[TAMAMLANDI] Annesinin ölümünden sonra hiçkimsesi ve kalacak bir yeri olmayan Matteo kendisine evini açan temiz kalpli Gülnihal Hanım'ın teklifini kabul eder bu sayede de hem onların evinde kalır hemde ev işlerini görür. Fakat Gülnihal Hanım aynı zamanda İstanbul'un en tanınmış kabadayılarından olan Ustura Kemal'in annesidir. İki senelik hapis hayatından sonra semtine geri dönen Kemal ilk defa Matteo ile tanışacaktır. (Tarihteki Ustura Kemal ile hiçbir alakası yoktur.)

İnsana dönüşen bir oyuncak bebeğin ve onu bulan adamın hikayesidir. Cinsellik ve olumsuz olaylar içerebilir.Etkileneceklerin okumaması rica edilir. !SOFT! +20 Başlangıç tarihi : 17/07/2022

[TAMAMLANDI] Tekerlekli sandalyeye mahkum olduğu için kendisini koruyamayan bir çocuk,zorbalığa uğramak zorunda mıydı? Peki kahramanı ne zaman gelecekti? Umarım en yakın zamanda gelirdi... Apricity -Kış gününde ortaya çıkan güneş ışığı veya kış güneşinin sıcaklığı.

Feminen üniversite son sınıf öğrencisi Aşkın'ın hemen karşı dairesinde oturan Komutan Demir'e olan hisleri dolup taşarsa ne mi olur? Texting+Düzyazı #1-love etiketi #2-feminen etiketi #3-lgbt

Eşcinsel kurgu... İnterseksüel birey içerir!!!

Mısır, krallar vadisinde kayıp kralın mezarını bulmaya hayatını adamış bir arkeolog, nereden bilebilirdi ki aradığı mezarın sahibini canlı olarak karşısında göreceğini! ¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶ °Geçmişe yolculuk! °Antik Mısır °Fantastik

Taksici Osman o günde her zamanki gibi taksisine müşteri aldığında, müşterisinin duygusal bir romantik roman yazarı olduğunu öğrenmiş oldu ve o yazarın yazdığı roman Osman'ın başına en büyük dert açacaktı! "Bir roman okuyalım dedik, konular nerelere geldi!" Hikayeden Kesit: "Gardaşın değilim ben senin, Hanımağam!" diyen adamla donmuştum. Ne demek istiyordu bu karşımdaki kalıplı adam? Ağız alışkanlığı yüzünden gardaşım demiştim ama alınmıştı sanırım. Herkese gitmezdi bu laf. Sanırım kırmıştım karşımdaki kalıplı adamı. "Özür dilerim, ağız alışkanlığı. Komutanım desem sorun olmaz değil mi?" diye sorarken o kurt gözleri kısılmıştı. "Yok, sorun olur. Yanlışlıkla tertip dersin sen bana hanımağam." Diyen adamla gülmeden edemedim. İlahi o kadar da değildi. Ama karşımdaki adama şimdi ne diyecektim? Ne denirdi ki? İsmini söylersem herkesin yanlış anlayacağını biliyordum. "Size ne dememi istersiniz o zaman?" diye sorarken gerçekten anlamıyordum. Karşımdaki kalıplı adam bir adım atıp tam dibime girdiğinde, o keskin barut kokusu burnuma dolmuştu. Başımı hafifçe kaldırıp kurt bakışlı adamın o buz mavisi gözlerine bakmadan edememiştim. Gözlerinin içinde yeşillikler vardı. Başını başıma doğru eğerken, o sıcak nefesi yüzüme vurmaya başlamıştı. Bu adam neden dibime girmişti. Bir isim meselesi yüzünden bu kadar yakın olması doğru muydu ki? Kulağıma doğru başını eğerken, dudaklarını yanağımda hissetmiştim. Ama o dudaklar hareket ettiğinde, duyduklarımla donmuştum. Ne diyordu bu komutan! "Ağam dersin, Hanımağam. Gönlümün ağası dersin." not: kapak pinterest'ten alınmıştır.

İstanbul'un namlı ve saygın delikanlısı Levent, bir gece penceresinden dışarı bakan ay ışığında parlayan bir güzelliğe takılıp kalır. Gördüğü oğlan, yüzünde mahmur bir hüzün taşıyan, ince yapılı bir gençtir. Kalbi, adını bile bilmediği bu yabancı için hızla çarpar. Ancak bu oğlan, İstanbul'un en meşhur çengisi Sümbül Hanım'ın oğludur.