alev:OĞUZ BEN ASIK OLDUM!!! oğuz:YİNE KİME AMK????!! alev:acar'a oğuz: siktir!

" Hadi tekrar söyle " dibime kadar girmişti ikimizde kontrolden çıkmıştık ve susmayacaktim bu sefer " diyorum ki bencilsin kalpsizsin beyinsizsin her bok var " çenemi dikleştirip yüzüne baktım. " Sesini kes ve çık dışarı " " HAYIR bana emir vermeyi kes artık " " canını yakarım iclal " " Yak o zamam " öfkesini asla kontrol edemiyordu gerek bana gerek etrafındaki herkese zarar veriyordu. Cebinden çıkardığı çakıyı yüzümde gezdirdi . " Bırak napiyosun " bilegimden tutup yatağa fırlattı kendiside üstüme çıktı. Eteğin yirtmacıni biraz yırtıp bıçağı oraya sürttü. " Unutuyosun kime karşı gelmemen gerektiğini unutuyosun. Üzerimden itmeye çalışsamda etki etmiyordu çünkü cok güçlüydü. " Ateş bırak elindekini " bacağıma batirmasiyla nefesim kesildi devam etmesiyle tam çığlık atacakken eliyle ağzımı kapattı çırpındıkça daha çok açıyordu. Gözümdeki yaşlardan artık her yer pusluydu. "Şişsshh " Işi bittiğinde üzerimden kalkmak yerine çakıyı cebine atıp kollarımı başımın yanına sabitledi.Dudaklari dudaklarima değmek üzere iken konuştu. " Zorla gel canımı yak diyosun ya sonucunada katlanman gerek " artık onu dinlemiyordum . UYGUNSUZ İÇERİK BULUNDURMAKTA !

"Kötü olduğun bir şey var mı?" dedim gülümseyerek ona dönüp. "Zor bir soru." dedi gülerek. Sonra gökyüzüne bakarak düşünmesini izledim. Öyle sevimliydi ki... "Açık uçlu sorularda kötüyüm." dedi kıkırdayarak alayla. Bu kahkaha atmama sebep oldu. "Tatlı. Başka?" "Bisiklet sürmekte berbatımdır. Her yere takılır ve çarparım. Resim çizmeyi beceremem. İlkokulda bile ödevlerimi abime yaptırırdım hep. Hele o perspektifler yok mu? Argh, kaç kağıt parçaladım bilmiyorum. Genelde insanlarla iletişimim de kötüdür, mimiksiz olduğumu söylerler. Hiç konuşmadığımdan şikayet ederler." Gözleri gözlerime kaydığında gülümseyerek onu izliyordum. "Sen eminim onlarla aynı fikirde değilsin." Bu yine gülmeme sebep oldu. "Kesinlikle değilim." "Ve..." Adımını biraz daha uzağa atıp önüme geçti hala yürüdüğümüz sırada. Durduğumda o da durdu. Tam karşımdaydı ve aramızda bir adımlık mesafe vardı sadece. "Sevimli insanlara zaafım var. Konu onlara geldiğinde kendimi -istediğin manada düşün- asla tutamam." Öylece gülümseyerek birbirimize bakıyorduk. Eğer alkol almış olmasaydım kesinlikle böyle bir anda böyle rahatça gözlerine bakamazdım. "Özellikle kısa boylu, çekik gözlü bir çocuk konusunda." Elleri belimi buldu, iki yandan aşağı kayıp tişörtünün eteklerini tutarak beni kendine doğru çekti. Elleri sıcacıktı. Yanıyormuş gibi hissetmeme sebep olacak kadar. "Ki üzerinde benim tişörtümle karşımda duruyorken."

Birbirlerinin kardeşi gibi olan, mutsuzken bile birbirlerini güldürebilen, kavga etseler de iki dakika sonra unutan beş kız. İşte bu hikaye onlara ait. ×××××××××××××××××××× Beşimiz aynı anda sarıldığımızda "Ne olursa olsun ayrılmak yok." dedim onlardan söz ister gibi. Aynı anda "Yok!" diye bağırdıklardında gülümsemem daha da genişledi. Bu ciddi ortamımız her zamanki gibi uzun sürmedi çünkü içimizden biri "Nefes alamıyorum, hadi dağılın." dedi. Kahkahalarla ayrıldığımızda dördünün de hayatımdan çıkmamasını istedim. ×××××××××××××××××××× Başlangıç: 07.06.2018

Nisa'nın bir iş çıkışı durakta otobüs beklerken eski eşini kanlar içinde görmesi ile hikayeleri tekrardan başlar... Yanlışlıkla olan "tesadüfler" bazen her şeyi değiştirebilir hem de her şeyi... Kim bilir belki de tesadüf değildir onları karşılaştıran kaderin sunduğu ikinci bir şanstır..? ☸NOT☸ Bu benim ilk kitabım bu yüzden mantık hatalarım ve yazım hatalarım olursa affola... Çok heyecanlıyım kızz hadi başlıyorusss♡ ☸☸☸

Trabzonda geçen bir mahalle kurgusu Sevgi Aktepe ve Asaf Kanıt 28.04.2024 #gençkızedebiyatı 🥇 "Dertlerim çok benim." Dedi kaçamak bakışlarıyla. "Bin derdim olsa bir derdinle uğraşacak kadar seviyorum seni."