"Ne işin var bu saatte, burada senin? Kafayı mı yedin sen? Biri görecek şimdi kaybol git şuradan!" "He, yedim! Sen gelene kadar gitmiyorum bir yere." Alaycı tavrı ve dediklerimden hiçbir şeyi umursamıyor oluşu çileden çıkmam için yeterliydi. "Aklın başında mı senin?" Bu aptal herif yüzünden neler gelecekti başımıza haberi yok gibi davranıyordu. "Bir bilsen..." Şarkı mırıldanır gibi sarf ettiği sözcüklerin ardından elimi sabırsızlıkla alınıma yapıştırdım. "Ya ben çok iyiyim. Aklım da yerinde canım! Ama bak, sen birazdan aşağı inmezsen hiç iyi şeyler olmayacak," dedi. O sinir olduğum gülümsemesi kapladı yüzünü ve yıldızların altında, birer yıldız gibi parıldayan gözleri ışıldadı. "Bekle lan geliyorum." Sinirle geri çekildim. "Lan mı?" diye şaşkın kıkırtısını işitirken hızla camı kapattım. Başlangıç: 10.04.2020 Bitiş: 30.08.2020

Doğu serisi: 1 Bir gece ansızın kendisini ağanın koynunda bulan bir kızın hikayesi. Tuzağa düşmüş iki mağdur, ağanın pençesi altında sıkışıp kalmış Zelal ve onu hem ezen hemde delice arzulayan kuheylan Neçirvan bey. Zelal gözleri yaşlı imama bakıyordu hanımağanın giydirdiği kadife beyaz işlemeli elbisenin altında ciğerleri yanıyordu sanki. Yanında oturan adama başını kaldırıp bakamıyordu. Sabah uyandığında kendini çırıl çıplak Neçirwan ağanın koynunda bulmuştu. Hiç bir şey hatırlamıyordu bedeni sızlıyordu ağanın dünden hediye ettiği izler ve sözleriyle ezerek büzüştürmüştü ruhunu. İmam efendi üç kez sorunca boynunu eğdi ' Ettim' demek istemiyordu, hanımağaya bakınca ona olumlu anlamda başını salladı sonra ninesine baktı. Yetim kız Zelal evlensede bir ömür her yönden yetim kalacaktı. " Bana bak dini nikahlı karım olsan da yerin aynı şu eşik... Adımını dahi atmayacaksın bu odaya." İstek üzerine yazıyorum umarım beğenilir. Yetişkin okurlar içindir, küçük çocuklar okumasın. 1. Doğu 🥇 1. Konak 🥇 Mayıs 03, 2025 1. Kurgu🥇 22 Ocak 2026

İşte gelmişti ne kadar kaçsamda gitsemde o gün o gece gelmişti, onlar dışarı çıktıklarında stresle üzerimdeki gelinliğin tüllerini sıkıp duruyodum, hayatımda korkmadığım kadar bugün korkuyorum Kapının açılma sesini duyduğumda hızla ayağa kalktım niye yaptımki bunu bakışlarım oraya döndüğünde kırmızı duvağın altından gördüğüm simsiyah takımında tüm heybeti ve ihtişamıyla ama bana daha çok hayatımın katilini anımsatan cihandı Karşıma geçtiğinde parfüm kokusu burnuma doldu korkum üç beş katına çıkarken kalbimi ağzımda hissediyodum Duvağı yavaşça kaldırdığında yüzüne bile bakamıyodum sessiz odada hissedilen tek şey benim maratona koşar gibi atan kalbim olabilirdi Görmesemde bişeyler yaptığını hissedebiliyodum gözlerimin önüne siyah kadife ince uzun bi kutu geldiğinde kaşlarım çatıldı kapağı açtığında gözlerime inanamadım bu benim geçenlerde gördüğüm bileklik ama iyide bu çok pahalı Bilekliği bileğime taktığında kutuyu yere attı, elleriyle yüzümü avuçlarının arasına alıp anlıma uzun bi öpücük kondurduğunda dudaklarım korkudan titremeye başladı yapma dokunma Bi süre yüzüme baktıktan sonra bi elini belime atıp sabahtan beridir yaptığı nazik tavırlarının tersine sertçe kendine çekti Eğilip başını boynuma koyduğunda " Dokunma" diyebildim başını kaldırıp çatık kaşlarıyla bana bakıp Cihan " Oyun bitti gerçek başlıyo ufaklık aklında bulunsun sen artık benim KARIMSIN" ' Güzelliği çevre illere yayılan bi genç kız , saf, temiz, iyi kalpli ve niyetli ZEYNEP sert, soğuk, acımasız bi o kadarda taş kalpli, ama çok yakışıklı, karizmatik, cool, bastığı yeri titreten mardinin ağası CİHAN AĞA Biri siyah biri beyaz, iki zıt kutup birbirini bu seferde çekebilirmi ki?, siyahın asaleti beyazın masumiyetine gölge düşürebilirmi? Kitabımda yer yer; şiddet, küfür +18

