17 yaşında olan genç bir kızın hastanede karıştırıldığı anlaşılırsa ve DNA testi için ailesi ile birlikte hastaneye çağrılırsa nolur? Peki ya bu kız her şeyin farkındaysa ve bunu kimseye söylememişse. Bunun yerine o kadar acıya katlanıp kendini her türlü zorluğa hazırlamışsa ve kimseye ihtiyacı olmayacak bir konuma gelmişse. Genç kızın yaşam felsefelerinden biri de buydu. Eğer oyunda oynamak zorundaysan; O zaman sen de oyun kurucusu gibi davran.

Yıllarca envai çeşit zorluğa birlikte göğüs geren Asaf ve Asrın'ın doğdukları şehre yerleşmeleriyle onca yılın ardından açığa çıkan gerçekler... Daha doğrusu, gerçek aileleri! *** "İnanır mısınız, ben hiç üzgün değilim. Aksine, işler daha da eğlenceli bir hal almaya başlamış gibi hissediyorum." Gevşeğin tek bir kelime daha etmesine tahammülüm yokken uzunca konuşması beni iyice sinirlendirdi. Allah'ım, sen keçilerime mukayyet ol! "Ben de eğlenecek gibi hissediyorum." Lafımı bitirir bitirmez ileri atlayıp yanağına yumruğumu yapıştırdım. Sinirle gücümü ayarlayamadığımdan galiba, benim bile elim acıyordu! Sonra ne mi oldu? Dışarıda kalmamızla başlayan maceramız önce hastane, ardından da ifade için bizi alan polislerle emniyet müdürlüğünde devam ederek harcamamız gereken dört saati hayli hayli doldurdu. Şimdiyse tek umduğum, şu gevşeğin benden şikayetçi olmamasıydı. *** 05.09.21

Alya özer (asil ) küçük yaştan beri ailesinin intikamı için yanıp tututuşur tam herşey bitmişken gerçek ailesi ortaya çıkar. Bütün dengesi alt üst olurken aşk karşısına çıkar

sadece oku ve gör

17 yaşındaki kafes dövüşçüsü İzem'in hikayesi.. "Kan, kan,kan, kan, kan"herkes çığlık çığlığa bağırıyordu. Gözümü kan bürümüştü, kulaklarım dışarıya sağırdı, sadece önümde ölü gibi yatan adama öldüresiye vuruyordum. Derken o ses duyuldu "VEE KAZANAN AKREEPPP" -GERÇEK AİLEM KURGUSUDUR-

Henüz 6 yaşındayken ailesi tarafından terk edilen Lara ablası tarafın büyütülür ve başarılı bir boksör olur. 18 yaşındayken Amerikadan teklif gelir ve Amerikaya gider. Ablası başarılı bir doktor olup Hakkari'nin bir köyünde sağlık ocağında çalışıyordur. Lara eski yaşadıkları şehirlerinde kimseleri olmadığı için Hakkariye döner ve orada Gece Timiyle tanışır...

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Hazır bakmışken biraz daha baktım. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi...

Küçüklükten beri şiddetle büyümüş kahu 15 yaşında evden kaçma kararı alır ve akşam herkes uyurken kaçar ve dışarıda bir adama raslar "Bu saatte burda ne işin var " Dedi adam "Şey evden kaçtım efendim " dedi kahu "Neden evden kaçma gereği duydun " dedi adam " Ailem ile hiç iyi anlaşamıyorum " dedi kahu " Biliyormusun bende evden kaçtım " dedi adam kahu ona meraklı gözlerle bakarken " Neden efendim " dedi merakla kahu " Çünkü yarın bu dünya ya veda ediyorum ama şirketimi emanet edecek hiçbir akrabam yok " dedi üzgünce adam " Ben sizin akrabanız olabilirim " dedi kahu " Şirketimi yönete bilirmisin ki " dedi adam merakla " Öğretirseniz yönetirim efendim " dedi kahu " Peki bu akşam sana bütün herşeyi öğreticem " dedi adam ' 3 yıl sonra ' 18 yaşında olmama rağmen büyük bir giyim firmasının sahibiyim ELİZA dünya nın ünlü giyim firmalarından biri çoğu tasarımı kendim çiziyorum İtalya da yaşıyorum fakat Türkiyede bir kaç işim çıktığı için Türkiye ye gidicem eski aile min dediğine göre doğduğumda hastanede bir karışıklık olmuş ve bunun için tahlil vermeye gidiyorum