Bir cinayet, yıllar süren bir sessizlik ve asla dinmeyen bir vicdan. Kız kardeşini ani ve acımasız bir cinayette kaybeden bir kadın, adaletin suskunluğuna boyun eğmez. Yıllar boyunca iz sürer, parçaları birleştirir ve sonunda katile ulaşır. Tetiği çektiğinde, bunun sadece bir intikam olmadığını düşünür. Ta ki gerçeği öğrendiği ana kadar. Öldürdüğü adam, ülkenin en güçlü ve en dokunulmaz isimlerinden biridir. Ve geçmiş, onu bir kez daha yakalar: Bu adamın kardeşiyle karşılaştığında, intikam yerini şüpheye, nefret yerini karmaşık bir yüzleşmeye bırakır. Kanla kapanan bir dosya, aslında yeni açılmıştır. Bu hikâye adalet, aşk, vicdan ve intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir kadının karanlık yolculuğunu anlatıyor.

İki kız arkadaş... Hayatları birlikte geçen, hayaller kuran ama aşkı hiç yaşamamış iki genç kız. Sevgilileri hiç olmamıştır; kalpleri hep "bir gün" diye beklemiştir. Bir akşam, merakla girdikleri küçük bir falcı dükkânında söylenenler masum bir eğlenceden çok daha fazlasına dönüşür. Fincanlarda beliren şekiller, onların hiç tanımadığı duyguların habercisidir. Yaklaşan karşılaşmalar, kalbi hızlandıran bakışlar ve ilk kez hissedilecek aşklar birer birer dile gelir. Fal, iki arkadaş için bir dönüm noktası olur. Çünkü bazı kehanetler sadece geleceği değil, insanın kalbinde sakladığı cesareti de uyandırır. Bu hikâye, ilk aşkın heyecanını, dostluğun gücünü ve büyümenin sessiz ama derin yolculuğunu anlatır.

Bazı yerler vardır; sessizliği huzurdan değil, suskunluktan gelir. Adımlar yankılanır ama kimse dönüp bakmaz. Pencereler açıktır belki fakat içlerinden hayat değil, yalnızca gölgeler sızar. İşte bu hikâye, böyle bir sokağın içinde başlar. Derman, yalnızca bir yıl sürecek bir proje için bu şehre geldiğinde, taşındığı sokağın görünenden fazlasını sakladığını bilmiyordu. Onun için bu, geçici bir duraktı; yeni bir başlangıç değil, kısa bir molaydı. Ama bazı yerler, insanı sandığından daha derin bir şekilde içine çeker. Sokağın görünmeyen kuralları vardı. Ve bu kuralların tek bir sahibi: Haktan Vural. Kimsenin açıkça karşı gelmediği, herkesin dolaylı yoldan boyun eğdiği bir adam. O, sokağın ritmini belirler, kimlerin konuşup kimlerin susacağını tayin ederdi. Derman bu düzeni ilk başta fark etmedi. Fark ettiğinde ise çoktan içine dahil olmuştu. Haktan'ın sert ve mesafeli duruşuna karşılık, o iyimserliğini korumayı seçti. Belki de bu, onun en büyük hatasıydı. Çünkü bazen bir insanın en çok nefret ettiği şey, anlam veremediği bir nezakettir. Bu hikâye; görünmeyen sınırların, söylenmeyen sözlerin ve istemeden kurulan bağların hikâyesi. Bazen en soğuk sokaklar, en sıcak çatışmalara ev sahipliği yapar. Ve bazen en büyük değişim sadece bir yıl sürecek bir misafirlikle başlar. Hoş geldiniz. Bu sokakta hiçbir şey göründüğü gibi değil.

Ali Fırat, nişanlısının dayatmasıyla hafta sonu için Eskişehir'e tatile gider. Aslıhan alışverişe takılırken Ali, sıkılıp yakınlardaki bir el sanatları atölyesine girer, Elif'in atölyesine. İçeridekilerin sessizliği, çamurun kokusu, Elif'in ellerindeki izler, onun için bir sığınak gibi gelir. Ve o anda hiçbir şeyin "rastlantı" olmadığını hissettiği ilk karşılaşmaları yaşanır.

