Πώς θα σου φαινόταν αν ενα και μονο αγγιγμα ηταν απαγορευμένο ? Αν έπρεπε να τον προσέχεις πάντα από μακριά ... Αν έπρεπε να θυσιαζεις ξανά και ξανά την ίδια σου την ζωή για εκείνον χωρίς καν να σε ξέρει ? Για την Lilith το να βρίσκεται πάντα στις σκιές και να φροντίζει ο Gabriel να έχει την τέλεια ζωή ήταν καταρα... Τιμωρημένη γιατί τόλμησε και αγάπησε έναν άγγελο έπρεπε να τον ακολουθεί σε κάθε ζωή του... Να φροντίζει πάντα για το καλό του και να μένει μακριά ... Ακόμα και ένα άγγιγμα ήταν επώδυνο και απαγορευμένο ... Καινούρια ζωή έρχεται κι εκείνη για ακόμα μια φορά πρέπει να δει τον έρωτα της να ξεκινάει την ζωή του από την αρχή ... Δύο ψυχές καταραμενες ... Η μια αγνοεί όσα η άλλη γνωρίζει ... Οι δρόμοι τους μπλέκονται ... εκείνη πονάει...εκείνος ζει ... Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα. Κατοχυρωμένο κάθε νομικό δικαίωμα

🔞 αυτή η ιστορία είναι για άνω τον 18.. εαν εισαι μικρότερη/ος την διαβάζεις με δικιά σου ευθύνη.. ευχαριστώ.🔞 Αυτή η ιστορία βασίζετε όχι σε ένα αλλά ούτε σε δύο αλλά σε οχτώ κορίτσια Που είναι φίλες και αδερφές.. Έχω διαβάσει αρκετές ιστορίες και είπα να κάνω μια διαφορά ελπίζω να έχω όντως κάνει την διαφορά ακόμα δεν έχω πετύχει ιστορία που να έχει την ζωή παραπάνω ατόμων Η ιστορία βασίζετε στην Κική με τον Mike Την Άννα και τον Άλεξ Την Ιωάννα και τον Παύλο Την Σοφία και τον Γιάννη Την Χριστίνα και τον Μάνο Την Πηνελόπη και τον στέφανο Την Κατερίνα και τον Αχιλλέα Και την Μαρία με τον Άρη Γράφτηκε 11/09/2019 Υπό διόρθωση*

Η Βικτόρια Μίλερ, στους φίλους Βι ,είναι 18 ετών, μαθήτρια της τελευταίας (12ης) τάξης του high school (λυκείου) και μένει με τους γονείς της και τον μικρότερο κατά ένα χρόνο αδερφό της, στην Καλιφόρνια. Της αρέσει πολύ η μουσική καθώς και τα βιβλία. Είναι χαμηλών τόνων όμως αν χρειαστεί γίνεται θηρίο. Ο Αλεξ Τζάκσον ένα 18 χρόνο αγόρι, οξύθυμος, νευρικός, θέλει πάντα να περνάει το δικό του, παλεύει και κάνει τα πάντα για να πάρει αυτό που θέλει, όταν το θέλει κάνει kick boxing και είναι στην σχολική ομάδα μπάσκετ. Ζει με την μητέρα του και την δυο χρόνια μικρότερη αδερφή του, ο πατέρας τους τους εγκατέλειψε και αυτό το κάνει πιο δύσκολο. Γνωρίζει την Βικτόρια από μωρό καθώς είναι γείτονες , μέχρι αρχές γυμνασίου ήταν αχώριστοι όμως η φιλία τους εξασθένησε όταν ο Αλεξ ξεκίνησε να κάνει "κακίες παρέες". Νο.1 #teen (07/2021) Νο.1 #εφηβική-φαντασία(01/2022) Νο.8 #badboy (04/22) 🚫DO NOT COPY 🚫

Η Δανάη Παπαϊωάννου είναι μια δυναμική γυναίκα, που έχει δύο ασίγαστα πάθη° τη δουλειά της και τα ερωτικά παιχνίδια. Όσο κι αν προσπαθεί να τα συνδυάσει, ο ελεύθερος χρόνος της είναι πολύ περιορισμένος. Όταν την εταιρεία της επισκέπτεται ο Αργύρης Νικολάου, που με τις γνώσεις και το σέξι παρουσιαστικό του διεκδικεί τη θέση του βοηθού της, όλα αλλάζουν. Επιτέλους, η ένωση των παθών της γίνεται ισχυρή και δεδομένη. Όμως η βασίλισσα της ηδονής έρχεται αντιμέτωπη με ένα βαθιά θαμμένο παρελθόν, που απειλεί να την καταστρέψει ολοσχερώς. Μυστικά, δεσμευτικές συμφωνίες και απάτες δημιουργούν ένα καλά δεμένο κουβάρι μυστηρίου. Ποιος λέει αλήθεια και ποιος ψέματα; Όλα θα αποκαλυφθούν μέσα από ένα σύγχρονο παραμύθι, αυστηρώς κατάλληλο για ενήλικες.

