"Sen her zaman kendi dediği olsun isteyen kontrolcü manyağın tekisin." Bu noktada ben de döndüm ona. Burnu neredeyse burnumu değecekti. "Senden istediğim tek şey güven. Bana güven artık. Kimse umrumda değil, diyorum. Neden anlamak istemiyorsun?" Mimiklerinde ilk andaki sinirini görmedim. Yumuşak bakışlarıyla süzdü beni. Ancak bu defa memnuniyetsizlik dolu gözlerle baştan aşağı değil, yalnızca yüzümü. Bardağı sol eline alırken diğer elini yavaşça bel oyuntuma yerleştirdi. Eli biraz daha aşağı kayarak kalçamın hizasında naifçe durdu. "Güvenmediğim sen değilsin. Her konuda sana kendimden çok güveniyorum. Ama onlara güvenmiyorum, Yağmur." Cümlesiyle beraber kahveleri çaprazımızda bir yerlere kitlendiğinde baktığı yöne çevirdim mavilerimi. İki tane adam kendi halinde sakince eğleniyordu fakat tüm ilgileri bacaklarımda veya bende gibiydi. Dudaklarında gevşek bir sırıtış varken başka bir kıza döndü oyulası gözleri. Malfoy'un başını yanağıma yasladığını hissettim. Boynuma doğru bir nefes vermişti ve huylanmıştım ancak belli etmemeye çalıştım. "Seni böylelerinden mi korumalıyım yoksa karşına geçtiği anda tetiği çekeceklerden mi, bilmiyorum." Başımı çekerek benden ayrılmasını sağladım. Kahvesinin en derinine bakarken hâlâ içimde beni anlamasına aç bir his vardı. "Bilmen gereken tek şey, beni koruman gerekmediği." Bir laf edecekti ki kafamı iki yana sallayarak konuşmasını istemediğimi ona belli ettim. "Beni korumanı istemiyorum, Malfoy. Yanımda olmanı istiyorum." Elbisemin üzerindeki eli yerini daha da sahiplenirken burnundan güldü. "Günlerdir senden istediğim tek şey bu. İzin vermeyen sensin." Dudaklarım iki yana kıvrılırken gözlerimi kısarak etkileyici bir bakış attım ona. "İzin veriyorum."