Karanlık ormanda koşuyodum nereye gittiğimi bilmeden artık kurtulmak istediğim yerden ama sesini duyuyodum " Masal güzelim kaçamazsın senin yerin benim yanım" ayağım taşa takıldı düştüm kasığımdaki sancılar kendini iyice belli ediyodu ayağa kalkmaya çalıştıkça sancı kasıklarıma daha çok giriyodu adım seslerini duyunca biraz kenara saklandım adım sesleri iyice yakınlaştı tam ayağa kalkıyodum kolumdan biri tuttu baktığımda savaştı hizama inip elini saçıma atıp bi tutamı kulaklığımın arkasına koydu " Ben sana ne dedim meleğim sen benimsin! kaçış yok olamazda" karnımdaki ağrıyla birlikte zar zor konuşmaya başladım korkuyodum çünkü en tehlikeli olduğu zaman böyle sakin oluyodu " Savaş nolur bırak gideyim olmuyo görmüyomusun" Savaş iyice sinirlendi çene kasları gerildi ama sakin kalmaya çalışıyo gibiydi " Olucak ister güzellikle ister zorla" hem sinirlice hemde acı çekercesine bağırdım " Olmicak anladınmı olmicak seni istemiyorum gidicem her fırs-" lafımı bitirmeme kalmadan savaş yüzüme çok sert bi tokat attı ağzımda metalik bi tat hissedince bunun kan olduğunu anladım savaş elini saç diplerime atıp sertçe kendine çekti çok şiddetlice ağrıyodu " Kaçıcaksın öylemi bi eve gidelim sana öyle şeyler yapıcam ki bu yaşadığın ağrının yanından bile geçemicek" korkuyodum sinirlenince bu piskopatın napıcağı belli olmuyo herşey yapabilir herşey " Ben senden Korkmuyorum eninde sonunda defolup gidicem burdan" Savaş başını olumsuz anlamda salladı " Asla asla anladın beni asla sen benimsin ister iste ister isteme her türlü benim olucaksın bedenin, ruhun, herşeyinle benimsin gitmeyi unut" " Olmicak" " Biz bi eve gidelim bak oluyomuymuş olmuyomuymuş" Dedi iyice yaklaşarak korkuyodu kız hemde çok, kimseden korkmayan bu cesur kız karşısındaki bu piskopattan delice korkuyodu Kitap; şiddet, küfür, +18⚠️ içermekte