Μια απόλαυση που κατέληξε σε έρωτα,μα συμβαίνουν και ανατροπές. Μετά από ένα short story που έκανα με τίτλο "Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ🍑" αποφάσισα να το κάνω μια μεγάλη ιστορία προφανώς ακατάλληλη κι αυτή (+18)οπότε διαβάζεται με δική σας ευθύνη!😊🍑

Τα μάτια έχουν ένα προορισμό... Να κοιτάνε ...έτσι λένε. Μα όλο αυτό, είναι απλά ένα λάθος... Γιατί; Γιατί τα μάτια γελάνε... Τα μάτια κλαίνε... Τα μάτια μιλάνε... Λένε όσα η ψυχή φοβάται να ξεστομίσει και όσα το κορμί απαγορεύεται να νιώθει. Λένε ιστορίες. Λένε επιθυμίες και εμφανίζουν τέρατα... Πονάνε, γεννάνε και παλεύουν μετέπειτα. Τα μάτια ψιθυρίζουν... Ουρλιάζουν... Το πιο τρομακτικό όμως από όλα, είναι η σιωπή τους... Όταν τα μάτια σωπαίνουν τότε φοβάσαι πραγματικά. Τότε ξέρεις... Ξέρεις πως το λάθος έχει ήδη γίνει και δεν υπάρχει γυρισμος... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Η Christina, γίνεται μάρτυρας μπροστά σε έναν καβγά, που θα γίνει έξω από το μπαρ όπου δουλεύει. Εκεί, θα γνωρίσει έναν υπερβολικά επικίνδυνο τύπο, που θα την οδηγήσει σε σκοτεινά μονοπάτια. Δίχως γυρισμό. Άραγε θα καταφέρει να ξεφύγει από τον κόσμο του;

~Ποιος καιγεται αποψε και μυρισε ολη η πολη αγαπη?~

- ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΤΙΓΡΗΣ ΠΑΝΩ ΣΟΥ - ΠΟΙΟΣ ΤΙΓΡΗΣ ΡΕ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΕ - ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΩ ΣΟΥ - Εμένα λέει μη το πολυσκέφτεσαι. - Λόγω της στολής; ... - Και που λες κύριος, κυρία, τραβεστί τι το θέλετε το αλεύρι θα φτιάξτε κέικ; - Ναι είμαστε ζαχαροπλάστες. - ΑΑΑ ΤΕΛΕΙΑ ΑΧΑΧΑ ΝΑ ΜΟΥ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΟΥΥΥ ΤΟΥΡΤΑΑΑ - Πού την βρήκαμε αυτή ρε φίλε. - ΠΟΙΑ; - Δε ξέρω λες να... Ωχ όχι μπορεί να πήρε εισιτήριο για τον «παράδεισο».... - Ε όχι ρε φίλε αλλά θα μου πεις 4 σακιά έπεσαν πάνω της πώς να μην επηρεαστεί. - ΣΑΚΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ - ΑΧ ΜΗΠΩΣ ΘΕΣ ΕΝΑ ΠΟΥΛΙ ΝΑ ΣΟΥ ΚΛΕΙΣΩ ΤΟ ΣΤΟΜΑ; - Πουλί τι πουλί; Που πετάει; - ΑΣΤΟ - ΣΑΚΗΗΗΗΗΗ

"Πού ήσουν;" η αυστηρή φωνή του ηχεί στα αυτιά μου, καθώς κλείνω κουρασμένη την πόρτα πίσω μου. Γυρίζω προς το μέρος του, μ' ένα αδιάφορο βλέμμα. Ύστερα, αρχίζω να βαδίζω προς την κρεβατοκάμαρά μου, αγνοώντας την ερώτησή του. Η σπαστική φωνή του όμως με σταματά. "Πού ήσουν, γαμώτο;" φωνάζει εξοργισμένος, καθώς με πλησιάζει. "Δεν σε αφορά." λέω κοφτά, ώστε να γίνω κατανοητή. Τείνω να φύγω, όμως το γυμνασμένο χέρι του με τραβάει κοντά του. Τα πρόσωπά μας απέχουν μόλις λίγα εκατοστά. Η βαριά ανάσα του σκάει στο πρόσωπό μου και μόνο απ' αυτό μπορώ να καταλάβω ότι έχει πιει. "Πάλι σε αυτόν τον χλεχλέ ήσουν; Δεν νομίζεις πως η ηλικία σου δεν σου επιτρέπει να πηδιέσαι;" ρωτάει, πιέζοντας τα χείλη του σε μία ευθεία γραμμή. Πλέον τα νεύρα μου χτυπάνε κόκκινο. "Μήπως πρέπει να σου θυμίσω ότι μόλις έκλεισα τα 17, ε; Και επιπλέον ποιός είσαι εσύ που θα μου κάνεις ανάκριση κάθε φορά: πού είμαι, με ποιόν είμαι και με ποιόν πηδιέμαι;" φωνάζω στον ίδιο τόνο, σηκώνοντας ενοχλημένη το φρύδι μου. "Αυτός!" λέει και πριν προλάβω να τον ρωτήσω τι εννοεί, απαντάει στις σκέψεις μου, σφραγίζοντας τα χείλη του με τα δικά μου.