Aksiyon 1. sıra 30.09.2017 Yalnızdı. İlk doğduğu andan itibaren, emeklemeye başlarken, ilk harflerini söylerken ve büyürken. O hep yalnızdı. Kimsesiz büyümüştü ona yabancı insanların arasında. O kimsesizdi. Tüm hayatı boyunca tek istediği şey sadece bir aileydi. Şimdi ise bir aileye sahip olacağını düşünüyordu ama nereden bilebilrdi ki kendisini ülkenin en çok aranan soygun çetesinin bir üyesi olarak bulacağını? Bilemezdi. Peki ya kendisinden nefret eden ve hatta korkan bir adamı seveceğini nereden bilebilrdi? Bilemezdi. Başlangıç Tarihi: 16.10.2016 Bitiş Tarihi: 30.09.2018 "Kiralık Cehennem." Adıyla yayınlanan ilk Wattpad eseridir. Tüm telif hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da paylaşılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.

Siz bir intikam için ne kadar ileri gidebilirdiniz? Bu yolda nelerinizi feda edebilirdiniz? Ben yüzümü, kimliğimi, canımı ortaya koyuyorum, yok mu arttıran? Copyright © Tüm Hakları Saklıdır KANLI ZAMBAKLAR | 19.7.2011 / 25.5.2018

Bu bir intikam hikâyesi.

Yazma tutkusuyla yanıp tutuşan ancak tüm kapılar yüzüne kapanan acemi yazar Melisa, gerçek bir kitap yazıp sektöre damgasını vurabilmek için asıl mesleği gazeteciliği bile bırakmıştır. Ancak son yazdığı kitap da yayınevlerinin kapısından dönünce genç yazar bir kez daha umutsuzluğa kapılır. Bilmediği tek şey ise o geceden sonra yayınevleri tarafından suratına kapanan kapıların üzülmesi gereken son şey olacağıdır. Çünkü suratına kapanmak üzere olan çok daha tehlikeli bir kapı vardır. ☥ Başına aldığı sert darbeden sonra gözlerini açan Melisa, kendisini nerede olduğunu bile bilmediği kutu gibi bir odada bulur. Kocaman bir kutu gibi. Kameralarla ve hoparlörlerle dolu bu zindanda ihtiyacı olan her şey vardır ve kendisini kaçıran gizemli kişiyle sadece hoparlörden iletişim kurabilmektedir. Hayatının sınavına hazırlandığından habersiz olan genç kadın, buradan çıkabilecek midir? Peki, bu kaçırılmanın daha büyük bir oluşuma hizmet ettiğini öğrendiğinde hayatta kalabilecek midir? Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

Yapılan baskın sonucu tüm timini kaybeden Asena, hayatına döndüğünde tek döndüğü şeyin işi olmadığını fark eder. Geçmişe döner, geçmiştekilere... ... "Vatanım için ölür, senin için yaşarım." ... "Yaralar kişiliğinin parçasıdır ve asla kusur değildir. Her bir yaran, benim için özel olur lakin..." "Lakin?" diye sordum. "Canın yanmasın, kendine iyi bak. Çünkü bu yarayı görmek bile canımı yaktı." ... "Senin için herkesi, her şeyi yakarım ama söz konusu vatan olunca bizi de yakarım." ... "Seni, bedeninde yara olmayan tek bir nokta kalmasa dahi severim. Senin gönlün bile yaralı ama bana ayırdığın yaralı kısımla öyle çok hissettiriyorsun ki sevdiğini... Ben sen bunu hissettiremesen de seni çok severim. Ben sana aşığım kadın."

Gerçek Ailem (Bebek)Kurgusu "Ay gökçek bir oğlandı. Suskun, ağırbaşlı... Güneş ise güzel bir kızdı. Duygusal, kırılgan... Ay, Güneş'e âşıktı. On beşlediği bir gün, kalbini ona açtı. Meğer Güneş de Ay'ı seviyormuş; ama bu aşkı dile getirmeye cesaret edememiş. Ay'ın sözleri ona güç verdi. Ve o gün, ilk kez aynı duyguda buluştular. Ay'ın her on beşlemesinde bir araya geldiler. Gelecek hayalleri kurdular. Son buluşmalarında evlenmeye bile karar verdiler. Ama bu mutluluğu kıskanan bir cazı (cadı) karısı, Güneş'in kulağına Ay hakkında yalanlar fısıldadı. Güneş soğudu. Ay ise olan bitenden habersizdi. Güneş'in etrafında dolandı durdu. Suskunluğuna anlam veremedi. Çok üzüldü. Bir gün Güneş, Ay'a dedi ki; "Boşuna peşimde dolaşıp durma. Seninle evlenmeyeceğim. Benden umudunu kes." Ay bu sözleri anlayamadı. "Kıyamete kadar senden umudumu kesmeyeceğim," dedi. "Bir gün suçsuz olduğumu anlayacaksın." O günden sonra konuşmadılar. Ama Ay, Güneş'i unutamadı. Her on beşlemesinde hasretle ona bakmak istedi. Güneş ise parmaklarını uzatıp gözlerini kapattı. İnsanların Güneş'e bakamamasının sebebi de buydu. O yakıcı ışıklar... Güneş'in ince parmaklarıydı." Yetimhane müdürü sustu. Sonra bakışlarını iki küçücük çocuğa çevirdi. Mavi gözlü olana baktı. Gri gözlü olana baktı. "Demem o ki," dedi, "bu mavi gözlünün adı Güneş, gri gözlünün adı da Ay olsun." "Adları gibi yaşasınlar."

Öldüğünü düşündüğünde gözlerini başka birinin bedeninde açmıştı. Hiç bilmediği bu kızın bedeninde onun hayatını yaşayabilecekmiydi? Belki de onun hayatını ondan daha iyi yaşayacaktı. ~ Zeki mc 'ye hasret kalanlara... . . . Kurgu tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir (ç)alma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Asya, tek bir gecede 18 kişiyi öldüren bir kadındı. Küçük yaşta hapsedildiği örgütün yöneticilerinin işini kendi elleriyle bitirmişti. Kenan, 35 yaşında, deneyimli bir başkomiserdi. Yıllardır aradığı tarikatın izini süren Kenan, karşısında 21 yaşında genç bir kız bulmuştu. Onu suçlu olarak görmesi gerekiyordu... ama vicdanı buna izin vermiyordu. -------------- 24 Ekim akşamı, karakolu bir telefon sarstı: "18 kişiyi öldürdüm." Kenan ve ekibi adrese gittiklerinde, kapıyı açtıklarında gördükleri manzara akıllarını durdurmuştu. Masanın baş köşesinde sigarasını sakin bir şekilde içen bir kadın, önündeki tabaklara başları düşmüş, kanlar içinde onlarca adam... Kadının gözlerinde tek bir şey vardı: soğukkanlılık. Yüzüne bulaşan kan, masanın üzerine koyduğu silah ve bakışlarındaki duruş, tüm olan biteni anlatıyordu: bu katliamın tek sorumlusu oydu. 21 yaşında bir kız... gerçekten bunları yapabilir miydi?

Gökçin babasız büyümüş bir çocuktu ta ki annesi onu babasına teslim ettikten sonra

#duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....