"Accidit in puncto quod non contingit in anno." (Bir yılda olmayan, bir an da olur) Gerçekten öyle miydi? Balkonumda otururken karşımdaki karargâha bakıyordum. Önünde duran dört tankı gördüğümde sırtımı dikleştirip merakla onları izlemeye başladım. Hepsi tek tek indiğinde, ip gibi dizilmişlerdi. Albay olduğunu tahmin ettiğim kişi önce herkesi inceledi ve sert, itiraz istenmeyen tonla "Yüzbaşı Bintuğ Liva." diye seslendi. Bu isim, tüm orduyu sırtlayacak kadar güçlü, kuvvetliydi. Onunla karşılaşabilecek miydik? "Bir gün seninle ikinci kez karşılaşacağız, işte o zaman doğru olanı yapacağız."

Mahize; Ruhum, ruhuna sarılıyor. Hissediyor musun? Mahize; Hissettiğinde, bana yaz olur mu? Çünkü seni hissetmek istiyorum. Mahir; Hissetmiyorum, bana yazma olur mu? Hissettiğim tek şey hayal kırıklığıydı. Onu kendimden bile daha çok severken, onun beni sevmiyor oluşu her şeyi alt üst ediyordu... Yıllanmış şarap gibiydim, beklendikçe güzelleştim. O da şarap aşığıydı, bütün şişeler ona açılırdı...

Genç kız her gün kullandığı sokağa bir kez daha giriş yapmıştı. Her sokağa girişinde hemen kan kokuları kendini belli ediyordu. Sokağın sonuna geldiğinde adımlarını yavaşlattı. Sebebi ise boylu boyunca yatan yaşlı bir adam ile karşılaşmasıydı. Bu kaçıncı ceset görüşüydü? İstifini bozmadan cesetin yüzünü karanlıktan göremese de yanına doğru eğildi. Omzuna hafif sarsma ile cesedin yaşayıp yaşamadığını kontrol etti. Yaşıyordu. Telefonunu çıkarttığında, arkada duran adamın gölgesi, hemen yan tarafına doğru düştü. Sakin olmaya özen göstererek ona doğru döndü. Döndüğünde ise şaşkın bakışlar ile adamın yüzüne bakakaldı. İlk defa bu adamı bu sokakta görüyordu. bu adam kimdi? Bu adamı çözebilir miyiz? "Beni çözmeye çalışmak, etrafımı çözmeye çalışmaktan daha zordur." "Mihlas Miraç" Gözlerime değen bakışlar, alev alınmış ev gibiydi. O evi kendisi yakmıştı. Ben de gururla gökyüzüne süzülen dumanları izlemiştim." "Mahlas Miraç" "Tüm Hakları saklıdır" KİTAPTAN HERHANGİ BİR SÖZÜNDEN ÇALINTI YA DA KİTABIMIN KONUSUNU KENDİ KİTABIYMIŞ GİBİ YAZANLARA ADLİ İŞLEMLER BAŞLATIRIM!

Vote, yorum, geri takip, eleştiri isteyen varsa buyurun gelsin :)

Minay arkadaşları ile hayal ettikleri kafeyi açmak için yola koyulurlar. Bu kafenin amacı sadece insanların sosyalleşip kahve içmesidir. Minay, Melisa ve Mine'nin yeni düzeni nasıl olacaktır? sosyalleşmek için açtıkları bu kafede kendileri sosyalleşebilecekler miydi? Melisa; Bu ışıltılı hayatı biz seçtik kızar ışıldayalım diye konuştu. Ben ve Mine kahkaha attıktan sonra ilk adım atacağımız kafenin son haline baktık. Başlayalım mı diye soran Melisa'ya dönüp başlayalım diye şıkırdadık. Hadi başlayalım. #kahve - #18 #10 #watty2023- #52 #genç- #845