" Ateş y-yapma nolursun" dememe rağmen beni dinlemedi kemerle vurmaya devam etti Vucuduma değen bi kemer darbesiyle daha sanki etimden et koptu gibi hissettim " Ahhhh" seslice attığım çığlığa rağmen bu acımasız zalimin umrunda bile olmadı, - Sen kimsin lan benden kaçmaya çalışıyosun? Gebertmezmiyim seni burda seninle birlikte belanı sikmezmiyim ben! Dedikten sonra transa girmiş gibi durmadan vurmaya devam etti Neden peki neden bu işkenceyi bana görüyo uyguluyo? Sırf burdan kaçtığım için, sırf onu istemediğim için, sırf daha fazla eziyet çekmemek için, sırf bana dokunmasına izin vermediğim için, sırf...sırf özgürlüğümü istediğim için Daha 16 yaşındayım onu istemediğim dediğim her anda sanki bu zoruna gidiyomuş gibi daha fazla eziyet çektirip duruyodu bana, buda onlarda biriydi işte Kırmıştı işte, kız çocuklarının umutları kanatlarıdır, bir kez kırıldımı bidaha uçamazlardı, işte oda benim tüm umutlarımı yerle bir etmiş kanatlarımı kırmıştı, hemde bidaha asla iyileşemiyecek şekilde kırmıştı... Artık ellerimle kollarımla kendimi korumayı bıraktım, gelen her darbeye alıştı vucudum, nede olsa aralıksız saatlerdir aynı şeyi yapıyodu...

Kaderinin en karanlık tarafında yaşayan ama karanlıktan korkan bir kız. Karanlığı seven ve onunla bütün olan bir adam. Şiddet içerir.

Yıllardır tutsa olduğu adamın elinden kaçan Malinda sığınacağı hiç bir yer yoktu.Üstelik hamileydi.Ne yapacaktı?O adama dönemezdi.Ölmeyi tercih ederdi ama o adama dönmezdi.İstanbul gibi büyük bir şehirde ne yapa bilirdi ki?beş parasız? kimsesiz? en önemlisi umutsuz?.

" Yakın lan heryeri yak!" Diye kükredi çevresindeki elinde benzin bidonları olan nerdeyse 30'a yakın adamına Adamların yarısı konağa benzini döküyo diğer yarısı ise konaktakileri tutuyo içeriye sürükleyip kilitliyolardı Dicle hala bağırış çağırış Barana bağırıyodu " Napıyosun ruh hastası senle evlenmek istemeyen benim onların ne şuçu var kimin ne şuçu var!" Genç kız bağırıp karşısındaki gözü dönmüş Baranın göğüsünden geriye ittirdi onu Barana gram etkisi olmayan ittirmesiyle Baran daha çok sinirlendi öfkeli bi boğa gibi sesli sesli nefesler alıyodu " Suçları ne dediysen yapmaları duydunmu lan beni, suçları Baran ağayı ciddiye almamaları ama merak etme hepsi bunu canlarıyla ödeyecekler" Dedi bi manyak edasıyla cebinden çıkardığı çakmağı benzinin döküldüğü yere fırlatıp Dicleyi kolundan çekti adamlarına yangından uzaklaşmalarını işaret ettiğinde hepsi geri çekildi Dicle annesinin diğer tüm herkezin çığlıklarıyla birlikte delirmişçesine ağlamaya Baranın elinden kurtulmaya çalıştı " Baran bırak Baran lütfen bişey yap Baran nolursun Baran ölücekler hepsi lütfen, ya ölücekler diyorum yapma!" Baran olumsuzca başını iki yana hayır anlamında salladı ne Diclenin gözyaşarı nede o kadar insanın canı umrunda değildi hastaydı o onu Dicleden başkası durdurumazdı " Baran tamam yemin ederim evlenicem seninle sen nasıl istiyosan öyle olucak Baran evlenelim diyorum işte durdur şu yangını Baran lütfen Baran nolursun" Hani kafir olsa derler ya kafir olsa şuan Dicleye acırdı yere çökmüş nerdeyse Baranın ayaklarına kapanmıştı kendi için değil bu kadar insanın canına mal olmaktan korkuyodu daha kaç yaşındaydıki dayanıcak kadar güçlü değildi " Söndürün yangını çıkarın şunlarıda ordan" Yine kükreyerek emrini verdi adamlarına yerde içli içli ağlayan genç kızın hizasına diz çöktü onu getirmek

