Koltuğa bacaklarını açarak rahat bir pozisyonda oturup sigarasından derin bir nefes aldı. İçeri doğru bükülen yanaklarını izledim. Sigarayı küllüğe bırakıp dumanı burnundan ve ağzından dışarı çıkardı. "Soyun!" "Gerçekten birlikte mi olacağız?" "Oyun mu oynuyoruz?" Kalkıp yavaş adımlarla yanıma geldi. Gözlerini gözlerime sabitledi. Ardından bana doğru eğilip dudaklarını kulağıma yaklaştırdı. Nefesini tenimde hissedince tenim karıncalandı. "Biz oyun oynayacak yaşı çoktan geçtik ay ışığım.." Yutkundum. Hemen ondan uzaklaşmam gerekiyordu. Onunla yakın olmak bana hiç iyi gelmiyordu. Makyaj masasının önüne geçip makyajımı çıkarmaya başladım. Aynadan her hareketimi dikkatle izlediğini hissede biliyordum ama ben yüzüne bakmak istemiyordum. Sonra sıcaklığını arkamda hissettim. Bir eli karnıma dolandı. Diğer eli gecelikten dolayı çıplak kalan bacağımı okşamaya başladı. Nefesi boynuma değiyordu. Tenim alev alev yanıyordu nefesi değdikce. Burnunu boynuma sürtüp sesli şekilde derin bir nefes aldı. Bu hareketiyle içim titredi. Ben de aynaya bakınca gözgöze geldik. "Oyun mu istiyorsun ay ışığım?" Sesimi bula bildiğimde "Ne oyunu?" dedim. Ama sesim titremişti. Sırıttı. "Benim de var kendime göre bir takım oyunlarım. Ama bu oyunları çocuklar oynamaz. Ayıp." Yarkın&Aylin 🌙🌙🌙 Amcası tarafından zoraki şekilde Mardinin zengin ailelerinden birinin oğluyla evlendirilen genç kızın hayat hikayesi. {Olaylar Mardinden sonra İstanbulda devam ediyor. Aşiret hikayesi değildir.}

Çocukluk arkadaşı olan Ural'dan uzun süre haber alamayan Alin, Ural'ın dövüştüğü kulübe gidip Ural'ı aramaya başlar. Bu süreçte ona yardım edecek kişi ise kulübün güçlü dövüşçülerinden biri olan Yağız Asil'dir. * 29.1.24 TAMAMLANDI.

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.