"Sana His Katilisin dediler ama hislerini kimin yok ettiğini söylemediler. Sana Hislerinden kaç dediler ama onlara kimin bağlandığını söylemediler. Sen osun His Katilisin, sen lekeli zihninin bir esaretisin." Bir örgüt, kanlı davanın hançeri bir kız çocuğunun zihnindeki gizli anahtardı. Her kapının ardında saklanan gerçekler, gizlenen acılar ve can yakan ölümler. Nefha Adel Leras kendisini, ülkesi Melanthis'e dönerek hem zihnini hem de hayatını değiştireceğini bilemeden bir kararın içinde elinde silahı düşmanına tutarken bulacağını bilemezdi. Üstelik bu silahı doğrulttuğu kişinin onun hislerinin sahibi olacağını hiç bilemezdi. Lekeli bir zihin, kandan görünmeyen bir adam ve onları cayır cayır yakan bir hayat. Ve bu hayatta yaşanan kayıplar, her şey oydu, her şey hislerin katilinindi. "Biz sadece hislerin peşinde giderken birbirimize Elzem olan iki mahkumduk." 19.06.2023 !Kitap 2025 de düzenlenmiştir. ! !DİKKAT! Kitapta psikolojik unsurlar mevcuttur.

"Kaburgam acıyor," diye fısıldadı, gül kuyusu. "Kaburgamı çaldın benden." Adam kızın yüzünü tam kaburgalarının üstüne bastı. "Burada, gül kuyusu," dedi ifadesiz bir sesle. "Burası senin sürgünün. Buradayken ne ölüme kavuşabilirsin, ne de kendini geri alabilirsin artık." Kız, adamın kazağını kavradı, yüzünü kaburgalarının arasına gömdü ve kaşlarını çatarak başını iki yana salladı. "Ölüme kavuşturmayacaksın beni," diye fısıldadı. "Bana beni geri vermeyeceksin." "Asla." Kızın, göğsünün ortasında bir yarası vardı, o yaraya bir isim bile vermişti. Adam, o yarayı ondan çalmıştı. O yaranın adı, "çocukluğum"du. Artık yeryüzüne yağan gül yapraklarının rengi, kan kırmızısıydı. Zehirli kırmızı gül sarmaşıkları bağladı bizi, Birbirimize zehirlendik. O kâinat kadar eşsizdi, Ben basit bir gül kuyusu. Tutulmamız gerekiyordu, Tutulduk. Ben Gül'düm, O, içine düştüğüm Kuyu, Benim Kuyum. Gül Kuyusu.

Dışarıda devam eden bir hayat, içimde kalbi duran bir kız çocuğu vardı. Asi Merve Karakuyu, ailesi ve kendisiyle devamlı olarak savaş veren genç bir üniversite öğrencisidir. Ansızın bastıran yağmurun kelebeğin kanatlarını ıslatması gibi hayatına birdenbire giren esrarengiz bir adam, Asi'nin hayatını kökten değiştirmeye başlar. Asi ne kadar kaçmaya çalışsa da kader ağlarını her seferinde karşılaşmaları için örecektir. "Kelebeğin kanatları ıslanırsa parçalanır," dedi bana yavaşça. "Ama sen zaten paramparçasın küçücüğüm." "O zaman bırak," dedim. "Islanayım."