Antepli Miranoğlu ailesinin en son doğan ikiz erkek çocukları 4 yaşlarındayken kaçırılır. İkizlerden Melih kurtarılsa da Merih ile aynı depoda bulunmadıkları için o kurtarılamaz. Onları kaçırıp ailenin gözünü korkutmak isteyen düşmanları ise sinirlerini Merih'ten çıkarmak isteyerek onu ülkenin bir ucuna gönderirler. 13 yıl aradan sonra "Merih nerede?" Sorusuna sonunda cevap bulan ve onu asla unutmayan ailesi ile Merih'in arasındaki dinamik nasıl olacak? Klasik bir gerçek ailem kurgusu değil. Bu hikayede karışan çocuklar, ön yargılı abiler değil, geçmişinden yaralı bir aile var. - kitabıma bir şans verirseniz çok mutlu olurum🫶🏻 ilk kitabım bu yüzden yazım yanlışları olabilir.

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Her şeyini kaybetmiş bir adam Tefik Arıcan; hayata tutunmak için kaybetmediği tek manevi değer olan Vatan'a sarılır. Üniversitede acil durum ve afet yönetimi okuyup zorunlu askerliğini de komando olarak yaptıktan sonra hayata tutunma yolu olarak tekrar erliği seçer.

Tamamen hayali, sırf kurgu ve tamamı aksiyon, bromance içerir. *askeri kurgu, bromance içerir. !Bromance, boy love değil; bro+romance yani erkek dostlar demektir. !Bxb DEĞİLDİR. *gerçek aile kurgusu değildir Bromance içerir, bxb DEĞİLDİR! *bromance iki erkeğin kardeşlik veya arkadaşlık bağı altında birbirine hislerini anlatıyor demektir. Romantik kardeşler, derin dostluk gibi. Bromance 'gerçek!' kavramıyla bulunmaktadır, lgbt ile alakası yoktur. bxb DEĞİLDİR! Bromance kavramı romantik erkek KARDEŞLER demektir! Askeri kurgu Çok fazla küfür içerir

Aile-asker kurgusu✨️ 🪷 Gözlerime bakmaya devam ederken sordu. "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" kafamı aşağı yukarı salladım. "Abim!" dedim gür bir sesle. "Abimsin sen benim!" Afalladı. Ona, sen uzaylısın desem bu kadar şaşırmazdı hani. "Ne?" dedi. "Nil ben. Kardeşinim!" 🪷 07.09.24✨️ #aile 1 12.09.24✨️ #gençkurgu 1 21.08.2024🍭 18.07.2025🍭 (TAMAMLANDI)

"Olumlu veya olumsuz her anımızda onlar vardır yanımızda. İlk başarılarımızı ailemizle kutlar ve birlikte eğleniriz. İlk kalp kırıklıklarımızı yaşadığımızda yine ailemizin omzunda ağlarız. Bunun yanında verdiğimiz tüm kararlarda yine arkamızda olacak olan ailemizdir." Öyle miydi gerçekten? Toprak gözleri dolu dolu yazıyı okumayı bıraktı .Bunca sene aileden yana hiç yüzü gülmemişti. Kardesi Melek ile beraber bir aile olmayı çabalamış. Onu eksik hissettirmemeye çalışıyordu. Toprak , uğruna her şeyi göze aldığı biricik kardeşi Melek ile eksik kaldığı ve aradıkları sevgiye sahip olabilecek mi ? Bu bir gerçek aile klasiği ama daha çok erkek versiyonu ...

Oğuzalp 17 yıl boyunca acılı bir hayat yaşamıştır. peki 17 yıl sonra karıştırıldığını öğrenirse? Artık mutlu olabilecek miydi? Hadi beraber okuyup öğrenelim. Erkek Versiyon (İçinde küfür piskolojik sorunlar intihari şeyler ve şiddet barındırır)

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

bu sefer karışan bebekler kız değil erkek