တဖြည်းဖြည်းနဲ့ပျံသန်းရတာ အားနည်းလာတယ် ငါ့ အတောင်နှစ်ဖက်မှာ စိတ်ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ဘဝကိုဖိနပ်လိုလုပ်စီးတဲ့အခါ အိမ်ပြန်ချိန်တွေပဲ ပါးပါးလာတယ် တသိမ့်သိမ့်ရှိုက်ငိုဖို့နေရာရှာတော့လည်း အမေ့ရင်ခွင်ဟာ ဟိုဘက်ကမ်းက မီးအလင်းရောင်လို မှုန်ပျပျဝေးခဲ့တဲ့ညတွေ ဇာတ်လမ်းမဆုံးခင် ကြော်ငြာဝင်သလို လူတွေအားလုံးဟားတိုက်ရယ်မောခဲ့ကြ ကိုယ့်ဒူးကိုယ်ချွန်ခဲ့တာပါပဲ အလင်းနဲ့ဝေးဝေးလာတိုင်း အမှောင်ထဲနေဖို့ ကျင့်သားရနာကျင်ခဲ့ စိတ်တွေ တစ်နေ့တစ်နေ့တော့ အိမ်ပြန်လာမယ် မျှော်လင့်ရတာပဲ ဘယ်သူမှ ဝမ်းနည်းစိတ်နဲ့ ပြောမပြဖြစ်ဘူး နေ့ခင်းဘက်လူမြင်မခံဝံ့တဲ့ ငှက်ကလေးဟာ ငါ့နဲ့ မောင်နှမအရင်းဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း...

Peachဟာ အောင်မြင်ကျော်ကြားတဲ့ဓာတ်ပုံဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ကာ အေးအေးဆေးဆေးနေတတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး တနေ့မှာ သူ့ရဲ့အေးချမ်းတဲ့ဘ၀လေးထဲကို အပြင်ပုံစံနဲ့ကွာခြားပြီး ဇာတ်လမ်းတွဲတွေကိုစွဲလန်းတဲ့ မာဖီးယားလေးတစ်ဦး၀င်ရောက်လာတဲ့အခါ ... Peachဟာ Theeနဲ့တဖြည်းဖြည်းရင်းနှီးလာခဲ့ပြီး ထိုလူဟာ သူထင်သလိုမဟုတ်သည့်လူတစ်ယောက်ဖြစ်တာကိုပါသိလာရင်း နှစ်ဦးသားချစ်မိသွားသည့်အခါ...

{Both Zg&Uni} အသေမခွီးရတောင် တစ်ချက်တော့ပြုံးမိဖို့ အာမခံပါတယ် ..💚