Bir tarafta çocuklarından habersiz yaşayan bir adam. Diğer tarafta günden güne baba özlemiyle yanan; sesini, kokusunu, görünüşünü merak ederek büyüyen iki çocuk. Ve tüm bunlara sessiz kalarak onu terk edip ruhunu paramparça eden adamın çocuklarını hak etmediğini düşünerek gizleyen bir kadın. Geçmişe hapsolmuş yaşanmışlıklar, aşk , terk ediliş, pişmanlıklar... Örtbas edilmeye çalışılan gerçeklerin doğuracağı sonuçlar korkutucu olacaktır. Sırlar bir bir açığa çıkacak, doğrular yalanı kucaklayacak, yanlışlar ise acıya gebe kalacaktır. Tüm bilinenler unutulacak, ezberler bozulacak, ortaya dökülenler her iki tarafı da derinden sarsacak kadar yıkıcı olacaktır. Tüm hakları saklıdır. ©

Savaş ve Yıldız çok yakın iki arkadaştır. Yedikleri içtikleri ayrı gitmeyecek kadar ileri seviyede dostlukları vardır. Liseden beri süregelen arkadaşlığa herkes imrenerek bakar. Onlar dost, arkadaş ve en önemlisi sırdaştır. Bu arkadaşlık Efe'nin doğum gününde içeceklerine haince atılan ilaçla derinden sarsılır. Kendilerinden geçen ikili kim olduklarını unutarak geceyi beraber geçirirler. Sabah uyandıklarında ikisi de hayatlarının şokunu yaşarlar. Ne olduğunu anlamayan ikili, o geceyi unutup zor da olsa arkadaşlıklarına devam etmeye karar verirler. O gün hiç yaşanmamış, hiç yakınlaşmamışlardı. Böyle kabul edeceklerdi. Fakat bu anlaşmayı bozan küçük bedenin ana rahmine düşmesi oldu! İki ay sonra Yıldız korkarak yaptırdığı teste hamile olduğunu öğrenir. Şimdi isteseler de o geceyi unutamazlardı! "Doğur!" Yıldız, adamın ağzından çıkanlarla hayretle kalakaldı olduğu yerde. Önce tam oturtamadı zihninde dediğini, bir an gaipten sesler duyduğunu sandı ama o gözlerdeki ifade duyduklarının sahici olduğunun göstergesiydi. "N-Ne?" Bu sefer daha netti sesi Savaş'ın. "Doğur ve bana ver bebeği. Seni asla zorlamam. Nasıl annesin sen diye de yargılamam. Bu bebek hayatımıza normal şartlarda girmedi sonuçta. İkimiz de oyuna geldik..." Savaş derin nefes çekti içine. Günlerce susturamadığı vicdanı ne olursa olsun evladından vazgeçmemesi gerektiğini söylüyordu ona. O bebeği istiyordu. "Yine de kararı sana bırakırım. Sen doğuracaksan karar senin. Ama biraz olsun söz hakkım varsa bu bebeği istiyorum. Babandan korkuyorsan evleniriz. Göstermelik bir evlilik yaparız. Çocuk doğduktan sonra sen yoluna ben yoluma. Ben bakarım ona!" Yıldız öylece adamın yüzüne. Bundan birkaç ay önce en yakın dostu olan adam şimdi karnındaki bebeğin babası olarak karşısında duruyordu ve bu gerçeği hazmetmek çok zordu. Hem de çok zor.

Merhaba kitabı düzenlemek için kaldırmıştım. Ama ne yazık ki düzenlemek için vaktim olmadı. Neredeyse 3 yıldır buralarda değildim. Çok fazla mesaj gelmiş. DELİ TİMUR'u sizlerle tekrar buluşturmaya karar verdim. Lütfen bu kitabın, benim ilk yazma deneyimim olduğunu göz önünde bulundurarak okuyun . Biliyorum çok fazla yazım yanlışı var. Yorumlar saygı çerçevesinde olursa sevinirim. "Gitme Esma" Arkamdan bağıran adama dönüp baktım. "Beni bırakma yalvarırım, sensiz yasayamam" Gözümden akan yaşları sildim. Gitmek zorundaydım. Buraya ait değildim. Ne olursa olsun kendi zamanima dönmek istiyordum. "Gitmem gerekiyor Timur, Ben buraya ait değilim" "Gidemezsin, buna izin veremem" Gözünden akan yaşlarla bana yalvaran adama baktim. Şimdi bir karar vermem gerekiyordu. Ya kendi zamanima gidecektim. Ya da 1472 yılında kalıp bu deli adamla ömür boyu yaşayacaktım 26.01.2020 Başlangıç 03.04.2021 Bitiş arkadaşlar ben bu kitabı ilk hesabımda paylaşmıştım. sonrada şifreyi unutunca öyle kaldı. Bu hesabımda tekrar paylaşıyorum. hakları bana aittir Bu kitap tamamem hayal ürünüdür. Gerçek kişiler ve yerlerle bir alakası yoktur

