Mervegnyll
Tıp literatüründe "kas hafızası" diye bir şey vardı. Kalp de bir kas olduğuna göre, yıllar önce nasıl çarptığını unutması imkansızdır.
Üniversite yıllarında, 'popüler, zeki ve efendi' çocuk Timur'u tavlamak için tıp fakültesinin en serseri, kolu boydan boya dövmeli 'bulaşma yakar' tarzındaki sarışın jönü Demirhan Koral ile çakma bir sevgililik oyunu oynamıştım. Demirhan bana Timur'u getirecekti. Plan tıkır tıkır işledi. Ama küçük bir detay vardı. Demirhan da bana aşık oldu. Bense bildiğimi okuyup Demirhan'ın kalbini kırarak Timur'u seçtim.
Ve hayat, en büyük kahkahayı en sona saklardı. Tebrikler ilahi adalet, hoş geldin karma!
Sekiz yıl sonra bekardım. Timur beni aldattı, kızımla ortada bıraktı. Dün gece ise tüm hastane çalışanlarının önünde o kadınla evleneceğini ilan etti. Harcanan yıllarımın acısıyla salondan kaçarken, kapıda tam olarak kime çarptım dersiniz?
Tek bir bakışıyla nefes kesen eski çakma sevgilim Demirhan'a.
Üstelik sabah gözümü onun yatak odasında, onun dövmeli kolunun altında açtım! Üzerine kusmuş olmamı ve dört yaşındaki kızım Güneş'in mutfakta onunla pankek pazarlığı yapmasını saymıyorum bile...
Demirhan gözlerimin içine bakarak "İçimde sana karşı hiçbir şey kalmadı, aptal bir gençlik hevesiydin" diyor. Ama çıplak göğsü göğsüme değecek kadar yaklaştığında, kehribar gözleri dudaklarıma indiğinde hiç de öyle söylemiyor. O artık benim canını yakabileceğim o toy çocuk değil. Kuralları o koyuyor, sınırları o çiziyor.
"Bana böyle bakma Beste. Sonra yanlış anlarım... İkimizin de başı derde girer."
Bazı aşklar bitmez.
Sadece...
Biraz rötar yapar. ❤️