-YAPMA NOLUR YAPMA YAPMA DUR ARTIK YETER ALLAH AŞKINA DUR DUR! Tüm evi inleticek çığlığım depoda yankı yaparken onda hiçbi etki yaratmamıştı hala canice sandalyeye bağladığı adamın dişlerini kerpetenle sökmeye devam ediyodu Adamın acı dolu feryatları benim daha çok bağırmama yol açıyodu Beni dinlemiyo hala kanlar içinde kalmış elleriyle kerpeteni bırakmıyodu delirmek üzereydim benim yüzümden bi insana acı çektiriyodu Yanımdaki duvarı tekmeleye tekmeleye durması için tekrardan bağıra çağıra çığlıklar attım - YA DUR DUR YALVARIRIM DUR DELİRTMEKMİ İSTİYOSUN BENİ DUR ARTIK DUR DUR DUR YAA DURSANA DELIRİCEM DUR Son gücümle öyle bi bağırmıştımki depo inlemişti artık ayakta durucak takatim kalmamıştı kendimi yere atıp saçlarımı ellerimin arasına alıp çekiştirmeye başladım saç diplerime giren inanılmaz ağrı umrumda bile değildi hıçkırıklarım ağlayışlarım arasında kaybolurken bi kaç dakika sonra adamın acı feryadıda biraz kesilmişti Bianda kolumdan ayağa kaldırıldım bu yapan Savaştan başkası değildi kan içinde kalmış eliyle kolumu sıkıca tutaraken beni her tarafından oluk oluk kanlar akan adamın karşısına dikti, bu görüntüya daha fazla dayanamayıp gözlerimi sıkıca kapatıp seslice ağlamaya devam ettim - Bak görüyomusun Rojin bu adam senin yüzünden böyle oldu sana ne dedim benden gitmeye kalkarsan başkası acı çeker sana asla zarar vermem ama bunun bedelini başkası öder. Bak şimdi bu adama senin eserin bunu ben değil sen yaptın Zar zor gözlerimi araladığımda Savaşın dedikleriyle daha çok ağlamaya başladım başımı eğip sırf bi canı daha yakmasın diye yalvardım ona - S-Savaş lütfen yemin ederim b-bidaha kaçmicam yalvarırım sana lütfen bırak adamı n-olursun - BAŞKA Bİ ERKEK İÇİN BANA YALVARIP DURMA LAN SİKERİM SENİNDE BELANI KES O SESİNİ Beni kendine çevirip üstüme doğru kükrediğin

Genç adam yanında sessizce yatan kadının saçlarıyla oynamaya başladı. Genç kadın ise öylece karşısındaki camdan dışarı izlemeye devam ediyordu. " Hayatımızı böyle zorlaştıran sensin, beni inatla reddediyorsun ama bak ne kadar uyumluyuz, evliliğimizi zor duruma sokuyorsun ailelerimiz nekadar mutlu artık alış çünkü bundan dönüşü yok " Genç kadın sessizce göz yaşlarını akıtmaya devam etti. " Bu evliliği hiç istemedim beni bu duruma zorla getirdin, olayları sen zorlaştırdın ben sadece özgür olmak istedim sen ve diğerleri beni bu evliliğe MECBUR bıraktınız " Genç adam derince nefes aldı ve kadına daha çok sıkı sarıldı. " Beni canavar gibi görme istedim, benle mutlu ol istedim eğer evlenirsek beni seversin sandım ama sen denemiyorsun bile bu yüzden yaptıklarımı yadırgayamazsın Yasmin Lara " Genç kadın sinirle yanındaki adama dönerek. " Sen bencil herifin tekisin, senden nefret ediyorum Aka " ✨ Hayatında sadece hedefleri için yaşayan bir kız ve onun önüne hep bir engel gibi geçen adam... Aka Gökdağ ~ Yasmin Lara Zahdeh