sᴇʀɪ̇ᴅᴇɴ ʙᴀɢ̆ɪᴍsɪᴢ ᴏᴋᴜɴᴀʙɪ̇ʟɪ̇ʀ "Bana bakıcılık yapmaktan vazgeç. Ben senin bakıcılık yaptığın çocuk değilim, karınım," dediğimde sinirle bakışları tekrar beni bulmuştu. Yüzünde memnun bir gülümseme belirirken bana doğru birkaç adım attı. Aramızdaki mesafe, attığı her adımla kapanırken siyah hareli gözleriyle gözlerim kesişti. Nefeslerimiz birbirine çarparken bu yakınlık yutkunmama sebep olmuştu. Elleri kahverengi saç tutamlarıma değdiğinde kokusu içime işliyordu. Bu hiç iyi değildi; fazla yakındı. "Tekrar et," diye kısık sesle kulağıma doğru fısıldayarak konuştu. Derin bir nefes çektiğimde, içime neyden bahsettiğini anlayamadım. Bedenim oldukça gerilmişti. Şu an duştan yeni çıktığı için sigara değil, ferah bir mentol kokusu vardı ve bu aklımı bulandırıyordu. Ona sigara kokusu da çok yakışıyordu, hatta sigara kokusunu yakıştırdığım tek adam karşımdaydı. Benden bir şeyler duymak istiyordu. "Neyi?" diye sorduğumda, nefesini boynumda hissedebiliyordum sıcak nefesi beni heyecanlandırıyordu. "Karım olduğunu, Devin. Tekrar et," dediğinde dumura uğradım. Benden bunu tekrar duymayı neden bu kadar çok istiyordu? "Küçük detaylara fazla takılıyorsun," dediğimde, sık sık verdiği nefesleri duyabiliyordum. "𝐵𝑒𝑛 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒𝑠𝑖𝑧 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝑑𝚤𝑚 𝑜 𝑖𝑠𝑒 𝑦𝑎𝑟𝑎𝑙𝚤 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑑𝑎𝑚" BAŞKA KİTAPLARDAN BAHSETMEYİN! YOK O KARAKTERE BENZİYOR YOK ŞUNUN VİBE VAR YAZMAYIN! #AGİT KARVİRAS #DEVİN KARVİRAS #KARVİRAS'IN SONBAHARI ᴛᴀᴍᴀᴍʟᴀɴᴅɪ... KİTAP TANITIMI YAPMAYIN... BAŞKA KİTAPLARDAN DA BAHSETMEYİN EMEĞİME SAYGISIZLIK OLUYOR ÇÜNKÜ VE YAPANI ENGELLİYORUM! ( Kitap da +18 sahneler vardır okurken ona göre okuyup yorum yapın ) ...

Tek bir gece iki yabancının hayatını birleştirdi. Gece karası gözlerin büyüsüne kapılmaktan ölesiye korkan masum ve kırılgan bir kadın... Zümrüt yeşili gözleri gördüğü ilk andan beri aklından silemeyen acımasız ve öfke dolu bir adam... Geçmiş onları bir gölge gibi takip ederken gelecek hangi oyunun icindeydi? Kazanan kim olacaktı? Kaybeden? Peki aşk bu hikâyenin neresindeydi? © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim dahilinde olmaksızın alıntı yapılamaz. İLK YAYIMLANMA TARİHİ: Kasım 2014

"Bak oğul, benim hiç karım olmadı, sevdim kavuşamadım, başkasını da istemedim. Karına kızmadan önce anlamaya çalış, onun yerine koy kendini. Sen ne kadarına razıysan o kadarını iste ondan. Ha ben erkeğim o kadın diyeceksen, onca memleketi boşa gezmişsin, o okulları boşa okumuşsun derim sana. Yüreğin kadını erkeği yok, sen düzene teslim olarak karına ihanet ettin. İmam nikahını karının yüreğine anlatamazsın, zaman ver, kendi içinde sindirebilirse şanslı bir adamsın. Aslında hiç kimse, hiç bir kadın kumayı kabul etmez, bunu unutma! Her türlü acı çekecek, sen de öyle, bir karın daha var artık. Onu da düşüneceksin." Yaşlı adam, diyeceğini demiş, başını önüne eğmişti. Demir'i düştüğü çukurdan kurtaracak bir nasihat yoktu. Kim, ne dese boştu bundan sonra. Demir'in yüreği kor olmuş yanıyordu. Leyla'yı bir başkasıyla hayal dahi edemezdi, böyle bir şeyi düşünemezdi. Bunun düşüncesine tahammülü yokken; o elleriyle, Esma'ya dokunduğu ellerle, sarıldığı kollarla karısına dokunmak istemişti. Kızamazdı, sadece kaybettiği karısına ağlayabilirdi.

