyorum..." (KİTAP YASAL OLARAK KORUMA ALTINDADIR. KURGUSUNUN ÇALINMASI VEYA KOPYALANMASI YASAKTIR.) Melez#1 Koruyucular#1 Kurtadam#1 Şeytan#1 Fantastik#1 Vampir#2 Kurt#1 Genç kız edebiyatı#1 Aşk#1 Not= Hikayenin ilk bölümlerine bakarak yargılamayın sonradan güzelleşiyor. (Olaylar 10. Bölümde başlamaktadır.)

Bir tarafta prensesler gibi büyütülmüş,ailenin gözdesi olan,Atay ailesinin tek varisi Alev Atay. Diğer yanda sürekli işlerine burnunu soktukları için Atay ailesine iyi bir ders vermek için büyütülmüş,Atay ailesine ders vermek isteyen Ateş Arslanoğlu. İsimlerini çok iyi yansıtan iki genç! Kendi canı yanarsa her yeri aleve vermeden bırakmayan Alev Atay,canı yanarsa canını yakanları ateşe vermeden bırakmayan Ateş Arslanoğlu. Peki bu isimlerini çok iyi yansıtan iki genç Alev ve Ateş karşı karşıya geldiklerinde ne olacak?

Aklında sessiz bir şekilde korkutmadan onu bulmak vardı ama başına yediği darbe ile hayalleri sekteye uğramış ağzından da beklenmedik darbe ile bir inilti kaçmıştı. "Siktir!" Diyerek sesini yükseltti başının arka tarafını tutarak. Elindeki telefon yere düşüp etrafı hafif bir açı ile aydınlatınca arkasını döndü. Tam yüzüne okkalı bir yumruk yiyecekti ki ona gelen darbeyden ince bileği tutarak kurtulmuştu. Ve yerde çarpan cam sesleri. Elinde sımsıkı tuttuğu yarısı kırılmış vazo düşmüştü. "İMDAT,EVİME HIRSIZ BİR SAPIK GİRDİ!" Diye bağıran Alarcın ile neye uğradığını şaşırdı. Ensesine değen sıcaklık ile kafasının yarıldığını anlamış bulunmaktaydı. Bakışlarını ona korku ile bakan kızıl saçlı ve yeşil gözlü kadından ayırmadı. Saçları ve yeşil büyük gözleri ufacık ışıkta bile parlıyordu. Bileğini tutan kadın'ın korku ile çırpındığını görünce ona doğru bir adım atıp, "hayır hırsız değilim sakinl-"diyecekti ki bacak arasına gelen tekme ile "KES ŞUNU HIRSIZ DEĞİLİM" diyerek bağırdı. Canı acımıştı, sonuçta vurmulmayacak bir yerdi. Alarcın korku ile gözlerini yumduğunda, sakinleşmek için sabır diledi ve öyle konuşmaya başladı. "YÜZBAŞI KUTAY KURT" diyerek kendini tanıttı.

"Biz Kartalız...Ölüm kokarız, barut kokarız, kan kokarız anlıyor musun? Bu yuvaya girmek ölüm demek!" Genç kadın dolu gözlerle buruk bir şekilde tebessüm etti. Kendini büyük bir arzuyla ölümün kollarına bırakmaya razıydı; kendini yuvaya adamaya hazırdı. "Yuva ölümse ben bizzat toprak olurum... Senin için sizin için toprak olmaya hazırım." Genç adamın gözleri buğulandı, dudaklarına buruk bir tebbesüm yayıldı. Biliyordu çünkü o kan koksa da sevdiği kadın ölüm kokacaktı ve onu tamamlayacaktı. Onu kendi yuvasına almaktan başka çaresi yoktu. Kartal yuvası ölümse topraktan ayrılamazdı.. Elini genç kadının yüzüne koydu, "O zaman Kartal yuvasına hoşgeldin.." dedi. [Kitap düzenlenmektedir.] Kapak Tasarımı : theguldesign Dram#1 Komedi#1 Atatürk#1 Istihbarat#1

"Bazı yaralar kapanmaz;bazı günahlar affedilmez." Hapisten çıkan genç kadın, ne geçmişini silebiliyor ne de geleceğini görebiliyor. Peki, eski bir yarayı kapatmak için kendi karanlığınıza ne kadar yaklaşabilirsiniz? Aile, bağışlama, intikam, aşk ve kurtuluşun kesiştiği bir yolculuk... ---- Genç yaşta hayatı kararan bir kız çocuğu... Kendisini öldürmeye çalışan babasını bir anda öldürmek zorunda kaldı. Cezaevindeki yıllar, onu ne geçmişinin acılarından kurtardı ne de geleceği için bir umut sundu. Şimdi dışarıda, özgürlüğü elinde ama ruhu hala zincirlerle bağlı. İki erkek kardeşi, annesi ve bir ablasıyla, paramparça olmuş bir aile... Ve yıllar önce ailesini terk eden bir abi, kendi yaralarını sararken geçmişin hayaletlerinden kaçtı. Ama bazı bağlar, ne kadar kaçarsanız kaçın, sizi bulur. Hapisten çıkan genç kadın, ne geçmişini silebiliyor ne de geleceğini görebiliyor. Peki, eski bir yarayı kapatmak için kendi karanlığınıza ne kadar yaklaşabilirsiniz? Aile, bağışlama, aşk, intikam ve kurtuluşun kesiştiği bir yolculuk... Bir genç kadının kendi adaletini bulma mücadelesine şahit olun

Dilem hayat boyu mücadele etmek zorunda kalanların hikayesi. Dilem başı dik ve özgürlüğü yaşam felsefesi edinmişlerin hikayesi. •🌿🤎• "Biliyorum, biliyorum gerçek değilsin. Hayalsin sadece hayal. Biliyorum dokunsam gideceksin. Bir ömür böyle kalsak bir kez bile dokunmamaya razıyım." dedi. Buna benzer anları defalarca yaşamasına rağmen her seferinde gerçekmiş gibi heyecanlanıyordu. "Hayal görmüyorsun." "Hayır, hayır, hayır sen gerçek değilsin. Gerçek olamazsın hayalsin sen." Gözlerini kapatıp elleriyle yüzünü sildi. Tekrar gözlerini açtığında yok olacağını düşündüğü silüet hala karşısında duruyordu. "Ben sana geldim ama çok geç kalmıştım. Öl...dü dediler. Bir mezar gösterdiler ben o mezarı yuvam bildim. Huzurla uyu diye menekşelerle kapladım mezarını. Hayalsin sen, sadece hayal." Başını dikleştirdi, gözlerini Hazar'ın gözlerine sabitleyip kelimelerin üzerine bastırarak cevapladı Hazar'ı, Dilem. "Ben hayal değilim, Hazar Arslanoğlu." "Yaşıyorsun Dilem... Sen yaşıyorsun, Dilem sen yaşıyorsun." "Evet, sana inat, babama inat ölmemi isteyip beni uçurumda terk eden herkese inat yaşıyorum."