"Neden ben ha söylesene? Seni sevmeyen birisi için niye bu ısrar? Senden daha çok nefret edeceğimi görmüyor musun? İstediğin, seni seven birisi ile olmak varken bu ısrarın niye?!" "Çünkü seni başkasının yanında görmektense, benden nefret dahi etsen yanımda olmanı tercih ederim. Başka bir erkeğin adı ile yan yana anılmana dahi tahammülüm yok. Ben sana geri dönüşü olmayacak şekilde SAPLAN-DIM güzelim." *** Selim bir şeyler sayıklıyordu ama tam algılayamamıştım. Biraz daha yaklaştığımda nihayet ne dediğini duyabildim. "Çık içimden Leyla çık artık." diye sayıklıyordu. Duyduğumda yerime bir süre mıh gibi çakılmıştım. Onu bu hale getiren yine bendim. "Seni sevmek beni öldürüyor Leyla. Seni sevmek bana hep acı veriyor. Bu acı geçsin istiyorum. Ne sensiz yapabiliyorum, ne seninle. Söylesene geçecek bu acı?" Her türlü çalıntı durumuna karşı haklarım Wattpad tarafından korunmaktadır. Yayımlanan ilk tarih: 20.04.2017 17.06.2018 GENEL KURGU IÇINDE #1

AŞK, Bir kalıba, Bir yatağa, Bir sıfata, Ya da dört duvara... Sığdırarak yaşanacak kadar küçük bir duygu değil. Her sıfatta ve her firsatta. Her yerde ve her koşulda yaşanacak kadar kabuğuna sığmayan koca bir tutkudur. ... Hata yaparak öğrenir insanlar doğruları... Hata bazen aşkı bir araya getirirdi.. Aşk doğruları saklardı içinde, hata yapmana sebep olurdu. Ya yaptığın hatalar, pişman ederdi ya da o hatalarla yaşamayı öğretirdi. Bazen de yaşayamadan öldürürdü. Neyin doğru neyin gerçek olduğunu bilmediğimiz önümüze sunulan doğruların gerçek olmadığı bir hayat... O aşıktı. Kadının her zeresine tutkun bir adam. Birisi gerçeğin peşindeyken diğeri aşkın.. Gerçek, siz gördüğünüz sürece vardır. Yalanlar ise her daim yanınızdadır.. Oynanan oyunların, bilinmeyen gerçeklerin, söylenen yalanların bir arada olduğu bir hikâye... Aşk her zaman saf ve masum değildir... Tutkun bir Adam... Asi bir Kadın... ... - Aşka Tutkun Adam ismiyle yazılan ilk hikâyedir! Tüm hakları Yazarda saklıdır! Kapak tasarımı Yazara aittir!

Sizin için özenle seçilmiş kurgular...İyi Okumalar :)

Adam istemeye istemeye geldiği düğünde sıkıntıyla rastgele bir masayı seçip oturdu. Gözleri gelin ve damada kaydığında bir süre onların dansını izledi. Tam bakışlarını çekecekti ki gördüğü altın sarısı saçlarla birlikte adeta dili tutuldu. "Anneciğim?" Annesinin sesini bile zor duydu genç adam. Bakışlarını genç kızın üstünden çekti ve derin bir nefes aldı. Kalbinde oluşan bu ağrı da nereden geliyordu? "Oğlum iyi misin?" Diye sordu annesi, o cevap vermeden istemsizce yeniden genç kıza baktı. Yanında bir kadınla hararetli bir konu konuşuyor gibiydi, gözlerinin ışıltısı uzaktan bile belliydi... Genç adam görür görmez tutuldu genç kadına, ne de güzel bir kızdı bu böyle... Gözleri Trabzon'un denizini andıracak kadar güzel ve kusursuzdu. Saçları sapsarıydı ve upuzundu. Genç adamın aklını adeta başından almıştı, kimdi bu kız böyle? Onu bu kadar çok etkilemeyi başaran kız kimdi, kimlerdendi? *** Adam çok sevdi, genç kız ise inatçıydı. Bir Laz kızıydı o, bu inadından nasıl vazgeçecekti ki? İnatçı olduğu kadar hırçın ve deliydi de genç kız, adam bu kıza nasıl dayanacaktı? BİR KARADENİZ HİKAYESİ... *** Karadeniz Serisi 2. Kitabıdır. İlk kitabı okumadan okuyabilirsiniz. Hikayelerdeki kişiler birbiriyle bağlantılıdır. İlk kitabı okuyarak da başlayabilirsiniz, bu tamamen sizin tercihiniz.. İyi okumalar... © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.